KIO 1222/12

Sygn. akt: KIO 1222/12

WYROK
z dnia 25 czerwca 2012 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Katarzyna Prowadzisz

Protokolant: Magdalena Pazura

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2012 roku, w Warszawie, odwołania
wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 11 czerwca 2012 roku przez
wykonawcę Zofię Szurpicką i Leszka Romanowskiego prowadzący działalność gospodarczą
pod firmą APARTAMENT s.c. ulica Morska 30c, 14-500 Braniewo w postępowaniu
prowadzonym przez Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Braniewie z siedzibą przy ulicy
Żeromskiego 22, 14-500 Braniewo

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Zofię Szurpicką i Leszka
Romanowskiego prowadzący działalność gospodarczą pod firmą APARTAMENT s.c.
ulica Morska 30c, 14-500 Braniewo.i zalicza w poczet kosztów postępowania
odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy)
uiszczoną przez wykonawcę Zofię Szurpicką i Leszka Romanowskiego prowadzący
działalność gospodarczą pod firmą APARTAMENT s.c. ulica Morska 30c, 14-500
Braniewo tytułem wpisu od odwołania;

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień
publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. 113, poz. 759 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni
od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Elblągu.

Przewodniczący: ………………….…………

Sygn. akt: KIO 1222/12
U Z A S A D N I E N I E

Zamawiający Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Braniewie z siedzibą przy ulicy
Żeromskiego 22, 14-500 Braniewo prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą Nadbudowa budynku
usługowego Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w Braniewie zlokalizowanego w
Braniewie przy ulicy Żeromskiego 22 zamieszczonego w Biuletynie Zamówień Publicznych
nr 155292 z 15 maja 2012 roku.

5 czerwca 2012 roku Zamawiający przekazał odwołującemu informację o wyniku
postępowania o udzielnie zamówienia publicznego w przedmiotowej sprawie informując
Odwołującego, że wybrał do realizacji zamówienia ofertę nr 2 złożoną przez
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "JAN" Stanuch Jan. Zamawiający jednocześnie
poinformował Odwołującego, że odrzucił jego ofertę, uzasadniając odrzucenie Zamawiający
wskazał, że wymagał on gwarancji 36 miesięcznej a Wykonawca wpisał w formularzu
ofertowym 24 miesięczny okres gwarancji. Wobec tego Zamawiający uznał, iż udzielona
gwarancja nie odpowiada treści SIWZ. Zdaniem Zamawiającego niezgodność ta nie jest
oczywistą omyłką pisarską którą można poprawić w trybie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 29
stycznia 2004 r. Prawo zamówień Publicznych (Dz. U. z 2010 roku, nr 113 poz. 759 ze zm.;
dalej: „Pzp” lub „ustawa”)., w związku z czym odrzucił ofertę na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2
ustawy.

11 czerwca 2012 roku Odwołujący złożył do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej
odwołanie w zakresie odrzucenia oferty Wykonawcy APARTAMENT s.c. Szurpicka Zofia,
Romanowski Leszek z siedzibą w Braniewie, wyboru oferty nr 2 złożonej przez
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "JAN" Stanuch Jan oraz braku poprawienia podanego w
ofercie Odwołującego okresu gwarancji z 24 miesięcy na 36 miesięcy od dnia
bezusterkowego odbioru końcowego całego zamówienia.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
1. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy przez bezpodstawne odrzucenie oferty Odwołującego,
w sytuacji gdy jego oferta to spełniała wszelkie wymogi, czego konsekwencją było
dokonanie wyboru oferty innego Wykonawcy z pominięciem oferty Odwołującego, która
jest ofertą poprawną formalnie i prawnie oraz jest ofertą najkorzystniejszą
2. art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy przez jego niezastosowanie, a tym samym nie poprawienie

podanego w ofercie okresu gwarancji na wykonany przedmiot zamówienia z 24 miesięcy
na 36 miesięcy;
3. art. 87 ust. 1 ustawy przez zaniechanie wezwania Odwołującego do wyjaśnienia
treści oferty w zakresie wskazanego okresu gwarancji.
4. art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy przez brak należytego uzasadnienia prawnego
zawiadomienia Zamawiającego o odrzuceniu oferty,
5. art. 7 ust. 1 ustawy przez naruszenie zasadę równego traktowania wykonawców oraz
uczciwej konkurencji.

Odwołujący wniósł o: unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego się,
unieważnienie dokonanego wyboru oferty złożonej przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe
„JAN” Stanuch Jan, ul. Świętojańska 5b, 14-500 Braniewo, nakazanie Zamawiającemu
powtórzenie czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem ofert Odwołującego,
nakazanie Zamawiającemu poprawienie omyłki w ofercie odwołującego w zakresie
dotyczącym terminu gwarancji na wykonany przedmiot zamówienia z 24 miesięcy na 36
miesięcy oraz ponowne dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej z uwzględnieniem oferty
Odwołującego, zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Wykonawcy kosztów postępowania,
w tym kosztów zastępstwa procesowego (13 600,00 zł).
Odwołujący następująco uzasadnił przedstawione w odwołaniu zarzuty:
Odwołujący złożyli ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia w przedmiotowej
sprawie.
W pkt 3.7 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (dalej: SIWZ) Zamawiający określił
minimalny wymagany okres gwarancji na 3 lata.
Odwołujący złożyli w terminie poprawną formalnie ofertę wraz z wymaganymi załącznikami.
W pkt 3 oferty Odwołujący omyłkowo wskazali na 24 miesięczny okres gwarancji.
Dodatkowo w ofercie Odwołujący się oświadczył, iż nie wnosi zastrzeżeń do SIWZ
i akceptuje warunki umowy określone w SIWZ. Tym samym Odwołujący się zgodził się
na co najmniej 36 miesięczny okres gwarancji.
Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone powinno być w celu
wyłonienia wykonawcy, który złożył ofertę zgodną z oczekiwaniami Zamawiającego
opisanymi w SIWZ, a następnie uzyskał największą liczbę punktów zgodnie z kryteriami
oceny ofert wskazanymi w SIWZ. Weryfikacji powołanych okoliczności służy procedura
badania i oceny ofert, przy wykorzystaniu instrumentów, w które ustawodawca wyposażył
Zamawiającego, aby zagwarantować z jednej strony wykonawcom rzetelną ocenę złożonych
ofert, a drugiej - zamawiającemu wybór oferty najkorzystniejszej spełniającej

wyartykułowane w SIWZ oczekiwania. Przy wykładni i stosowaniu przepisów ustawy należy
brać pod uwagę cel ustawy Zamawiający będący podmiotem odpowiedzialnym
za przygotowanie i przeprowadzenie postępowania powinien dołożyć należytej staranności,
aby dokonać wyboru oferty najkorzystniejszej, a wykonawcy, który ją złożył powierzyć
realizację zamówienia. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w realiach konkretnej
sprawy zanim Zamawiający podejmie decyzję o odrzuceniu oferty jako niezgodnej
z treścią SIWZ, zobowiązany jest wszechstronnie ją zbadać bacząc, by wyjaśnić w trybie
opisanym w art. 87 ust. 1 ustawy stwierdzone nieprawidłowości i dokonać poprawy omyłek
zgodnie z dyrektywami wyrażonymi w art. 87 ust. 2 pkt 1 - 3 ustawy. Dopiero wyczerpanie tej
procedury uprawnia Zamawiającego do ustalenia, że treść oferty nie odpowiada treści SIWZ,
a w konsekwencji odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wbrew
literalnemu brzmieniu art. 87 ust. 1 ustawy, z którego można by wywodzić, iż wyjaśnienie
treści oferty stanowi wyłącznie uprawnienie Zamawiającego („w toku badania i oceny ofert
zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących złożonych ofert’) trzeba
podkreślić, że skorzystanie z procedury opisanej powołanym przepisem stanowi obowiązek
Zamawiającego, jeśli stwierdzone nieścisłości mają skutkować odrzuceniem oferty
wykonawcy na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy. Inne rozumienie komentowanego
przepisu stałoby w sprzeczności z zasadą wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy i prowadzić by
mogło do udzielenia zamówienia wykonawcy, którego oferta nie jest najkorzystniejsza.
W tym stanie rzeczy art. 87 ust. 1 ustawy nie stanowi bezwzględnego zakazu ingerowania
przez Zamawiającego w treść oferty wykonawcy. Granice dopuszczalnej ingerencji zakreśla
przepis art. 87 ust. 2 pkt 1- 3 ustawy opisujący zasady rządzące poprawianiem omyłek.
W szczególności w tym kontekście wymaga komentarza art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy
dotyczący poprawiania innych niż oczywiste (pisarskie i rachunkowe) omyłek polegających
na niezgodności oferty z treścią SIWZ, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty,
przewidując sui generis procedurę doprowadzenia do zgodności treści złożonej oferty
z treścią SIWZ. Powołany przepis ma charakter wyjątku od zasady, iż złożona oferta
od początku powinna odpowiadać w pełni SIWZ (art. 82 ust. 3 ustawy). Jednakże z żadnego
przepisu ustawy, w szczególności z regulacji zawartych w art. 87 ustawy, nie wynika zakaz
poprzedzenia takiego poprawienia wezwaniem do wyjaśnień treści oferty, jak również zakaz
skorzystania w tym celu z otrzymanych w ich wyniku informacji.
Odwołujący podniósł, że zasadą jest, że wykonawca chce złożyć ofertę zgodnie z SIWZ,
a niezgodności, które popełnia, stanowią niezamierzone omyłki. Okoliczność ta podlega
weryfikacji, bowiem wykonawca musi wyrazić zgodę na poprawienie niezgodności. Jeśli jego
zamiarem było złożenie oświadczenia woli (oferty) nieodpowiadającego SIWZ, nie wyrazi
zgody na poprawienie stwierdzonej niezgodności, a jego oferta będzie podlegała odrzuceniu

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 7 ustawy. Weryfikacji charakteru niezgodności treści oferty
z treścią SIWZ służy także procedura wyjaśniania treści oferty opisana w art. 87 ust. 1
ustawy, która może poprzedzać dokonanie poprawek w treści oferty wykonawcy. Z żadnego
bowiem przepisu ustawy, w szczególności z regulacji zawartych w art. 87 ustawy, nie wynika
zakaz poprzedzenia takiego poprawienia wezwaniem do wyjaśnień treści oferty, jak również
zakaz skorzystania w tym celu z otrzymanych w ich wyniku informacji (sygn. akt KIO/UZP
959/09). Instytucja przewidziana w art. 87 ust. 2 ustawy służy udzieleniu zamówienia
wykonawcy, który złożył ofertę najkorzystniejszą i ma eliminować sytuacje, w których
z powodu nieistotnych omyłek, odrzucane byłyby oferty gwarantujące realizacją zamówienia
zgodnie z SIWZ. Intencją ustawodawcy w zakresie wskazanego przepisu było umożliwienie
udzielenia zamówienia wykonawcom, którzy złożyli oferty obarczone nieistotnymi wadami,
będącymi wynikiem różnego rodzaju omyłek, które nie prowadzą do istotnych zmian w treści
oferty - nie zniekształcają w znaczącym stopniu oświadczenia woli wykonawcy ubiegającego
się o zamówienie. Z przepisu tego zdaje się wynikać ogólny zamiar ustawodawcy
dopuszczenia do oceny w postępowaniu wszystkich ofert, nawet tych które zawierają
różnego rodzaju niedoskonałości, byleby tylko nie prowadziło to do zniekształcenia woli
wykonawcy w zakresie istotnej części jego oferty. Taką intencję ustawodawca wyraził
w uzasadnieniu do ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień
publicznych oraz niektórych innych ustaw, którą wprowadzono zmiany
do ustawy Prawo zamówień publicznych w sposób następujący: „W projekcie wprowadza się
istotne zmiany dotyczące sposobu poprawiania oczywistych omyłek pisarskich
i rachunkowych (art. 87 ust. 2). Rezygnuje się z zamkniętego katalogu sposobu poprawiania
omyłek rachunkowych, pozostawiając jednocześnie zamawiającemu uprawnienie
do poprawiania oczywistych omyłek pisarskich, rachunkowych oraz innych omyłek
polegających na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia.
Proponowane rozwiązanie przyczyni się do usprawnienia procedury udzielania zamówienia
publicznego oraz do zmniejszenia liczby odrzucanych ofert i unieważnianych postępowań.
Ogranicza się sytuacje, w których oferty uznane za najkorzystniejsze podlegają odrzuceniu
ze względu na błędy rachunkowe w obliczeniu ceny, które nie są możliwe do poprawienia w
myśl ustawowo określonych reguł. (...). Należy również podkreślić, że proponowane
rozwiązanie nie stoi na przeszkodzie temu, aby zamawiający samodzielnie precyzował
w specyfikacji istotnych warunków zamówienia przykładowe okoliczności, w których będzie
dokonywał poprawy omyłek w Ofertach w trybie art. 87 ust 2. Powyższe prowadzi do
przejrzystości postępowania, ogranicza kazuistykę ustawy i może ograniczyć ewentualne
spory z wykonawcami.”

Przepis art. 87 ust. 1 pkt 3 ustawy obliguje Zamawiającego do poprawiania w toku
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego omyłek w treści oferty, jeżeli zachodzą
łącznie dwie okoliczności: stwierdzona przez Zamawiającego niezgodność treści oferty
z SIWZ ma charakter omyłki oraz poprawienie tej omyłki nie spowoduje istotnych zmian
w treści oferty. Zdaniem Odwołującego w okolicznościach faktycznych sprawy niezgodność
treści oferty odwołującego z treścią SIWZ w zakresie oferowanego okresu gwarancji (24
miesięcy zamiast minimum 36 miesięcy) stanowi niezgodność z SWIZ, którą należy
zakwalifikować jako „inną omyłkę" określoną w art. 87 ust. 2 ustawy pkt 3 ustawy.
Za przedstawionym poglądem przemawia fakt, iż celem wykonawcy składającego ofertę
w postępowaniu jest zawarcie z nim przez Zamawiającego umowy (udzielenie zamówienia).
Zatem każdy wykonawca, profesjonalista, chcąc uzyskać zamówienie musi przygotować
ofertę zgodną z SIWZ. Wola odwołującego złożenia takiej oferty została wyrażona
w formularzu ofertowym, w którym zadeklarował realizacją zamówienia zgodnie z SIWZ
poprzez akceptację jej wszystkich warunków, w tym minimalnego okresu gwarancji . Trudno
byłoby w świetle zasad doświadczenia życiowego uznać za racjonalne działanie wykonawcy
polegające na świadomym złożeniu oferty, której treść nie będzie odpowiadała treści SIWZ.
Stąd określenie 24 miesięcznego okresu gwarancji musiałoby stanowić przejaw świadomego
działania wykonawcy - oświadczenia o zamiarze wykonania zamówienia w sposób
odmienny aniżeli wymagany w SIWZ, które nie może być rozpatrywane w kategorii omyłki.
W niniejszej sprawie nieprawidłowy okres gwarancji jest jedyną niezgodnością w treści oferty
z treścią SIWZ, którą Zamawiający w pierwszej kolejności zobowiązany był wyjaśnić
na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy. Trudno wyobrazić sobie sytuację, iż wykonawca
świadomie w zakresie dotyczącym okresu gwarancji, składa oświadczenie woli niezgodne
z treścią SIWZ. Tym samym Zamawiający powinien powziąć wątpliwość,
co do rzeczywistych intencji wykonawcy i wystąpić w tym zakresie o wyjaśnienie treści oferty
na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy.
W związku z określeniem w SIWZ wymaganego okresu gwarancji na minimum 36 miesięcy
w toku wyjaśnień Zamawiający zostałby przez Odwołującego poinformowany, czy istotnie,
jego zamiarem było zaoferowanie okresu gwarancji na 24 miesiące, a jeśli nie - jaki okres
gwarancji chciał zaoferować. Jak wynika z niniejszego odwołania intencją odwołującego było
zaoferowanie w kwestionowanym zakresie okresu gwarancji zgodnego z SIWZ tj. 36
miesięcy.
Pozostaje więc do rozstrzygnięcia, czy w realiach sprawy poprawa stwierdzonej omyłki
powodowałaby istotne zmiany w treści oferty. Zdaniem Odwołującego w rozpatrywanym
stanie faktycznym stwierdzoną niezgodność treści oferty z treścią SIWZ należało ocenić jako
nieistotną. Pojęcie „istotności zmian treści oferty”, o którym mowa we wskazanym przepisie,

trzeba analizować uwzględniając całokształt okoliczności sprawy. Okres gwarancji jest
niewątpliwie ważnym, lecz jednym z wielu elementów zobowiązania wykonawcy, na które
składa się także m.in. wynagrodzenie, termin realizacji zamówienia, termin usunięcia wad
czy zakres przedmiotowy (wszystkie powołane elementy stanowią treść oświadczenia woli
wykonawcy - ofertę). Zatem dla oceny istotności zmiany oferty w stosunku
do jej pierwotnego brzmienia mogą mieć znaczenie czynniki takie jak zakres zmiany
w stosunku do całości oferty. Zakres zmiany w stosunku do całokształtu oferty obejmuje
w niniejszej sprawie jej niewielki wycinek. Zatem poprawkę dotyczącą okresu gwarancji
uznać należy za nieistotną.
Wobec dokonanego opisu przedmiotu zamówienia, obejmującego duże przedsięwzięcie -
robotę budowlaną, poprawienie niezgodności oferty z SIWZ postulowane w odwołaniu uznać
należy za mało istotne, tak w aspekcie przedmiotowym (znaczenia dla prawidłowej realizacji
przedmiotu zamówienia), jak i kosztowym.
Jakkolwiek nie jest to relewantne dla niniejszej sprawy, zasadnym jest w tym miejscu
podnieść, iż jedynym kryterium wyboru najkorzystniejszej oferty była cena. Gwarancja
określona na minimalnym poziomie 36 nie była elementem wpływającym na wybór oferty.
Tym samym przy zaoferowaniu najkorzystniejszej ceny, nawet udzielenie gwarancji 100
miesięcznej przez drugiego Wykonawcę nie miało wpływu na wybór oferty. Jednocześnie
należy podkreślić, iż zamiarem Odwołującego było i jest udzielenie 36 miesięcznej
gwarancji. Wykonawcy występują w szeregu postępowań przetargowych, w których
analizują setki stron dokumentów. Wobec tego skupiając się na szczegółowych elementach
łatwo o omyłkę, co też miało miejsce w niniejszym postępowaniu. Nie mniej podstawowe
zasady postępowania przetargowego, w tym interes Zamawiającego przemawiają
za uznaniem tej omyłki i jej poprawienie za nieistotną zmianę oferty, zgodną z intencją
odwołującego się (KIO 1818/11, KIO/UZP 1432/10).
Warto także wskazać, iż przykładem „innej omyłki", o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3
ustawy jest rozbieżność w ofercie polegająca na wskazaniu przez wykonawcę dwóch
różnych terminów realizacji zamówienia. Taki pogląd Krajowa Izba Odwoławcza wyraziła w
wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. (sygn. akt KIO/UZP 16/09). W przedmiotowej sprawie
wykonawca w rubryce „termin realizacji zamówienia” wpisał 12 tygodni od zawarcia umowy,
podczas gdy zgodnie z SIWZ wymagany był termin 10-tygodniowy. Izba ustaliła jednak, iż w
innych miejscach oferty podmiot ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego
wskazywał na wykonanie zamówienia zgodnie z zapisami SIWZ, w związku z czym Izba
stanęła na stanowisku, iż „rozbieżność w ofercie Odwołującego, polegająca na podaniu,
oprócz terminu zgodnego z żądaniem Zamawiającego, innego terminu, stanowi,
w okolicznościach niniejszej sprawy, omyłkę o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy,

tj. "inną omyłkę" polegającą na niezgodności oferty ze SIWZ, nie powodującą istotnych
zmian w treści oferty". Taka sytuacja zachodzi również w niniejszym postępowaniu, gdzie
z jednej strony odwołujący się wskazał omyłkowo 24 miesięczny okres gwarancji,
to wskazując na realizację zamówienia zgodnie ze SIWZ, tym samym zgadzał się
i wskazywał na 36 miesięczny okres gwarancji, co stanowi inną omyłkę, o której mowa w art.
87 ust.1 pkt 3 ustawy. Skoro więc Krajowa Izba Odwoławcza uznawała za inną omyłkę tak
istotny element oferty jakim jest termin realizacji zamówienia, to tym bardziej taką omyłką
jest wskazany termin gwarancji, przy akceptacji 36 miesięcznego jej okresu. Taka
interpretacja wskazywana jest także w Informatorze Urzędu Zamówień Publicznych Nr
7/2010.

W świetle powyższych argumentów, Odwołujący wskazał, że Zamawiający zobowiązany był
do poprawienia omyłki w zakresie okresu gwarancji, zatem wskazane w odwołaniu
uchybienia przepisom ustawy potwierdzają się. Wymaga zaakcentowania,
iż każdorazowo, gdy Zamawiający niezasadnie dokonuje odrzucenia oferty wykonawcy
narusza wyrażoną w art. 7 ust. 1 zasadę równego traktowania wykonawców oraz uczciwej
konkurencji.

Oprócz powyższych zarzutów należy wskazać, iż informacja Zamawiającego z dnia
05.12.2011 r. nie spełnia wymogów formalnych stawianych temu dokumentowi przez art. 92
ust. 1 pkt 2 ustawy. za orzecznictwie KIO bezwzględnie wymaga się, aby zostały podane
w sposób wszechstronny, wyczerpujący i czytelny wszystkie powody odrzucenia oferty,
co wynika również z obowiązku zbadania oferty w nieograniczonym zakresie na podstawie
art. 20 ust. 1 ustaw ponieważ tylko taka sytuacja może umożliwić Wykonawcy pełne
odniesienie się do konkretnych przesłanek odrzucenia oferty i skorzystanie z prawa
do wniesienia odwołania, (KIO 771/11, KIO 1915/10, KIO/UZP 1503/10, KIO/UZP 731/1,
KIO/UZP 112/09) Uzasadnienie prawne odrzucenia oferty ograniczyło się do przytoczenia
treści przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przytoczone powyżej orzeczenia KIO
niejednokrotnie zwracały uwagę, iż samo wskazanie i przytoczenie treści przepisu nie
spełnia wymogów w zakresie uzasadnienia prawnego. Jest to o tle oczywiste, iż ustawa
wymaga uzasadnienia prawnego a nie przytaczania treści przepisów prawnych.
Jak zostało wskazane w petitum odwołania, główną czynnością zaskarżoną przez
Odwołującego się jest odrzucenie jego oferty. Pozostałe czynności w ramach zaskarżenia,
w tym część przedstawionych zarzutów zostały powołana jako mająca bezpośredni związek
z zaskarżoną podstawą czynnością Zamawiającego.

W świetle powyższych argumentów niniejsze odwołanie jak i wnioski w nim zawarte są
w pełni uzasadnione.

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem Stron postępowania na podstawie
zebranego materiału w sprawie oraz oświadczeń i stanowisk Stron Krajowa Izba
Odwoławcza ustaliła, co następuje.

Izba ustaliła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi
art. 189 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 roku, nr 113 poz. 759
z późn. zm.; dalej: „Pzp” lub „ustawa”), skutkujących odrzuceniem odwołania. Odwołanie
zostało złożone do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 11czerwca 2012 roku oraz została
przekazana w ustawowym terminie kopia odwołania Zamawiającemu, co potwierdza
dołączona do odwołania informacja potwierdzająca przesłanie odwołania.

Izba ustaliła, że zostały wypełnione łącznie przesłanki z art. 179 ust 1 ustawy Prawo
zamówień publicznych – Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują
wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi jeżeli ma lub miał interes
w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku
naruszenia przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy - to jest posiadania interesu
w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody.

Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod uwagę
dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia w przedmiotowej sprawie oraz ofertę
Odwołującego a także stanowiska i oświadczenia Stron złożone ustnie do protokołu.

Zamawiający na posiedzeniu złożył pismo Odpowiedź na odwołanie. Zamawiający
wniósł o oddalenie odwołania i przyznanie kosztów zastępstwa prawnego od Odwołującego
na rzecz Zamawiającego z tytułu reprezentacji Zamawiającego. Zamawiający wskazał,
że okres udzielonej przez Odwołującego gwarancji (24 miesiące) jest oczywiście inny
niż wymagana przez Zamawiającego (minimum 36 miesięcy) i dlatego uznał, że brak jest
podstaw do poprawienia oferty w trybie art. 87 ust. 2 ustawy. Zamawiający wskazał, że oferta
Odwołującego w żadnym innym miejscu nie zawierała informacji na temat udzielonej
gwarancji, tym samym nie budziło po stronie Zamawiającego żadnych wątpliwości, które
mógł Zamawiający zakwalifikować jako omyłkę. Wskazał, że nie miały miejsca również
okoliczności wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień, bo takie wezwanie w trybie art.

87 ust. 1 ustawy możliwe jest gdy oferta zawiera postanowienia niejasne, sprzeczne
lub jej treść nie da się jednoznacznie i stanowczo wywieść bez udziału wykonawcy,
jednakże wyjaśnienia nie mogą, co do zasady, prowadzić do zmiany treści oferty. Wskazuje
Zamawiający funkcjonalny związek pomiędzy art. 87 ust. 1 ustawy a art. 87 ust. 2 ustawy –
źródłem wiedzy Zamawiającego dla dokonania poprawek w trybie art. 87 ust.2 pkt 1-3
ustawy może być zastosowanie trybu wyjaśnienia wątpliwości, o którym mowa w art. 87 ust.1
ustawy. Wątpliwości te jednak muszą powstać w związku z treścią badanej oferty
a w przedmiotowym przypadku treść oferty Odwołującego nie budziła wątpliwości
co do okresu udzielonej gwarancji. Zamawiający podniósł, że nie może zgodzić się
z zarzutami Odwołującego bowiem nie każda niezgodność treści oferty z SIWZ musi być
wyjaśniana w trybie art. 87 ust. 1 ustawy. Zamawiający nie miał prawa zastosować art. 87
ust. 1 ustawy a jego zastosowanie w tym przypadku spowodowałoby naruszenie art. 7 ust. 1
ustawy. Powołuje orzeczenia KIO sygn. akt 429/12; KIO 1138/11, KIO 1173/11;
KIO 1363/08, KIO 1392/08. Zamawiający wskazał, że w jego ocenie oczywiste jest,
że udzielona gwarancja jest niezgodna z wymaganiami określonymi przez Zamawiającego
w SIWZ co stanowiło podstawę do odrzucenia oferty Odwołującego. W ocenie
Zamawiającego niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 92 ust.1 pkt 2 ustawy –
Zmawiający wskazał powody odrzucenia oferty wskazując przepis ustawy stanowiący
podstawę odrzucenia oraz podając faktyczne okoliczności powodujące niegodność treści
oferty z SIWZ.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Izba stwierdziła co następuje.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 192 ust 2 ustawy Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2010 roku, nr 113 poz. 759 z późn. zm.; dalej: „Pzp” lub „ustawa”), Izba uwzględnia
odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć
istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Izba dokonawszy oceny
podniesionych w odwołaniu zarzutów biorąc pod uwagę stanowiska Stron przedstawione
na rozprawie stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Odwołujący zarzucił Zmawiającemu, iż nieprawidłowo zastosował art. 89 ust. 1 pkt 2
ustawy – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) jej treść nie odpowiada treści specyfikacji
istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust.2 pkt 3 – i na jego podstawie
odrzucił ofertę Odwołującego. Jednocześnie Odwołujący zarzucił Zamawiającemu
naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy – W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać

od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert. Niedopuszczalne jest
prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty
oraz, z zastrzeżeniem ust. 1 a i 2, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści - z uwagi
na niezastosowanie i niewezwanie Odwołującego do wyjaśnienia treści złożonej oferty oraz
naruszenie art. 87 ust.2 pkt 3 ustawy – Zamawiający poprawia w ofercie (…) inne omyłki
polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia,
niepowodujące istotnych zmian w treści ofert – niezwłocznie zawiadamiając o tym
wykonawcę, którego oferta została poprawiona - polegające na zaniechaniu przez
Zamawiającego obowiązku poprawienia omyłek w treści oferty Odwołującego, co w sumie
doprowadziło do odrzucenia oferty Odwołującego. Odwołujący podniósł również,
iż Zamawiający naruszył art. 7 ust. 1 ustawy – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza
postępowanie o udzielnie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej
konkurencji oraz równe traktowanie – tj.: równe traktowanie wykonawców uczestniczących
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.
Izba uznała, iż odwołanie w podniesionych przez Odwołującego zakresie nie podlega
uwzględnieniu.

Na wstępie rozważań Izba wskazuje, że w art. 87 ustawy ustawodawca przyznał
Zamawiającemu prawo i nałożył na Zamawiającego obowiązek. W art. 87 ust. 1 ustawy
zostało ukształtowane prawo Zamawiającego do żądania w trakcie badania i oceny ofert
od wykonawcy wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty. Biorąc pod uwagę,
iż ustawodawca nie wiąże skutku w postaci konieczności odrzucenia z postępowania
o udzielenie zamówienia publicznego oferty wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień
nie można mówić o bezwzględnym obowiązku wzywania wykonawców do składania
wyjaśnień dotyczących treści złożonej oferty. Jednakże nie można pominąć w tym miejscu
obowiązku, jaki ciąży na Zamawiającym, czyli rzetelnego przeprowadzenia postępowania
o udzielnie zamówienia. Dokonując zestawienia uprawnienia wezwania wykonawcy
do złożenia wyjaśnień w zakresie treści złożonej oferty oraz należytej oceny ofert wydaje się
słusznym, iż regulacja art. 87 ust. 1 powinna być rozpatrywana w kategoriach kompetencji
Zamawiającego – czyli prawa Zamawiającego do żądania wyjaśnień jednakże połączonego
z obowiązkiem zażądania tychże wyjaśnień celem wypełnienia obowiązku przeprowadzenia
oceny ofert w sposób staranny i należyty. Zamawiający korzystając z tego uprawnienia (art.
87 ust. 1) wyjaśnia złożone przez wykonawcę oświadczenie woli. Wyjaśnienie treści oferty
stanowi swoiste ,,narzędzie’’ Zamawiającego, dzięki któremu ma możliwość pozyskania
dodatkowych informacji, co w przypadkach wątpliwości, niejasności co do treści złożonej
oferty pozwala mu na należytą ocenę sytuacji (oferty). Jednakże w zakresie uprawnienia

Zamawiającego nie mieści się prowadzenie żadnych negocjacji z wykonawcą, którego
to treść oferty podlega wyjaśnieniu a także dokonanie jakiejkolwiek zmiany w treści złożonej
oferty z wyłączeniem przypadków uregulowanych w art. 87 ust. 2. W rozpoznawanej sprawie
Zamawiający nie zwrócił się do Odwołującego o złożenie wyjaśnień w zakresie treści
złożonej przez Odwołującego oferty. Nie istnieje ustawowa regulacja, która nakłada
na Zamawiającego obowiązek wezwania do składania wyjaśnień w zakresie treści oferty
w przypadku, gdy Zamawiający dokonując rzetelnego badania oferty stwierdził uchybienia
w tej ofercie, które prowadzą do obowiązku odrzucenia oferty z postępowania na podstawie
art. 89 ust.1 ustawy.
Istotnym i znamiennym dla niniejszej sprawy jest również fakt, iż wyjaśnienia treści złożonej
oferty nie mogą prowadzić do zmiany treści oferty, a ograniczać się mogą jedynie
do wskazania sposobu rozumienia treści jakie zawiera złożona oferta. Zamawiający
nie może więc na podstawie wyjaśnień złożonych przez Odwołującego dokonywać zmian
w treści pierwotnie złożonego przez wykonawcę oświadczenia woli (oferty). Wyjaśnienia
muszą ograniczać się wyłącznie do wskazania sposobu rozumienia treści zawartych
w ofercie, nie mogą natomiast jej rozszerzać ani ograniczać (porównaj: wyrok Krajowej Izby
Odwoławczej z 17 czerwca 2010 roku sygn. akt KIO/UZP 1092/09). Nienaruszalność treści
złożonej oferty, brak możliwości negocjacji treści oferty przez wykonawcę i Zamawiającego
oraz dopuszczalność korekty oferty jedynie w zakresie uchybień enumeratywnie wskazanych
w art. 87 ust.2 ustawy stanowi kanon stosowania art. 87 ust.1 ustawy (porównaj: wyrok
Krajowej Izby Odwoławczej z 13 sierpnia 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 992/09; wyrok
Krajowej Izby Odwoławczej z 5 października 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 1324/09; wyrok
Krajowej Izby Odwoławczej z 26 października 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 1281/09).
Zamawiający nie znalazł podstaw do wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień,
stwierdzając, że treść złożonego przez Odwołującego oświadczenia jest dla Zamawiającego
zrozumiała. Odnosząc się do stanowiska Odwołującego Izba uznała, iż sam Odwołujący
potwierdził zarówno w treści odwołania jak i na rozprawie rozbieżność pomiędzy treścią
specyfikacji istotnych warunków zamówienia a treścią złożonej przez Odwołującego oferty,
przy czym rozbieżności te nie budzą wątpliwości lecz stanowią o złożeniu oświadczenia
przez tegoż wykonawcę w przedmiocie innym niż wymagany przez Zamawiającego.
Art. 87 ust. 2 ustawy Zamawiający poprawia w ofercie: 1) oczywiste omyłki pisarskie, 2)
oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych
poprawek, 3) inne omyłki polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych
warunków zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty – niezwłocznie
zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona. W przypadku omyłki
określonej w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy wykonawca zobowiązany jest do wyrażenia pisemnie

zgody na dokonanie poprawy tejże omyłki pod rygorem odrzucenia oferty z postępowania
na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 7 - Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) wykonawca
w terminie trzech dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgodził się na poprawienie
omyłki, o której mowa w art. 87 ust.2 pkt 3. Natomiast oferty zawierające inne omyłki, których
nie można było poprawić na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy podgalają odrzuceniu i stanowi
to obowiązek Zamawiającego, który płynie z treści art. 89 ust.1.
Odwołujący wskazał w odwołaniu na naruszenie przez Zamawiającego art. 87 ust. 2 pkt 3
ustawy z uwagi na zaniechanie przez Zamawiającego dokonania poprawy omyłki w treści
oferty Odwołującego tj. poprawy okresu gwarancji. Zgodnie z art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy
Zamawiający zobowiązany jest do poprawy w ofercie innych omyłek niż te, o których mowa
w art. 87 ust. 1 i 2 ustawy, które polegają na niezgodności treści oferty ze specyfikacji
istotnych warunków zamówienia i nie powodują istotnych zmian w treści oferty. Szczególny
charakter tego przepisu wskazuje, że jego stosowanie musi mieć pewne granice, które
są wyznaczone koniecznością zachowania zasady przejrzystości i jawności postępowania
oraz konieczności równego traktowania wszystkich wykonawców (porównaj: wyrok Krajowej
Izby Odwoławczej z 13 stycznia 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 1516/08). Charakter tych
omyłek, niezależnie od ich skomplikowania, powinien pozwalać na dokonanie przez
Zamawiającego samodzielnej poprawy, w którą to czynność poprawy nie będzie ingerował
wykonawca.
Na uwagę zasługuje fakt, iż uwzględniając, że oferta stanowi jednostronne oświadczenie
woli, które zawiera propozycję zawarcia umowy, to na podstawie przywołanego powyżej
przepisu możliwa jest ingerencja w oświadczenie wykonawcy. Nieistotność lub istotność
zmiany treści oferty w wyniku dokonania poprawy oceniana powinna być każdorazowo
w zakresie danego postępowania i danej oferty, bowiem sam ustawodawca posługując się
nieostrym określeniem owych omyłek wskazał na konieczność odniesienia owej czynności
do konkretnego stanu faktycznego (porównaj: wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie
z 23 kwietnia 2009 roku sygn. akt XII Ga 102/09). Niewątpliwie treść oferty zawiera istotne
postanowienia, które zawierać będzie umowa czyli w szczególności postanowienia
dotyczące przedmiotu zamówienia, okresu gwarancji i ceny, ale oczywiście katalog ten jest
otwarty i nie ma możliwości jego jednoznacznego zdefiniowania (porównaj: wyrok Krajowej
Izby Odwoławczej z 20 stycznia 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 11/09; wyrok Krajowej Izby
Odwoławczej z 13 stycznia 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 11516/08; wyrok Krajowej Izby
Odwoławczej z 17 marca 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 246/09).
Uwzględniając dokumentację postępowania o udzielnie zamówienia oraz ofertę
Odwołującego, które w ocenie Izby stanowią wiarygodne źródło informacji oraz
są kluczowymi dokumentami dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy a także oświadczenia

Stron złożone na rozprawie, które również mają w niniejszej sprawie istotne znaczenie Izba
uznała, że Zamawiający właściwie ocenił ofertę Odwołującego w zakresie omyłek
i nie przekroczył dyspozycji art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy a w konsekwencji prawidłowo
zastosował sankcję jaka wynika z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Odwołujący w punkcie 3 formularza oferty oświadczył, że Udzielam gwarancji
na okres 24 m-cy licząc od dnia bezusterkowego odbioru końcowego całego zamówienia.
Zgodnie ze Specyfikacją Istotnych Warunków Zamówienia Zamawiający określił: Wymagany
okres gwarancji minimum 3 lata.
Odwołujący złożył oświadczenie zgodnie ze wzorem Formularza oferty (załącznik nr 1
do SIWZ) Oświadcza, że zapoznałem się ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia,
dokumentacją techniczną, specyfikacjami technicznymi wykonania i odbioru robót oraz
kosztorysami ofertowymi – i nie wnoszę do nich zastrzeżeń. Zdobyłem wszystkie konieczne
informacje do przygotowania oferty (dokonałem wizji lokalnej na terenie robót).
Izba nie może zgodzić się z interpretacją jaką przyjął Odwołujący. Uwzględniając wyżej
zamieszczone wywody, należy jednoznacznie podnieść, że proces poprawiania omyłek
nie może prowadzić do znaczącej ingerencji Zamawiającego w treść złożonej oferty,
a omyłka w treści oferty nie może pozostawiać wątpliwości co do zamierzonej treści
oświadczenia wykonawcy.
Izba wskazuje, że uchybienie jakie zaistniało w treści oferty Odwołującego stwierdzone przez
Zamawiającego w zakresie udzielonej gwarancji na okres 24 miesięcy w ofercie
Odwołującego – gdzie Odwołujący nie spełnił wymaganego minimalnego okresu gwarancji
36 miesięcy, co też sam Odwołujący potwierdził w swoim oświadczeniu, nie stanowią
w ocenie Izby omyłek, o których mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy. Stanowisko takie
znajduje odzwierciedlenie w orzeczeniu Sądu Okręgowego w Krakowie w którym czytamy:
Artykuł 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. wprowadzony w celu uniknięcia licznych niegdyś przypadków
odrzucania ofert z powodu błahych pomyłek, dopuszcza poprawienie niedopatrzeń, błędów
niezamierzonych, opuszczeń, drobnych różnic itp. lecz wszystkie te zmiany muszą mieścić
się w pojęciu "omyłki". Z założenia zatem umyślne zastosowanie w ofercie materiału
całkowicie odmiennego od projektu nie może być traktowane jako omyłka w tym sensie,
który nadaje jej przepis art. 87 Pzp. (wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 29 stycznia
2010 roku sygn. akt XII Ga 429/09). Nie jest uprawnionym dokonywanie przez
Zamawiającego jedynie zmian, mających na celu dostosowanie oferty do żądań
Zamawiającego zawartych w SIWZ.
Czynność poprawy omyłek w świetle art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy prowadzi do zmiany treści
oferty, jednakże charakter tych omyłek musi być taki, że sam Zamawiający jest w stanie
dokonać tejże poprawy. W tym przypadku Zamawiający nie mógł stwierdzić, że treść

oświadczenia wykonawcy podlega poprawie - poprawa sprowadzałaby się do dostosowania
oferowanego przez Odwołującego terminu udzielonej gwarancji do wymagań
Zamawiającego. Istotnym również w tej sprawie jest fakt, że Zamawiający określił minimalny
termin gwarancji (minimum 36 miesięcy) jaką chciał uzyskać od wykonawców składających
oferty, tym samym nie jest możliwe aby Zamawiający znał prawdziwą intencję Odwołującego
w zakresie określenia przez Odwołującego oferowanego czasu udzielonej gwarancji,
co uniemożliwia dokonanie poprawy w oparciu o art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy. (porównaj: wyrok
KIO z 14 czerwca 2011 roku sygn. akt KIO 1138/11; KIO 1173/11).
Izba podkreśla, iż należy mieć na uwadze, że niezgodność treści oferty
z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia – która to stanowi obligatoryjną
przesłankę odrzucenia oferty z postępowania o udzielenie zamówienia, z zastrzeżeniem
art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy – zachodzi, gdy zawartość merytoryczna złożonej w danym
postępowaniu oferty nie odpowiada pod względem przedmiotu zamówienia albo sposobu
wykonania przedmiotu zamówienia ukształtowanym przez Zamawiającego i zawartym
w specyfikacji istotnych warunków zamówienia wymaganiom. Obowiązkiem wykonawcy
przystępującego do postępowania o udzielnie zamówienia publicznego jest złożenie oferty
zgodnej ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia (porównaj: wyrok Sądu
Okręgowego w Warszawie z 10 lipca 2008 roku sygn. akt V Ca 1109/08). Odzwierciedleniem
znajomości wymagań specyfikacji istotnych warunków zamówienia a tym samym wymagań
Zamawiającego co do przedmiotu zamówienia, sposobu jego realizacji jest złożona
w postępowaniu o udzielenie zamówienia oferta.
Obowiązkiem Odwołującego jest złożenie oferty poprawnej, zgodnej z wymaganiami
Zamawiającego, zaś obowiązkiem Zamawiającego jest dokonanie rzetelnej i zgodnej
z przepisami czynności badania i oceny złożonych w postępowaniu ofert. Przepis art. 87
ust. 2 pkt 3 ustawy nie stanowi narzędzia do „naprawiania” źle złożonych ofert, lecz stanowi
podstawę do poprawy omyłek, których dokonać może Zamawiający a ich znaczenie
dla całości złożonego oświadczenia woli (oferty) przez Odwołującego w kontekście
specyfikacji istotnych warunków nie będzie istotne (porównaj: wyrok Krajowej Izby
Odwoławczej z 26 lutego 2009 roku sygn. akt KIO/UZP 157/09, KIO/UZP 159/09, KIO/UZP
174/09; wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 22 października 2009 roku sygn. akt KIO/UZP
1278/09; wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 18 maja 2009 roku sygn. akt KIO/UZP
779/10;). Izba wskazuje, iż ustawa zobowiązując Zamawiających zgodnie art. 89 ust. 1 pkt 2
ustawy – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) jej treść nie odpowiada treści specyfikacji
istotnych warunków zamówienia, z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 pkt 3 –
do odrzucenia oferty o ile jej treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków
zamówienia. Wskazać należy, iż o zgodności treści oferty z treścią SIWZ przesądza ich

porównanie. (porównaj: wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 30 marca 2010 roku sygn. akt
KIO/UZP 228/10). Niezgodność treści oferty z treścią specyfikacji istotnych warunków
zamówienia należy oceniać z uwzględnieniem pojęcia oferty zdefiniowanego w art. 66
Kodeksu cywilnego, czyli niezgodności oświadczenia woli wykonawcy z oczekiwaniami
Zamawiającego w odniesieniu do merytorycznego zakresu przedmiotu zamówienia –
w przedmiotowym postępowaniu, w złożonej ofercie przez Odwołującego brak jest zgodności
pomiędzy oświadczeniem jakie złożył Odwołujący a wymaganiami Zamawiającego.
Nie została również dowiedziona przez Odwołującego zgodność oświadczenia woli
złożonego przez Odwołującego z oczekiwaniami Zamawiającego zawartymi w SIWZ.
Oświadczenie złożone przez Odwołującego w pkt 3 Formularza oferty stanowi szczegółowe,
konkretne oświadczenie, którego treść nie może być zastąpiona lub wyłączona przez ogólne
oświadczenie złożone w punkcie 5 tego formularza a odnoszące się do stwierdzenia,
że wykonawca zapoznał się z treścią dokumentacji postępowania. Oferta złożona przez
Odwołującego nie odpowiada wymaganiom określony w SIWZ, a jej uchybienia niemożliwe
są do poprawy zgodnie z obowiązującym przepisem art. 87 ustawy, co prowadzi do wniosku,
uwzględniając specyficzny charakter postępowania o udzielnie zamówienia, iż niemożliwym
było przyjęcie przez Zamawiającego złożonej przez Odwołującego oferty. Izba w tym
względzie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie i piśmiennictwie, że generalne
oświadczenie wykonawcy o zaakceptowaniu postanowień specyfikacji istotnych warunków
zamówienia i wykonaniu przedmiotu zamówienia, zgodnie z wymaganiami specyfikacji
istotnych warunków zamówienia, nie zastępuje wymaganych szczegółowych opisów
dotyczących, np. przedmiotu zamówienia, sposobu realizacji zamówienia itp. (porównaj:
wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 15 czerwca 2010 roku sygn. akt KIO/1045/10).

Postępowanie o udzielnie zamówienia publicznego, stanowi szczególną formę
prowadzącą do zawarcia umowy w sprawie realizacji danego zamówienia, kreowane jest
przez obowiązujące przepisy prawa dla tej dyscypliny i zobowiązuje tymi przepisami
wszystkich uczestników tego systemu. Choć samo postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego nie powinno być formalizmem samym w sobie a jego głównym zadaniem jest
doprowadzenie do zawarcia umowy – to odstąpienie od formalizmu nie może być
utożsamiane z modyfikacją reguł postępowania określonych ustawą i w konsekwencji
prowadzić do wyboru w postępowaniu oferty, która nie jest zgodna z wymaganiami
Zamawiającego. Szczególna regulacja postępowań o udzielnie zamówienia publicznego
zobowiązuje Zamawiających do takiego działania oraz korzystania z praw jakie przypisuje
mu ustawa, które to działanie doprowadzi do obiektywnie najkorzystniejszego rozstrzygnięcia
postępowania a działanie takie zapewni jednocześnie poszanowanie zasad prawa zamówień

publicznych oraz interesów wszystkich uczestników procesu udzielania zamówień
publicznych.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 2 - Niezwłocznie
po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający zawiadamia wykonawców, którzy złożyli
oferty, o (…) wykonawcach, których oferty zostały odrzucone, podając uzasadnienie
faktyczne i prawne – przez brak należytego uzasadnienia prawnego zawiadomienia
Zamawiającego o odrzuceniu oferty. W informacji o odrzuceniu oferty Zamawiający podał
podstawę prawną odrzucenia oferty Odwołującego tj. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz
przytoczył treść tego przepisu. Nie można zgodzić się z Odwołującym, że Zamawiający
zobowiązany jest do podawania wykładni przepisu. Zamawiający w uzasadnieniu
faktycznym podał przyczyny zastosowania przepisu stanowiącego podstawę odrzucenia
oferty, gdzie odwołał się do szczegółowego wyjaśnienia podstawy odrzucenia. Artykuł 89
ustawy w ustępie 1 reguluje podstawy odrzucenia oferty w postępowaniu i to właśnie ten
przepis stanowi prawną podstawę odrzucenia oferty. Tym samym Izba uznała, że zarzut
Odwołującego jest niezasadny.

Na podstawie art. 190 ust. 1 ustawy – Strony i uczestnicy postępowania
odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody do stwierdzenia faktów, z których
wywodzą skutki prawne. Dowody na poparcie swych twierdzeń lub odparcie twierdzeń strony
przeciwnej strony i uczestnicy postępowania odwoławczego mogą przedstawiać
aż do zamknięcia rozprawy. Przepis ten nakłada na Strony postępowania obowiązek, który
zarazem jest uprawnieniem Stron, wykazywania dowodów na stwierdzenie faktów, z których
wywodzą skutki prawne. Postępowanie przez Izbą stanowi postępowanie kontradyktoryjne,
czyli sporne a z istoty tego postępowania wynika, iż spór toczą Strony postępowania i to one
mają obowiązek wykazywania dowodów, z których wywodzą określone skutki prawne.
Powołując w tym miejscu regulację art. 14 ustawy do czynności podejmowanych przez
zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku – Kodeks cywilny, jeżeli przepisy
ustawy nie stanowią inaczej przechodząc do art. 6 Kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia
faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne należy wskazać,
iż właśnie z tej zasady wynika reguła art. 190 ust 1 ustawy. Przepis art. 6 Kodeksu cywilnego
wyraża dwie ogólne reguły, a mianowicie wymaganie udowodnienia powoływanego przez
stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych oraz usytuowanie
ciężaru dowodu danego faktu po stronie osoby, która z faktu tego wywodzi skutki prawne;
ei incubit probatio qui dicit non qui negat (na tym ciąży dowód kto twierdzi a nie na tym kto

zaprzecza). Odwołujący wywodząc skutki prawne, z faktu, iż złożona przez niego oferta
nie powinna zostać odrzucona z postępowania, powinien był wykazać, udowodnić,
że Odwołujący zaoferował Zamawiającemu konkretny, określony przez Odwołującego jako
dysponenta własnego oświadczenia termin zaoferowanej gwarancji, która, zgodnie
z wymaganiami Zamawiającego, miała być określona na minimum 36 miesięcy.
Nie dowodząc tego Odwołujący nie wykazał, że oferta złożona przez niego została
odrzucona z postępowania niezgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wykonawcy biorący udział w postępowaniu, składający oferty mają prawo oczekiwać,
że złożone przez nich oferty zostaną ocenione zgodnie z wyartykułowanymi w specyfikacji
istotnych warunków zamówienia wymaganiami oraz na podstawie ustawy w poszanowaniu
zasad udzielania zamówień publicznych a Zamawiający wykona ciążące na nim ustawowe
obowiązki, gwarantując tym samym zabezpieczenie interesów uczestników procesu
udzielania zamówień publicznych. W świetle powyższych ustaleń Izba uznała, iż działanie
Zamawiającego było zgodne z obowiązującymi przepisami i nie naruszało zasad zamówień
publicznych w tym w szczególności podnoszonych przez Odwołującego zasad równego
traktowania wykonawców i zachowania uczciwej konkurencji tj. zasad określonych
w art. 7 ust. 1 ustawy. Zasada równego traktowania wykonawców, jak podniósł to Sąd
Okręgowy w Bydgoszczy oznacza jednakowe traktowanie wykonawców na każdym etapie
postępowania, bez stosowania przywilejów, ale także środków dyskryminujących
wykonawców ze względu na ich właściwości. Jej przestrzeganie polega na stosowaniu jednej
miary do wszystkich wykonawców znajdujących się w tej samej lub podobnej sytuacji,
nie zaś na jednakowej ocenie wykonawców (porównaj: Postanowienie Sądu Okręgowego
w Bydgoszczy z 17 marca 2008 roku sygn. akt VIII Ga 22/08). Zasada równego traktowania
wykonawców wskazuje więc na obowiązek jednakowego traktowania wykonawców bez ulg
i przywilejów zaś zasada zachowania uczciwej konkurencji związana jest z obowiązkami
jakie nakłada ustawodawca na Zamawiającego w czasie przygotowania i przeprowadzenia
postępowania o udzielnie zamówienia w tym dokonania rzetelnej oceny ofert (porównaj:
Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 22 kwietnia 2008 roku sygn. akt X Ga 25/08).

W świetle powyższych ustaleń w przedmiotowej sprawie, Izba uznała, iż działanie
Zamawiającego było prawidłowe i nie naruszyło regulacji art. 7 ust 1, art. 87 ust. 1 i 2 pkt 3
oraz art. 89 ust. 1 pkt 2, art. art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy, tym samym Izba nie znalazła
podstaw do uwzględnienia odwołania.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust.
9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości
i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu
odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Izba wyjaśnia, że zgodnie
z § 3 pkt 2) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie
wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu
odwoławczym i sposobu ich rozliczania do kosztów postępowania odwoławczego zalicza się
uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego w wysokości określonej
na podstawie rachunków przedłożonych do akt sprawy, obejmujące w szczególności
wynagrodzenie pełnomocników, jednak nie wyższe niż kwot 3 600,00 zł. Pełnomocnik
Zamawiającego nie złożył żadnych rachunków.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.

Przewodniczący:

……………………………………………