I ACz 462/15

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2015 r.

Sąd Apelacyjny w Krakowie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSA Wojciech Kościołek (sprawozdawca)

Sędziowie : SA Elżbieta Uznańska

SA Barbara Górzanowska

po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. w Krakowie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa M. P.

przeciwko Skarb Państwa-Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie

o zapłatę

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014r. sygn. akt I C 2442/11

postanawia:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt I A Cz 462/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił zażalenia powoda na postanowienia tamtejszego Sądu z dnia 18 lutego 2013r. w punkcie pierwszym (k.32 akt) oraz z dnia 17 maja 2013r. (k.39 akt) w punkcie pierwszym dotyczące odrzucenia wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych.

W ocenie Sądu Okręgowego – wobec treści art.107 § 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zażalenie nie jest dopuszczalne.

Zażalenie na postanowienie złożył powód zarzucając, że jako przejaw nagannego i korupcyjnego zachowania zaskarżone orzeczenie nie może się ostać w sytuacji, w której powód domaga się zapłaty odszkodowania.

Sąd Apelacyjny zważył;

zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Treść art. 107 § 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest jednoznaczna. Postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów, opartego na tych samych okolicznościach, nie podlega zaskarżeniu, a jego kontrola instancyjna może odbyć się jedynie w trybie art. 380 k.p.c. (vide postanowienie SN z dnia 24 września 2009 r., IV CZ 64/09, niepubl.). A zatem w warunkach, w których zaskarżone orzeczenie nie zawiera rozstrzygnięcia innego od opisanej kwestii procesowej w sprawie, to złożone przez powoda zażalenie jest oczywiście niedopuszczalne w świetle art. 107 § 2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych ( art. 370 k.p.c., w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.) i jako takie zostało trafnie odrzucone przez Sąd I instancji. Argumenty podnoszone w zażaleniu – pomijając nawet ich gołosłowność i w konsekwencji bezpodstawność – są irrelewantne dla rozstrzygnięcia.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie wskazanych przepisów oraz art.385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c..