I C 116/22

Wyrok+Uzasadnienie

Sygn. akt: I C 116/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 października 2022 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Małgorzata Żelewska

Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Bronk-Marwicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2022 r. w G.

sprawy z powództwa Gminy M. G.

przeciwko S. K.

o zapłatę

UZASADNIENIE

Powódka Gmina M. G. wnios3a pozew przeciwko J. K. i S. K. o zap3atê solidarnie kwoty 5.158,98 z3 wraz z odsetkami ustawowymi za opóŸnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zap3aty.

W uzasadnieniu pozwu powódka podnios3a, ¿e pozwani s1 u¿ytkownikami lokalu mieszkalnego (...)¿onego w G. przy ul. (...), do którego nie posiadaj1 tytu3u prawnego, albowiem umowa najmu (...) z dniem 2 grudnia 2013r. Z uwagi na fakt posiadania zaleg3oœci w op3atach, powód jako w3aœciciel lokalu nie zawar3 z pozwanymi kolejnej umowy najmu. Jako podstawê powództwa powódka wskaza3a przepisy art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. (...)œæ pozwanych z tytu3u odszkodowania za bezumowne korzystanie oraz op3at niezale¿nych od w3aœciciela wynosi 4.491,08 z3, zaœ suma odsetek naliczonych do dnia 31 paŸdziernika 2016r. wynosi 667,90 z3. (...)œæ obejmuje okres od 3 grudnia 2013r. do 31 paŸdziernika 2016r. Pomimo wezwañ do zap3aty, pozwani nie uregulowali zaleg3oœci.

(pozew, k. 2-4)

W dniu 26 kwietnia 2017r. w sprawie o sygnaturze akt I Nc 700/17 Referendarz (...) Rejonowego w G. wyda3 nakaz zap3aty w postêpowaniu upominawczym.

(nakaz zap3aty, k. 43)

Pozwany S. K. wniós3 sprzeciw od ww. nakazu zap3aty, zaskar¿aj1c go w ca3oœci i wnosz1c o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany podniós3, ¿e nigdy nie zawiera3 z powodem umowy najmu, a na do31czonej do pozwu umowie widnieje tylko podpis J. K.. Pozwany wskaza3, ¿e nie mia3 wiedzy o zawarciu tej umowy, nie wie z jakich powodów j1 zawar3a, skoro wraz z ma3oletnimi dzieæmi mia3a zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Pozwany podniós3, ¿e pozwana nigdy nie zamieszkiwa3a w spornym lokalu mieszkalnym przy ul. (...), o czym œwiadczy m.in. treœæ pisma (...) z dnia 11 stycznia 2021r. Pozwany tak¿e nigdy nie zamieszkiwa3 w tym lokalu, a skoro potrzeby mieszkaniowe rodziny by3y zaspokojone, to wobec niego nie mo¿na stosowaæ art. 30 § 1 kro i art. 6881 kc. Nadto, wskaza3, ¿e skoro powód dochodzi nale¿noœci za okres bezumowny, a pozwani nie zamieszkiwali w tym lokalu, to roszczenie powoda jest pozbawione podstawy faktycznej.

(sprzeciw od nakazu zap3aty, k. 58-60v)

(...) stan faktyczny:

W pierwszej dekadzie XXI wieku pozwany S. K. wraz z ¿ (...) K. zamieszkiwa3 w lokalu mieszkalnym nr (...) przy ul. (...) w G.. Od oko3o 2007 roku pozwany wyje¿d¿a3 do pracy do Norwegii, a do kraju wraca3 3-4 razy do roku na oko3o dwa tygodnie. Pozwany przesy3a3 ¿onie pieni1dze na utrzymanie. Mimo tego pozwana nie uiszcza3a op3at za mieszkanie.

(dowód: przes3uchanie pozwanego S. K., p3yta CD k. 169, zeznania œwiadka K. B.œ, p3yta CD k. 151, zeznania œ (...) K., p3yta CD k. 151)

W 2010 roku (...) w G. wnios3a do (...) Rejonowego w G. pozew o eksmisjê pozwanych z lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w G.. W trakcie postêpowania eksmisyjnego wszelka korespondencja kierowana do pozwanego by3a podejmowana przez J. K.. Wyrokiem zaocznym z dnia 22 listopada 2010r. (...) o eksmisji pozwanych i ustali3 im prawo do lokalu socjalnego.

(dowód: zpo, k. 16, 31, 39, koperta, k. 33)

Po wydaniu wyroku eksmisyjnego, w trakcie nieobecnoœci pozwanego w kraju, J. K. przeprowadzi3a siê wraz z dzieæmi do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...), natomiast póŸniej wyprowadzi3a siê do wynajêtego domu przy ul. (...) w R.. ¯ona nigdy nie informowa3a pozwanego o zawarciu umowy najmu lokalu socjalnego ani nie przekazywa3a mu ¿adnej korespondencji. Podczas pobytu pozwanego za granic1 z (...) K. zamieszkiwa3 konkubent A. K. (biologiczny ojciec jednego z dzieci pozwanych), który opuszcza3 mieszkanie, gdy pozwany wraca3 do Polski. W 2019r. pozwany z3o¿y3 pozew rozwodowy. Wyrok w sprawie rozwi1zania ma3¿eñstwa bez orzekania o winie zosta3 wydany w dniu 19 paŸdziernika 2021 roku.

(dowód: przes3uchanie pozwanego S. K., p3yta CD k. 169, zeznania œwiadka K. B.œ, p3yta CD k. 151, zeznania œ (...) K., p3yta CD k. 151)

Od 2013 roku pozwany zamieszkiwa3 w O. przy ul. (...). W okresie 2013-2021 stale pracowa3 na terenie Królestwa Norwegii.

(dowód: umowa o pracê wraz z t3umaczeniem, k. 64-65, certyfikat rezydencji wraz z t3umaczeniem, k. 66-67, potwierdzenie zatrudnienia wraz z t3umaczeniem, k. 68-69)

Rzeczy osobiste pozwanego znajdowa3y siê w Norwegii.

(dowód: przes3uchanie pozwanego S. K., p3yta CD k. 169)

W dniu 3 grudnia 2012 roku J. K. zawar3a z (...) Miasta G. umowê najmu lokalu socjalnego po3o¿onego w G. przy ul. (...) na okres jednego roku. Zgodnie z oœwiadczeniem najemcy w lokalu mieli zamieszkiwaæ tak¿e m1¿ najemczyni S. K. i ma3oletnie dzieci O. K., D. K. i W. K..

(dowód: umowa najmu z dnia 3 grudnia 2012r., k. 89, oœwiadczenie najemcy, k. 10)

Pismem z dnia 16 maja 2014r. powódka wezwa3a J. K. do wydania bezumownie zajmowanego lokalu socjalnego w terminie 30 dni od otrzymania wezwania pod rygorem skierowania sprawy na drogê s1dow1.

(dowód: pismo z dnia 16 maja 2014r., k. 11)

Za okres od 3 grudnia 2013r. do 31 paŸdziernika 2016r. powódka naliczy3a odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu w kwocie 4.491,08 z3, a tak¿e odsetki ustawowe za opóŸnienie na dzieñ 31 paŸdziernika 2016r. w kwocie 667,90 z3.

(dowód: wyliczenie nale¿noœci, k. 17-19, zawiadomienia o wysokoœci op3at, k. 12-16)

Powódka wielokrotnie wzywa3a najemcê do zap3aty, lecz zawiadomienia wysy3ane na adres spornego lokalu nie by3y podejmowane.

(dowód: wezwania do zap3aty wraz z zpo, k. 20-36)

Od chwili zawarcia umowy najmu nikt nie zamieszkiwa3 w spornym lokalu.

(dowód: pismo (...) Budynków i Lokali (...) z dnia 11 stycznia 2022r., k. 63)

W dniu 20 grudnia 2018r. Komornik s1dowy przy (...) Rejonowym w G. I. M. w toku postêpowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygnatur1 Km 566/18 wprowadzi3a powoda w posiadanie lokalu.

(dowód: protokó3 z dnia 20 grudnia 2018r., k. 117)

(...)¿y3, co nastêpuje:

P.¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów, dowodu z zeznañ œwiadków K. B.œ i (...) K. oraz dowodu z przes3uchania pozwanego.

(...) zgromadzony w niniejszej sprawie materia3 dowodowy (...) nie dopatrzy3 siê ¿adnych podstaw do kwestionowania wiarygodnoœci i mocy dowodowej dokumentów powo3anych w ustaleniach stanu faktycznego. (...) bowiem na wzglêdzie, i¿ autentycznoœæ wymienionych dokumentów nie by3a kwestionowana, (...) z urzêdu w tym zakresie nie dostrzeg3 ¿adnych œladów podrobienia, przerobienia czy œladów inne manipulacji. W zwi1zku z powy¿szym w ramach swobodnej oceny dowodów (...), ¿e ww. dokumenty przedstawiaj1 faktyczn1 treœæ stosunku prawnego zawartego przez powódkê oraz J. K., a tak¿e okolicznoœci zwi1zane z wykonywaniem umowy najmu.

(...) nie znalaz3 równie¿ podstaw, aby odmówiæ przyznania wiary zeznaniom przes3uchanych w niniejszej sprawie œwiadków K. B.œ i (...) K.. Zdaniem (...) œwiadkowie zeznawali szczerze, zgodnie ze swoj1 najlepsz1 wiedz1, a ich zeznania w zakresie dotycz1cym miejsca zamieszkania pozwanych w spornym okresie korelowa3y z zeznaniami pozwanego.

Za wiarygodne nale¿a3o tak¿e uznaæ zeznania pozwanego S. K.. W ocenie (...) zeznania te nie budzi3y w1tpliwoœci w œwietle zasad logicznego rozumowania i zasad doœwiadczenia ¿yciowego, a w czêœci znalaz3y równie¿ potwierdzenie w innych dowodach, które (...) za niew1tpliwie wiarygodne. Przede wszystkim nie budz1 w w1tpliwoœci zeznania pozwanego co do faktu niezamieszkiwania przez niego w spornym lokalu socjalnym przy ul. (...) w G.. W tym zakresie zeznania S. K. koreluj1 z treœci1 z3o¿onych dokumentów w postaci umowy o pracê, potwierdzenia zatrudnienia, a tak¿e certyfikatu rezydencji. Ponadto, równie¿ z zeznañ przes3uchanych œwiadków wynika, ¿e pozwany pracowa3 i mieszka3 za granic1, a do Polski przyje¿d¿a3 tylko kilka razy w roku na kilkanaœcie dni. W œwietle zgromadzonego materia3u dowodowego nale¿a3o daæ równie¿ wiarê zeznaniom pozwanego co do braku jego wiedzy o zawarciu przez ¿onê umowy najmu lokalu socjalnego, a tak¿e co do okolicznoœci zmian miejsca zamieszkania przez jego rodzinê. Pozwany zezna3 m.in., ¿e o wyroku eksmisyjnym w sprawie I C 1125/10 dowiedzia3 siê ju¿ po rozstaniu z ¿on1. Jest to wysoce prawdopodobne, gdy¿ w sprawie I C 1125/10 wszelka korespondencja kierowana do pozwanego by3a podejmowana przez jego ówczesn1 ma3¿onkê. Nadto, jak wynika z zeznañ œwiadków, by3a ma3¿onka pozwanego prowadzi3a podwójne ¿ycie, pozostaj1c w zwi1zku ma3¿eñskim z pozwanym jednoczeœnie mieszka3a z innym mê¿czyzn1, co zataja3a przed pozwanym. Z tego mo¿na wywodziæ, ¿e relacje ma3¿eñskie pozwanych nie by3y szczere, co tylko uprawdopodabnia, ¿e J. K. mog3a ukrywaæ przed pozwanym tak¿e wiele innych spraw zwi1zanych z funkcjonowaniem rodziny.

P. prawn1 powództwa stanowi3 przepis art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 611). W myœl art. 18 ust. 1 osoby zajmuj1ce lokal bez tytu3u prawnego s1 obowi1zane do dnia opró¿nienia lokalu co miesi1c uiszczaæ odszkodowanie. Z kolei, wedle ust. 2 odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokoœci czynszu, jaki w3aœciciel móg3by otrzymaæ z tytu3u najmu lokalu. Je¿eli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, w3aœciciel mo¿e ¿1daæ od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupe3niaj1cego. W œwietle powo3anych powy¿ej przepisów nie budzi w1tpliwoœci, ¿e obowi1zek uiszczania odszkodowania jest skorelowany z zajmowaniem lokalu przez osobê nieposiadaj1c1 do niego tytu3u prawnego. Jak wskazuje siê w doktrynie tylko osoby zajmuj1ce lokal bez tytu3u prawnego s1 obowi1zane do dnia opró¿nienia lokalu co miesi1c uiszczaæ odszkodowanie. (...) lokatora wi1¿e z w3aœcicielem lokalu, z mocy komentowanego przepisu, nienazwany stosunek prawny; w3aœciciel, do czasu opró¿nienia lokalu przez by3ego lokatora jest obowi1zany znosiæ stan zajmowania jego lokalu przez osobê nieposiadaj1c1 ju¿ tytu3u do jego u¿ywania, zaœ by3y lokator jest zobowi1zany uiszczaæ przez ten czas wynagrodzenie za korzystanie z lokalu bez tytu3u prawnego (odszkodowanie) (por. A. D.,

Komentarz do ustawy o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego [w:] Prawo mieszkaniowe. Komentarz. Wyd. 5, W. 2015).

W przedmiotowej sprawie pozwany wykaza3 w sposób nie budz1cy ¿adnych w1tpliwoœci, ¿e w okresie objêtym ¿1daniem pozwu tj. 3 grudnia 2013r. do 31 paŸdziernika 2016r. nie zamieszkiwa3 w przedmiotowym lokalu przy ul. (...) w G. ani te¿ w ¿aden inny sposób nie korzysta3 z tego lokalu. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materia3u dowodowego mo¿na jednoznacznie stwierdziæ, ¿e w spornym okresie pozwany mieszka3 i pracowa3 w Norwegii. Jak wynika z zeznañ pozwanego rok po narodzinach córki wyjecha3 do pracy do Norwegii i od tej pory do Polski przyje¿d¿a3 3-4 razy do roku na oko3o dwa tygodnie. W chwili wyjazdu do pracy pozwany wraz z ¿on1 i córk1 zamieszkiwa3 w lokalu mieszkalnym nr (...) przy ul. (...) w G.. Zdaniem (...) w toku niniejszego postêpowania pozwany zdo3a3 udowodniæ, ¿e nie mia3 wiedzy ani o wyroku dotycz1cym eksmisji z ww. lokalu, przyznaniu uprawnienia do lokalu socjalnego, ani te¿ o zawarciu przez by31 ju¿ ma3¿onkê umowy najmu lokalu socjalnego. Z. bowiem nale¿y uwagê, ¿e wszelka korespondencja kierowana do pozwanego w sprawie eksmisyjnej by3a odbierana przez J. K., co (...) na podstawie dowodu z dokumentów w postaci zwrotnych potwierdzeñ odbioru w sprawie I C 1125/10. Dodatkowo, nale¿a3o mieæ na wzglêdzie, ¿e relacje ma3¿eñskie pozwanych by3y doœæ skomplikowane. W czasie bowiem, gdy pozwany pracowa3 na utrzymanie rodziny za granic1, jego ma3¿onka zamieszka3a z innym mê¿czyzn1. P.¿szy fakt by3 ukrywany przed pozwanym. Gdy bowiem S. K. przyje¿d¿a3 do Polski, ów mê¿czyzna opuszcza3 lokal. Z powy¿szego wynika, ¿e ma3¿eñstwo pozwanych nie by3o oparte na zasadach wzajemnego zaufania i szczeroœci. J.œnie, jak wynika3o z zeznañ œwiadka K. B.œ by3a ma3¿onka pozwanego by3a osob1 doœæ skryt1, ukrywa3a przed otoczeniem np. fakt wynajmu domu przy ul. (...) w R. (twierdzi3a, ¿e ten dom kupi3a). W œwietle powy¿szego nale¿a3o daæ wiarê zeznaniom pozwanego, i¿ J. K. mog3a zataiæ przed nim tak¿e fakt eksmisji z zajmowanego lokalu. Zatajenie tego faktu przed pozwanym wpisuje siê w szerszy obraz ma3¿eñstwa pozwanych, jaki wy3ania siê z zeznañ S. K.. Pozwany wskazywa3, i¿ regularnie przesy3a3 ówczesnej ¿onie pieni1dze na bie¿1ce utrzymanie, co uznaæ nale¿y za wiarygodne zwa¿ywszy na zarobkowy cel wyjazdu (a tak¿e za31czone potwierdzenia przelewów bankowych), a ta nie dokonywa3a op3at za mieszkanie, o czym nie informowa3a go. Nadto, kilkukrotnie prosi3a pozwanego o przes3anie wiêkszych sum pieniê¿nych pod wymyœlonymi pretekstami (np. na leczenie glejaka), a gdy pozwany za¿1da3 dowodów urz1dza3a mu awanturê. P.¿sze œwiadczy o tym, ¿e by3a ma3¿onka nie by3a osob1 szczer1 i dla w3asnych korzyœci manipulowa3a pozwanym.

W œwietle powy¿szego nale¿a3o uznaæ, ¿e pozwany nie mia3 wiedzy o zawarciu umowy najmu lokalu socjalnego, ani nie wyra¿a3 zgody na zawarcie takiej umowy. N.¿a3o przy tym mieæ na wzglêdzie, ¿e umowa najmu lokalu socjalnego zosta3a zawarta jedynie przez J. K.. W takim stanie rzeczy o odpowiedzialnoœci pozwanego mo¿na by mówiæ, gdyby zamieszkiwa3 faktycznie w tym lokalu, b1dŸ gdyby zawarta przez jego ówczesn1 ma3¿onkê czynnoœæ prawna stanowi3a czynnoœæ o jakiej mowa w art. 30 § 1 kro. Zgodnie z tym przepisem oboje ma3¿onkowie s1 odpowiedzialni solidarnie za zobowi1zania zaci1gniête przez jednego z nich w sprawach wynikaj1cych z zaspokajania zwyk3ych potrzeb rodziny. Jak natomiast wskazuje siê w orzecznictwie przez zobowi1zanie zaci1gniête w sprawach wynikaj1cych z zaspokojenia zwyk3ych potrzeb rodziny (art. 30 par. 1 kro) nale¿y rozumieæ tylko te zobowi1zania, które odnosz1 siê do normalnych codziennych potrzeb rodziny, wymagaj1cych bezwzglêdnie zaspokojenia bez potrzeby podejmowania przez ma3¿onków specjalnych decyzji (por. wyrok SN z dnia 22 wrzeœnia 1966r., I CR 544/66, L.). " (...) potrzeby" najczêœciej obejmuj1 "zapewnienie wy¿ywienia, mieszkania, œrodków na wychowanie dzieci itp." (por. wyrok SN z 5 sierpnia 2005 r., II CK 9/05, L.; wyrok SA w £odzi z 10 wrzeœnia 2015 r., I ACa 329/15, L.). W rozpatrywanym przypadku niew1tpliwie rodzina pozwanego mia3a zaspokojone potrzeby mieszkaniowe niezale¿nie od zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. W œwietle zebranego materia3u dowodowego nie budzi w1tpliwoœci, ¿e po wydaniu wyroku eksmisyjnego pozwana zawar3a umowê najmu, której przedmiotem by3 najpierw lokal mieszkalny nr (...) przy ul. (...), a nastêpnie dom przy ul. (...) w R.. W tym czasie rzecz jasna pozwany zamieszkiwa3 w Norwegii. W zwi1zku z tym nie sposób uznaæ, aby dokonana przez J. K. samodzielnie czynnoœæ prawna mieœci3a siê w katalogu „zwyk3ych potrzeb”. Skoro zatem zobowi1zanie nie zosta3o zaci1gniête przez J. K. w sprawie wynikaj1cej z zaspokajania zwyk3ych potrzeb rodziny, to pozwany jako ma3¿onek nie ponosi odpowiedzialnoœci za to zobowi1zanie. Ponadto, jak wskazano powy¿ej, w œwietle przepisu art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, przes3ank1 do domagania siê zap3aty odszkodowania jest faktyczne zajmowanie lokalu. Bez w1tpienia pozwany nigdy nie zajmowa3 przedmiotowego lokalu, nie znajdowa3y siê w nim jego rzeczy osobiste, nie mia3 kluczy do tego mieszkania.

(...)¿sze na wzglêdzie, na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego a contrario, powództwo podlega3o oddaleniu.

O kosztach procesu (...) na podstawie art. 98 k.p.c. i zgodnie z zasad1 odpowiedzialnoœci za wynik sprawy zas1dzi3 od przegrywaj1cego niniejszy spór powoda na rzecz pozwanego kwotê 1.817 z3, na co sk3ada3y siê: op3ata za czynnoœci fachowego pe3nomocnika powoda bêd1cego radc1 prawnym w stawce minimalnej (1.800 z3) obliczona od wskazanej wartoœci przedmiotu sporu, a tak¿e op3ata skarbowa od pe3nomocnictwa (17 z3).