I C 476/19

Wyrok+Uzasadnienie

Sygn. akt: I C 476/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2022r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2022r. w G.

sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W.

przeciwko W. N.

o zapłatę

- 453,68 zł od dnia 11 października 2009r.,

- 497,10 zł od dnia 11 listopada 2009r.,

- 497,10 zł od dnia 11 grudnia 2009r.,

- 497,10 zł od dnia 11 stycznia 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lutego 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 marca 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 kwietnia 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 maja 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 czerwca 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lipca 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 sierpnia 2010r.

- 497,10 zł od dnia 11 września 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 października 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 listopada 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 grudnia 2010r.,

- 497,10 zł od dnia 11 stycznia 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lutego 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 marca 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 kwietnia 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 maja 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 czerwca 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lipca 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 sierpnia 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 września 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 października 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 listopada 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 grudnia 2011r.,

- 497,10 zł od dnia 11 stycznia 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lutego 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 marca 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 kwietnia 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 maja 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 czerwca 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lipca 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 sierpnia 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 września 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 października 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 listopada 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 grudnia 2012r.,

- 497,10 zł od dnia 11 stycznia 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lutego 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 marca 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 kwietnia 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 maja 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 czerwca 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lipca 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 sierpnia 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 września 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 października 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 listopada 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 grudnia 2013r.,

- 497,10 zł od dnia 11 stycznia 2014r.,

- 497,10 zł od dnia 11 lutego 2014r.,

- 497,09 zł od dnia 11 marca 2014r.,

- 497,10 zł od dnia 11 kwietnia 2014r.,

- 497,09 zł od dnia 11 maja 2014r.,

- 497,10 zł od dnia 11 czerwca 2014r.,

- 497,09 zł od dnia 11 lipca 2014r.,

- 497,10 zł od dnia 11 sierpnia 2014r.,

- 497,09 zł od dnia 11 września 2014r.,

- 497,10 zł od dnia 11 października 2014r.,

- 545,87 zł od dnia 11 listopada 2014r.;

UZASADNIENIE

Powód I. D. 1 Fundusz Inwestycyjny Z. Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzib1 w W. wniós3 pozew przeciwko (...) N. o zap3atê kwoty 36.907,65 z3 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zap3aty.

W uzasadnieniu pozwu powód podniós3, ¿e podstawê powództwa stanowi umowa o kredyt gotówkowy nr 17/206- (...) zawarta pomiêdzy pozwan1 a pierwotnym wierzycielem (...) S.A. w dniu 3 marca 2008r. Jak wskazano, z tytu3u wykonania przedmiotowej umowy pozwana powinna zwróciæ pierwotnemu wierzycielowi umówion1 kwotê wynikaj1c1 wprost z umowy. W.œæ tê powódka naby3a na podstawie umowy przelewu wierzytelnoœci z dnia 29 maja 2012r.

(pozew k. 4-6v)

Pozwana wnios3a o oddalenie powództwa, podnosz1c zarzuty przedawnienia roszczenia, braku legitymacji czynnej, nieudowodnienia powództwa co do zasady i wysokoœci. Pozwana przyzna3a, ¿e zawar3a w 2008r. umowê ratalnej po¿yczki gotówkowej z (...) SA, jednak¿e podnios3a, ¿e czêœæ po¿yczki zosta3a sp3acona. Zdaniem pozwanej nie wykazano, w jakiej wysokoœci pozwana by3a zobowi1zana wzglêdem pierwotnego wierzyciela oraz czy przedmiotem cesji by3a wierzytelnoœæ pomniejszona o sumê dokonanych przez pozwan1 wp3at. Z treœci pozwu nie wynika za jaki okres i od jakich sum obliczono odsetki, ani te¿ nie wskazano podstawy i sposobu kapitalizacji odsetek i kosztów. Nadto, pozwanej nie jest znana treœæ cesji, gdy¿ nie by3a prawid3owo zawiadomiona o jej zawarciu. Tym samym pozwana nie mo¿e zweryfikowaæ, czy umowa ta jej dotyczy i ewentualnie w jakiej wysokoœci. Pozwana wskaza3a tak¿e, ¿e pozew zosta3 wniesiony po up3ywie 4 lat od wymagalnoœci roszczenia, a powód nie wykaza3, kiedy dorêczono pozwanej wypowiedzenie umowy, a tym samym nale¿y uznaæ, ¿e roszczenie uleg3o przedawnieniu. Zdaniem pozwanej nie zasz3y te¿ ¿adne okolicznoœci pozwalaj1ce na przerwanie biegu przedawnienia.

(sprzeciw od nakazu zap3aty k. 114-117)

W toku postêpowania powód zg3osi3 ¿1danie ewentualne o zap3atê kwoty 30.825,55 z3 wraz z odsetkami umownymi w wysokoœci 27 % od kwoty 453,68 z3 (stanowi1cej czeœæ raty nr 16) od dnia 11 paŸdziernika 2009r. do dnia zap3aty, od kwot po 497,10 z3 ka¿da z tytu3u rat nr 17-76, od dnia 11. Ka¿dego miesi1ca, p3atnych w okresie od listopada 2009r. do paŸdziernika 2014r. oraz od kwoty 545,87 z3 stanowi1cej ratê nr 77 od dnia 11 listopada 2014r. do dnia zap3aty.

(pismo procesowe powoda z dnia 31 stycznia 2020r. k. 139-142, pismo procesowe powoda z dnia 18 lutego 2021r. k. 261-263, pismo procesowe powoda z dnia 16 lipca 2021r. k. 303-305)

(...) stan faktyczny:

Na podstawie umowy kredytu gotówkowego A. nr 17/206- (...)-/2008 zawartej w dniu 3 marca 2008r. (...)œci Bank (...) S.A. z siedzib1 w W. udzieli3a pozwanej (...) N. – na jej wniosek z dnia 3 marca 2008r. – kredytu w kwocie 30.000 z3 na cele konsumpcyjne. Zgodnie z treœci1 umowy kredyt jest oprocentowany wed3ug zmiennej stopy procentowej w stosunku rocznym, której wysokoœæ ustalana jest jako suma stawki referencyjnej i mar¿y. M.¿a banku jest sta3a w okresie kredytowania i wynosi 4,50 punktów procentowych (§ 5 ust. 1). Natomiast stawkê referencyjn1 stanowi WIBOR 1M, przez któr1 rozumie siê notowan1 na (...) rynku miêdzybankowym stopê procentow1 dla miêdzybankowych depozytów jednomiesiêcznych, oferowanych na (...) rynku miêdzybankowym. Dla celów ustalenia stawki referencyjnej WIBOR 1M, bank pos3uguje siê stawk1 WIBOR dla depozytów jednomiesiêcznych, publikowan1 na stronie R. w 2 dniu poprzedzaj1cym rozpoczêcie pierwszego, kolejnych (miesiêcznych) i ostatniego okresu obrachunkowego, za jaki odsetki od kredytu s1 naliczane i sp3acane (§ 5 ust. 2). W dniu zawarcia umowy stawka referencyjna WIBOR 1M wynosi3a 5,72 %, a oprocentowanie kredytu wynosi3o 10,22 % w stosunku rocznym (§ 5 ust. 4). Zmiana wysokoœci stawki referencyjnej powoduje zmianê wysokoœci oprocentowania kredytu o tak1 sam1 liczbê punktów procentowych (§ 5 ust. 5). Kredyt mia3 byæ sp3acony w 60 ratach miesiêcznych równych (§ 8 ust. 1). Odsetki mia3y byæ sp3acane w okresach miesiêcznych, w wysokoœci i terminach ustalonych w planie sp3aty kredytu i odsetek, który stanowi integraln1 czêœæ umowy (§ 8 ust. 2). Po zmianie oprocentowania kredytu, wysokoœæ rat okreœlonych w planie sp3aty ulega zmianie (§ 8 ust. 3). O zmianie wysokoœci rat kredytu (...) SA mia3o powiadomiæ kredytodawcê na piœmie przesy3aj1c zawiadomienie, stanowi1ce integraln1 czêœæ umowy (§ 8 ust. 4). W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wysokoœci rat kredytu, kredytobiorca powinien sp3aciæ raty kredytu w wysokoœci ustalonej w planie sp3aty albo – je¿eli otrzyma3 ju¿ zawiadomienie w wysokoœci ustalonej w ostatnio otrzymanym zawiadomieniu (§ 8 ust. 5).

(...) kredytu i odsetek mia3y byæ dokonywane przez potr1cenie wymagalnych nale¿noœci banku z wierzytelnoœciami kredytobiorcy z tytu3u œrodków pieniê¿nych na rachunku kredytobiorcy (§ 9 ust. 1). Kwoty niesp3aconych w ca3oœci lub w czêœci rat kredytu – w terminach okreœlonych w planie sp3aty lub zawiadomieniu – staj1 siê nastêpnego dnia po up3ywie tych terminów zad3u¿eniem przeterminowanym i wymagalnym (§ 12 ust. 1). Za ka¿dy dzieñ utrzymywania siê zad3u¿enia przeterminowanego i wymagalnego, od kwot tego zad3u¿enia, (...) SA nalicza i pobiera odsetki wed3ug zmiennej stopy procentowej, obowi1zuj1cej w okresie utrzymywania siê zaleg3oœci w sp3acie kredytu, okreœlonej w uchwale (...) SA dla kredytów przeterminowanych i kredytów postawionych po up3ywie terminu wypowiedzenia w stan natychmiastowej wymagalnoœci. Na dzieñ zawarcia umowy stopa procentowa dla tych kredytów wynosi3a 27 % w stosunku rocznym (§ 12 ust. 2). Bank móg3 wypowiedzieæ umowê, w przypadku wyst1pienia zaleg3oœci w sp3acie dwóch pe3nych rat kredytu, za co najmniej dwa okresy p3atnoœci (§ 16 ust. 1 pkt 1). Termin wypowiedzenia wynosi 30 dni (§ 16 ust. 2). Oœwiadczenie o wypowiedzeniu umowy bank przesy3a kredytobiorcy na piœmie (§ 17 ust. 1). Wypowiedzenie mia3o zostaæ poprzedzone wezwaniem kredytobiorcy do zap3aty zaleg3ych nale¿noœci w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do zap3aty (§ 17 ust. 2).

(dowód: umowa kredytu gotówkowego A. nr 17/206- (...)-/2008 wraz z za31cznikami k. 150-156, harmonogram sp3aty k. 157-158, wniosek o kredyt gotówkowy k. 143-144, oœwiadczenie o dochodach k. 145, potwierdzenie przyjêcia wniosku kredytowego k. 146-147, decyzja kredytowa k. 148-149)

W dniu 3 marca 2008r. kwota kredytu - po potr1ceniu prowizji - zosta3a wyp3acona kredytobiorcy.

(dowód: potwierdzenie wykonania przelewu k. 161, naliczenie prowizji k. 160)

Pismem z dnia 13 lutego 2009r. pozwana wnios3a o roz3o¿enie zad3u¿enie na raty, wskazuj1c, ¿e pierwszej wp3aty w wysokoœci 1.000 z3 dokona w dniu 16 lutego 2009r., zaœ pozosta3e raty w kwotach po 500 z3 bêdzie wp3aca3a do dnia 10. ka¿dego miesi1ca pocz1wszy od marca 2009r. Pismem z dnia 17 lutego 2009r. (dorêczonym pozwanej w dniu 9 marca 2009r.) kredytodawca poinformowa3 pozwan1 o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku restrukturyzacyjnego. Zgodnie z zawartym przez pozwan1 i poprzednika prawnego powoda porozumieniem sp3ata wierzytelnoœci mia3a nast1piæ w 77 ratach miesiêcznych p3atnych do 10. dnia ka¿dego miesi1ca od marca 2009r. do listopada 2014r. (...) zarachowane kolejno na: koszty, odsetki i nale¿noœæ g3ówn1. Oprocentowanie w okresie obowi1zywania ugody mia3o byæ zmienne (w dacie zawarcia ugody wynosi3o 12,42 %). Umowa (...) obowi1zywaæ od dnia rozpoczêcia sp3aty wierzytelnoœci na ww. warunkach. R. sp3aty nie mog3o nast1piæ póŸniej ni¿ do dnia 10 marca 2009r., zaœ w przeciwnym wypadku decyzja nie wchodzi3a w ¿ycie. (...)¿enie na dzieñ sporz1dzenia porozumienia stanowi3a nale¿noœæ g3ówna w kwocie 26.650,36 z3 oraz odsetki w kwocie 89,74 z3. J.œnie wskazano, ¿e w przypadku, gdy nast1pi opóŸnienie w sp3acie ca3oœci lub czêœci wierzytelnoœci w stosunku do harmonogramu przekraczaj1ce jeden miesi1c, b1dŸ sp3aty wierzytelnoœci bêd1 ni¿sze od kwoty wskazanej w harmonogramie, bank mo¿e wypowiedzieæ umowê i podj1æ niezw3oczne dzia3ania w celu wszczêcia postêpowania egzekucyjnego lub sprzeda¿y wierzytelnoœci. Ugoda nie stanowi3a odnowienia w rozumieniu art. 506 kc. Zgodnie z za31cznikiem do ugody – harmonogramem sp3aty kredytu wysokoœæ raty kredytu wynosi3a 497,10 z3 i by3a p3atna do dnia 10. ka¿dego miesi1ca w okresie od marca 2009r. do listopada 2014r., za wyj1tkiem ostatniej raty wynosz1cej 545,87 z3.

(dowód: wniosek z dnia 13 lutego 2009r. k. 162, pismo z dnia 17 lutego 2009r. k. 163, harmonogram sp3at kredytu k. 164-165)

W dniu 22 lutego 2012r. (...)œci Bank (...) S.A. z siedzib1 w W. wystawi3a bankowy tytu3 egzekucyjny nr (...) przeciwko pozwanej (...) N..

(dowód: bankowy tytu3 egzekucyjny nr (...) k. 170)

Na mocy umowy przelewu wierzytelnoœci z dnia 29 maja 2012r. powód I. D. 1 Fundusz Inwestycyjny Z. Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzib1 w W. naby3 od kredytodawcy (...)œci Banku (...) S.A. z siedzib1 w W. wierzytelnoœæ wynikaj1c1 z umowy kredytowej nr (...).

(dowód: wyci1g z umowy sprzeda¿y wierzytelnoœci z dnia 29 maja 2012r. k. 35-50)

W 2010r. pozwana wyjecha3a do pracy za granic1, nie wskazuj1c bankowi innego adresu do korespondencji ani¿eli podany w umowie. Po wyjeŸdzie pozwana zaprzesta3a sp3aty rat kredytu i nie kontaktowa3a siê z bankiem w sprawie sp3aty kredytu. Do Polski pozwana wróci3a w 2017r. Aktualnie, pozwana utrzymuje siê z emerytury w kwocie 1.371 z3 i wynagrodzenia za pracê w kwocie 2.350 z3 netto, ponosi wydatki z tytu3u op3at (560 z3), czynszu najmu (1.200 z3), op3at za telewizjê, zakupu biletu miesiêcznego (54 z3), wydatków na zakup leków (200 z3). Pozwana nie sp3aca innych d3ugów. Nadto, nie posiada ¿adnych nieruchomoœci, wartoœciowych ruchomoœci ani te¿ oszczêdnoœci.

(dowód: przes3uchanie pozwanej p3yta CD k. 255)

(...)¿y3, co nastêpuje:

P.¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów oraz dowodu z przes3uchania pozwanej (...) N..

(...) faktycznych w niniejszej sprawie (...) na wymienionych powy¿ej dowodach z dokumentów prywatnych przed3o¿onych przez stronê powodow1. Z.¿yæ nale¿y, i¿ wymienione w ustaleniach stanu faktycznego dokumenty prywatne nie by3y kwestionowane, zaœ (...) z urzêdu nie doszuka3 siê ¿adnych okolicznoœci mog1cych wzbudzaæ w1tpliwoœci co do ich autentycznoœci czy wiarygodnoœci. W ramach swobodnej oceny dowodów (...), ¿e wymienione powy¿ej dokumenty odzwierciedlaj1 rzeczywist1 treœæ stosunku prawnego zawartego przez poprzednika prawnego powoda oraz pozwan1, a tak¿e umowy cesji zawartej pomiêdzy bankiem a powodem.

W zasadzie brak by3o podstaw do kwestionowania zeznañ pozwanej (...) N. odnoœnie okolicznoœci zawarcia umowy kredytowej, zaprzestania sp3aty rat kredytu, a tak¿e jej aktualnej sytuacji maj1tkowej i osobistej. W powy¿szym zakresie (...) zeznania pozwanej za szczere, wewnêtrznie spójne i niesprzeczne z innymi dowodami zebranymi w niniejszej sprawie, jak równie¿ nie budz1ce ¿adnych w1tpliwoœci w œwietle zasad doœwiadczenia ¿yciowego czy logicznego rozumowania. Natomiast, za ca3kowicie go3os3owne nale¿a3o uznaæ zeznania (...) N. co do tego, ¿e po powrocie do Polski z w3asnej inicjatyw podjê3a kontakt z powodem i próbowa3a porozumieæ siê co do sp3aty zad3u¿enia, albowiem na tê okolicznoœæ nie przedstawiono ¿adnych dowodów.

P. prawn1 powództwa stanowi3y przepisy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz.U. z 2021r. poz. 2439 ze zm.) w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. Nr 100, poz. 1081 ze zm.) oraz art. 509 § 1 i 2 kc. Zgodnie z treœci1 art. 69 ust. 1 Prawa bankowego przez umowê kredytu bank zobowi1zuje siê oddaæ do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotê œrodków pieniê¿nych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowi1zuje siê do korzystania z niej na warunkach okreœlonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach sp3aty oraz zap3aty prowizji od udzielonego kredytu. Stosownie do art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o kredycie konsumenckim za umowê o kredyt konsumencki uwa¿a siê w szczególnoœci umowê kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego. Wedle art. 509 § 1 kc wierzyciel mo¿e bez zgody d3u¿nika przenieœæ wierzytelnoœæ na osobê trzeci1 (przelew), chyba ¿e sprzeciwia3oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w3aœciwoœci zobowi1zania, zaœ w myœl § 2 wraz z wierzytelnoœci1 przechodz1 na nabywcê wszelkie zwi1zane z ni1 prawa, w szczególnoœci roszczenie o zaleg3e odsetki.

(...) do szczegó3owych rozwa¿añ nale¿y wskazaæ, ¿e powód w niniejszej sprawie zg3osi3 roszczenie g3ówne i ewentualne, na wypadek oddalenia pierwszego. Jeœli chodzi o roszczenie g3ówne to powód – jako nabywca wierzytelnoœci – domaga3 siê zap3aty kwoty 36.907,65 z3 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zap3aty, wskazuj1c, ¿e w zwi1zku z zaprzestaniem sp3aty kredytu i zaistnieniem przes3anki o której mowa w § 16 ust. 1 umowy kredytowej wierzyciel pierwotny wypowiedzia3 umowê, a roszczenie w ca3oœci zosta3o postawione w stan wymagalnoœci (vide: pismo procesowe powoda z dnia 10 czerwca 2019r. k. 31). Z.¿yæ jednak nale¿y, i¿ w toku niniejszego postêpowania, mimo zarzutów podniesionych przez pozwan1, strona powodowa nie zdo3a3a udowodniæ, ¿e umowa kredytowa (...) skutecznie wypowiedziana przez kredytodawcê. Zgodnie z treœci1 umowy kredytowej bank móg3 wypowiedzieæ umowê, w przypadku wyst1pienia zaleg3oœci w sp3acie dwóch pe3nych rat kredytu, za co najmniej dwa okresy p3atnoœci (§ 16 ust. 1 pkt 1). Termin wypowiedzenia wynosi 30 dni (§ 16 ust. 2). Oœwiadczenie o wypowiedzeniu umowy bank przesy3a kredytobiorcy na piœmie (§ 17 ust. 1). Wypowiedzenie mia3o zostaæ poprzedzone wezwaniem kredytobiorcy do zap3aty zaleg3ych nale¿noœci w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do zap3aty (§ 17 ust. 2). Stosownie do powy¿szych postanowieñ umownych, zarówno wezwanie do zap3aty, jak i samo wypowiedzenie powinny mieæ formê pisemn1. Tymczasem, powód nie przed3o¿y3 w toku niniejszego postêpowania ¿adnego z wymienionych dokumentów. Nie z3o¿ono równie¿ dowodów dorêczenia takich pism kredytobiorcy. Pozwana natomiast zaprzeczy3a, aby dorêczono jej którykolwiek z tych dokumentów. Poza go3os3ownym twierdzeniem powoda zawartym w pismach procesowych, nie ma ¿adnego dowodu na to, ¿e rzeczywiœcie dosz3o do skutecznego wypowiedzenia umowy kredytowej. Wobec powy¿szego, na podstawie art. 6 kc a contrario powództwo g3ówne podlega3o oddaleniu jako nieudowodnione.

W toku sprawy powód zg3osi3 roszczenie ewentualne, ¿1daj1c zap3aty kwoty 30.825,55 z3 z tytu3u poszczególnych rat kredytu, stosownie do zawartego przez pozwan1 i kredytodawcê porozumienia (ugody) i harmonogramu sp3aty, stanowi1cego za31cznik do tej umowy. W odniesieniu do powy¿szego roszczenia strona pozwana zg3osi3a szereg zarzutów. Przede wszystkim pozwana zarzuci3a powodowi brak legitymacji procesowej, podnosz1c, ¿e powód nie udowodni3, ¿e dosz3o do skutecznego przeniesienia wierzytelnoœci w drodze przelewu, jak te¿ wskaza3a na brak zawiadomienia jej o przelewie. W ocenie (...) zarzut ten nie zas3ugiwa3 na uwzglêdnienie. Z.¿yæ nale¿y, i¿ zgodnie z § 21 ust. 1 umowy kredytowej kredytobiorca upowa¿ni3 bank i wyrazi3 zgodê na dokonanie przez bank przelewu wierzytelnoœci, w tym niewymagalnych, z tytu3u umowy na rzecz osób trzecich. Stosownie do § 21 ust. 2 kredytobiorca oœwiadczy3, ¿e powy¿sza zgoda oraz upowa¿nienie, w szczególnoœci upowa¿niaj1 bank do dokonania przelewu wierzytelnoœci z tytu3u umowy na rzecz towarzystwa funduszy inwestycyjnych, tworz1cego fundusz sekurytyzacyjny, funduszu sekurytyzacyjnego, lub podmiotu emisyjnego, w których mowa w art. 92c Prawa bankowego. Zatem, bank by3 umocowany do przeniesienia na powoda wierzytelnoœci z tytu3u umowy kredytowej. J.œnie, strona powodowa wykaza3a, ¿e dosz3o do skutecznego nabycia przedmiotowej wierzytelnoœci, albowiem za31czy3a do akt sprawy uwierzytelnion1 przez zawodowego pe3nomocnika kopiê wyci1gu z umowy przelewu wraz z aneksem, w którym wierzytelnoœci zosta3y zindywidualizowane. Ewentualna kwestia braku zawiadomienia o przelewie nie mia3a ¿adnego znaczenia dla skutecznoœci przeniesienia wierzytelnoœci. Nie budzi bowiem w1tpliwoœci, ¿e zawiadomienie d3u¿nika o przelewie nie jest przes3ank1 jego skutecznoœci (por. K. Osajda (red. serii), W. Borysiak (red. tomu), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 29, Warszawa 2021). Zgodnie z art. 512 kc dopóki zbywca nie zawiadomi3 d3u¿nika o przelewie, spe3nienie œwiadczenia do r1k poprzedniego wierzyciela ma skutek wzglêdem nabywcy, chyba ¿e w chwili spe3nienia œwiadczenia d3u¿nik wiedzia3 o przelewie. Przepis ten stosuje siê odpowiednio do innych czynnoœci prawnych dokonanych miêdzy d3u¿nikiem a poprzednim wierzycielem. W niniejszej sprawie pozwana nie podnosi3a, aby dokona3a zap3aty na rzecz kredytodawcy po dacie cesji, b1dŸ dokona3a ze zbywc1 jakiejkolwiek czynnoœci prawnej, która mia3a wp3yw na istnienie czy zakres odpowiedzialnoœci pozwanej.

W ocenie (...) na uwzglêdnienie nie zas3ugiwa3 tak¿e podniesiony przez pozwan1 zarzut przedawnienia roszczenia. W pierwszej kolejnoœci nale¿y zauwa¿yæ, ¿e w lutym 2009 roku na wniosek pozwanej zawarto ugodê, na podstawie której kredytodawca zgodzi3 siê na sp3atê wierzytelnoœci w 77 ratach miesiêcznych p3atnych do 10. dnia ka¿dego miesi1ca w okresie od marca 2009r. do listopada 2014r. (w umowie ugody wyraŸnie wskazano, ¿e nie stanowi ona odnowienia). Jak natomiast wskazuje siê w orzecznictwie uznanie roszczenia zachodzi w ka¿dym wypadku wyraŸnego oœwiadczenia woli lub te¿ innego zachowania siê d3u¿nika wobec wierzyciela, z którego wynika, ¿e uwa¿a on roszczenie za istniej1ce, a za takie dzia3anie niew1tpliwie uznaæ nale¿y zawarcie ugody, zmierzaj1cej do restrukturyzacji istniej1cego zad3u¿enia wzglêdem banku (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 7 listopada 2018r., I ACa 1643/17, L.). W zwi1zku z zawarciem ugody dosz3o do przerwania biegu terminu przedawnienia (art. 123 § 1 pkt 2 kc). W niniejszym postêpowaniu powód – jako nabywca wierzytelnoœci – domaga3 siê zap3aty rat wymagalnych w okresie od paŸdziernika 2009r. do listopada 2014r. Pozew w niniejszej sprawie zosta3 natomiast wniesiony w dniu 26 lipca 2012 roku. Jak wskazuje siê w orzecznictwie sp3ata kredytu w ratach nie jest œwiadczeniem okresowym w rozumieniu art. 118 kc (por. wyrok S1du N.¿szego z dnia 2 paŸdziernika 1998r. III CKN 578/98, LEX 1214910), wobec czego nie przedawnia siê co do ka¿dej z rat oddzielnie (por. wyrok S1du N.¿szego z dnia 10 paŸdziernika 2003r. II CK 113/02, OSP 2004/11/141). Roszczenie banku o sp3atê nale¿noœci z tytu3u zawartej umowy kredytowej – jako roszczenie zwi1zane z prowadzeniem dzia3alnoœci gospodarczej – podlegaj1 trzyletniemu terminowi przedawnienia (art. 118 kc). W tej sytuacji okolicznoœæ, ¿e co do zasady sp3ata kredytu nie jest œwiadczeniem okresowym, nawet je¿eli kredyt jest sp3acany ratalnie, nie ma wp3ywu na ustalenie trzyletniego terminu przedawnienia okreœlonych w harmonogramie rat kredytu, gdy¿ termin ten nie jest determinowany charakterem œwiadczenia jako okresowego, lecz tym, ¿e roszczenie o zap3atê wymagalnych rat zwi1zane jest z prowadzon1 przez bank dzia3alnoœci1 gospodarcz1 (por. wyrok SA w G. z dnia 8 marca 2018r., V AGa 43/18, L.). W rozpatrywanym przypadku niezale¿nie od tego, czy termin przedawnienia liczyæ od dat wymagalnoœci poszczególnych rat, czy te¿ od daty koñcowej sp3aty kredytu, nie dosz3o do przedawnienia roszczenia. P. terminem zap3aty pierwszej raty (10 paŸdziernika 2009r.) a dat1 wniesienia pozwu (26 lipca 2012r.) nie up3yn13 okres d3u¿szy ni¿ trzy lata. O przedawnieniu nie mo¿e byæ tak¿e mowy, gdy przyjmie siê jako datê wymagalnoœci datê sp3aty kredytu okreœlon1 w ugodzie (10 listopada 2014r.). Na przedawnienie roszczenie nie ma tak¿e wp3ywu zmiana powództwa polegaj1ca na zg3oszeniu roszczenia ewentualnego. W orzecznictwie wskazuje siê, ¿e zarówno w przypadku, gdy wczeœniej powód opiera3 siê na twierdzeniu, ¿e wymagalnoœæ d3ugu pozwanego wynika z wypowiedzenia umowy, a póŸniej podnosi fakt up3ywu okresu na jaki umowa (...) zawarta, to w obu tych wypadkach ¿1danie wynika w tego samego faktu zawarcia umowy o kredyt, umowy przelewu oraz braku spe3nienia przez pozwanego œwiadczenia, jak i na twierdzeniu, ¿e roszczenie to jest wymagalne. Te fakty stanowi1 pozytywnie o dalszej to¿samoœci obu stanowisk procesowych powoda. O.œci w tym zakresie mog1 mieæ tylko znaczenie dla oceny ¿1dañ maj1cych za podstawê w3aœnie okreœlenie daty wymagalnoœci, zw3aszcza roszczeñ ubocznych w postaci odsetek, lecz ocena ta dotyczy jedynie samej merytorycznej zasadnoœci ¿1dania (por. uzasadnienie wyroku S1du Okrêgowego w Bielsku-Bia3ej z dnia 5 listopada 2015r., II Ca 587/15). W œwietle powy¿szego nale¿a3o uznaæ, ¿e podstawa faktyczna ¿1dania nie uleg3a zmianie. Zmianie uleg3 jedynie sposób zas1dzenia nale¿noœci.

Kolejny zarzut pozwanej dotyczy3 nieudowodnienia roszczenia co do zasady i wysokoœci. (...) do tego zarzutu nale¿y wskazaæ, ¿e strona powodowa przed3o¿y3a do akt sprawy orygina3 umowy kredytu gotówkowego A. nr 17/206- (...)-/2008 zawartej w dniu 3 marca 2008r. przez P. O.œci Bank (...) S.A. z siedzib1 w W. oraz (...) N., a tak¿e wniosek pozwanej z dnia 13 lutego 2009r. o restrukturyzacjê kredytu, a tak¿e pismo banku z dnia 17 lutego 2009r. (dorêczone pozwanej w dniu 9 marca 2009r.), w którym kredytodawca wyrazi3 zgodê na restrukturyzacjê kredytu i okreœli3 warunki porozumienia. W œwietle powy¿szego nale¿a3o uznaæ, ¿e pozwana uzna3a roszczenie (z tytu3u nale¿noœci g3ównej w kwocie 26.650,36 z3 oraz z tytu3u odsetek w kwocie 89,74 z3) i zobowi1za3a siê do sp3aty kredytu w 77 ratach miesiêcznych p3atnych do 10. dnia ka¿dego miesi1ca od marca 2009r. do listopada 2014r. Zgodnie z za31cznikiem w postaci harmonogramu sp3aty kredytu wysokoœæ raty kredytu zosta3a okreœlona na kwotê 497,10 z3, zaœ termin zap3aty przypada3 do dnia 10. ka¿dego miesi1ca w okresie od marca 2009r. do listopada 2014r. (za wyj1tkiem ostatniej raty wynosz1cej 545,87 z3). Wysokoœæ dochodzonych przez powoda rat odpowiada wysokoœci rat okreœlonych w przed3o¿onym harmonogramie sp3aty. Strona pozwana nie wykaza3a, ¿e przedstawione przez pozwanego dokumenty prywatne nie przedstawiaj1 faktycznej wysokoœci zad3u¿enia. Pozwana zezna3a w niniejszej sprawie, ¿e sp3aca3a kredyt przez oko3o dwa lata, po czym zaprzesta3a jego sp3aty, jednoczeœnie by3a œwiadoma istniej1cego zad3u¿enia. Nie przed3o¿y3a jednak ¿adnych dowodów wp3aty, na podstawie których mo¿naby uznaæ, ¿e sp3aci3a kredyt w wiêkszym zakresie, ani¿eli wynika to z przedstawionych przez powoda dowodów z dokumentów prywatnych. W tym stanie rzeczy nie ma zasadniczo podstaw do kwestionowania przedstawionego przez powoda zestawienia wymagalnych nale¿noœci.

Wysokoœæ odsetek zosta3a okreœlona w § 12 ust. 2 umowy kredytowej, w którym wskazano, ¿e za ka¿dy dzieñ utrzymywania siê zad3u¿enia przeterminowanego i wymagalnego, od kwot tego zad3u¿enia, (...) SA nalicza i pobiera odsetki wed3ug zmiennej stopy procentowej, obowi1zuj1cej w okresie utrzymywania siê zaleg3oœci w sp3acie kredytu, okreœlonej w uchwale (...) SA dla kredytów przeterminowanych i kredytów postawionych po up3ywie terminu wypowiedzenia w stan natychmiastowej wymagalnoœci. Na dzieñ zawarcia umowy stopa procentowa dla tych kredytów wynosi3a 27 % w stosunku rocznym. J.œnie, zgodnie z art. 359 kc (...) wysokoœæ odsetek do czterokrotnoœci stopy lombardowej NBP. Z.¿yæ nale¿y, i¿ pozwany, jako d3u¿nik, który zaprzecza prawid3owoœci naliczenia odsetek, jest zobowi1zany do przedstawienia merytorycznych argumentów na rzecz takiego zarzutu. Ma przy tym 3atw1 mo¿liwoœæ udowodnienia terminowoœci dokonanych wp3at, bowiem nale¿y za3o¿yæ, ¿e mo¿e i powinien przedstawiæ dowody zap3aty ka¿dej z uregulowanych rat, z których wynika3yby terminy spe3nienia œwiadczenia – o ile twierdzi, ¿e terminy wp3at w zestawieniu wierzyciela nie odpowiadaj1 prawdzie i ¿e w konsekwencji nast1pi3o nieprawid3owe naliczenie nale¿noœci odsetkowej. Takich dowodów pozwany w sprawie nie przedstawi3, jak i nie formu3owa3 w tym wzglêdzie konkretnych twierdzeñ faktycznych (por. wyrok S1du Apelacyjnego w G. z dnia 7 lutego 2018r., I ACa 278/17, L.). W niniejszej sprawie pozwana nie wskaza3a na ¿adne konkretne nieprawid3owoœci w wyliczeniu odsetek.

(...) zatem powy¿sze na wzglêdzie, na mocy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o kredycie konsumenckim oraz art. 509 § 1 i 2 kc (...) roszczenie ewentualne prawie w ca3oœci, oddalaj1c je tylko w czêœci dotycz1cej odsetek na mocy powy¿szych przepisów a contrario (powód domaga3 siê zap3aty odsetek bez ograniczenia ich wysokoœci).

(...) nie uwzglêdni3 wniosku pozwanej o roz3o¿enie œwiadczenia na raty. Zgodnie z art. 320 kpc w szczególnie uzasadnionych wypadkach s1d mo¿e w wyroku roz3o¿yæ na raty zas1dzone œwiadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomoœci lub o opró¿nienie pomieszczenia - wyznaczyæ odpowiedni termin do spe3nienia tego œwiadczenia. Jak wskazuje siê w judykaturze uprawnienie przewidziane w art. 320 kpc przys3uguje s1dowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a wiêc w sytuacjach, w których ze wzglêdu na stan maj1tkowy, rodzinny czy zdrowotny spe3nienie zas1dzonego œwiadczenia by3oby dla pozwanego niemo¿liwe do wykonania lub w ka¿dym razie bardzo utrudnione i nara¿a3oby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. (...)¿enie œwiadczenia na raty ma w szczególnoœci na celu uchronienia pozwanego od postêpowania egzekucyjnego poprzez umo¿liwienie mu wykonania wyroku w sposób dobrowolny (por. wyrok S1du Apelacyjnego w S. z dnia 3 paŸdziernika 2019r., I ACa 459/19, L.). P.œliæ nale¿y, i¿ ocena dotycz1ca zastosowania art. 320 kpc nie mo¿e byæ oderwana od realnych mo¿liwoœci wype3nienia zobowi1zania przez d3u¿nika w zmodyfikowanym zakresie, a tym samym od potrzeby ochrony usprawiedliwionego interesu wierzyciela. Wierzyciel winien mieæ pewnoœæ, ¿e œwiadczenie, jakkolwiek odsuniête w czasie, zostanie spe3nione w przewidzianym terminie (por. wyrok S1du Apelacyjnego w (...) z dnia 3 czerwca 2020r., I ACa 845/19, L.). (...) te¿ obowi1zkiem s1du jest - w ramach uwzglêdnienia s3usznego interesu wierzyciela - zbadanie, czy faktycznie d3u¿nik, maj1c na uwadze jego uwarunkowania maj1tkowe i ¿yciowe, bêdzie w stanie regulowaæ deklarowane raty zad3u¿enia w proponowanej wysokoœci i czêstotliwoœci (por. wyrok S1du Apelacyjnego w K. z dnia 16 listopada 2020r., I ACa 364/20, L.). Ponadto, nale¿y mieæ na wzglêdzie, ¿e zastosowanie instytucji roz3o¿enia œwiadczenia na raty ma uzasadnione podstawy w sytuacji pozwanego, który z wyj1tkowych przyczyn popad3 w trudnoœci ze sp3at1 zad3u¿enia, ale który ma wystarczaj1cy maj1tek zabezpieczaj1cy sp3atê i wykazuje dobr1 wolê w sp3acie zad3u¿enia (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2019r., I ACa 596/18, L.). Po gruntownym zbadaniu sytuacji finansowej pozwanej doszed3 do przekonania, ¿e roz3o¿enie œwiadczenia na raty w tym przypadku by3oby niecelowe, gdy¿ z jednej strony nie wskaza3a, w jakiej wysokoœci by3aby w stanie sp3acaæ raty, a z drugiej z zeznañ pozwanej wynika, ¿e nie posiada dochodów wystarczaj1cych na sp3atê zad3u¿enia w ratach rzêdu np. 800 z3. Zdaniem (...), roz3o¿enie œwiadczenia na ni¿sze raty mog3oby naruszaæ uzasadniony interes wierzyciela zwa¿ywszy na wysokoœæ zas1dzonej kwoty oraz postêpuj1c1 inflacjê.

O kosztach procesu (...) na podstawie art. 102 kpc i odst1pi3 od obci1¿ania nimi pozwanej, która niemal w ca3oœci uleg3a w niniejszym sporze. W œwietle stanowiska judykatury nie ulega w1tpliwoœci, ¿e przepis art. 102 kpc urzeczywistnia zasadê s3usznoœci, bêd1c1 odstêpstwem od zasady odpowiedzialnoœci za wynik procesu. Z.¿yæ jednak nale¿y, i¿ nieskonkretyzowanie w tym przepisie „wypadków szczególnie uzasadnionych” oznacza, ¿e to s1dowi rozstrzygaj1cemu sprawê zosta3a pozostawiona ocena, czy ca3okszta3t okolicznoœci pozwala na uznanie, ¿e zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, przemawiaj1cy za nieobci1¿aniem strony przegrywaj1cej spór kosztami procesu w ca3oœci lub w czêœci. Takie stanowisko znajduje równie¿ potwierdzenie w orzecznictwie. W wyroku z dnia 2 paŸdziernika 2015r. I ACa 2058/14 LEX nr 1820933 (...) Apelacyjny w W. stwierdzi3, ¿e sposób skorzystania z przepisu art. 102 kpc jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym s1du orzekaj1cego i do jego oceny nale¿y przes1dzenie, czy wyst1pi3 szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odst1pienie, a jeœli tak, to w jakim zakresie, od generalnej zasady obci1¿enia kosztami procesu strony przegrywaj1cej spór. Ustalenie, czy w danych okolicznoœciach zachodz1 "wypadki szczególnie uzasadnione", ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie s1du, która nastêpuje niezale¿nie od przyznanego zwolnienia od kosztów s1dowych. Zgodnie natomiast ze stanowiskiem (...) N.¿szego zawartym w postanowieniu z dnia 22 lutego 2011r. II PZ 1/11 trudna sytuacja ¿yciowa, maj1tkowa, zdrowotna, osobista, która uniemo¿liwia pokrycie przez stronê kosztów procesu nale¿nych przeciwnikowi, nale¿y do okolicznoœci uzasadniaj1cych odst1pienie od zasady wyra¿onej w art. 98 § 1 kpc. (...) tej oceny s1d orzekaj1cy winien kierowaæ siê w3asnym poczuciem sprawiedliwoœci, a podwa¿enie oceny tego s1du wymaga wykazania ¿e jest ona wadliwa. Nadto, nale¿y zwróciæ uwagê, ¿e zastosowanie przepisu art. 102 kpc nie wymaga osobnego wniosku od strony przegrywaj1cej. Powinno ono byæ ocenione w ca3okszta3cie okolicznoœci konkretnego przypadku, z uwzglêdnieniem zasad wspó3¿ycia spo3ecznego. W orzecznictwie (...) N.¿szego do krêgu tych okolicznoœci zalicza siê miêdzy innymi ciê¿k1 sytuacjê strony przegrywaj1cej (por. wyrok SN z dnia 17 listopada 1972r., I PR 423/72, OSNC 1973, Nr 7-8, poz. 138).

(...) od obci1¿ania pozwanej kosztami procesu (...) przede wszystkim sytuacjê materialn1 oraz wiek pozwanej. Z.¿yæ bowiem nale¿y, i¿ pozwana utrzymuje siê z niskiej emerytury (1.371 z3) w zwi1zku z czym, aby móc pokryæ wszelkie niezbêdne potrzeby zwi1zane z utrzymaniem jest zmuszona nadal pracowaæ. Aktualnie, co prawda pozwana ma z tego tytu3u wynagrodzenie w kwocie 2.350 z3 netto, niemniej z uwagi na jej wiek nale¿y s1dziæ, ¿e w najbli¿szej przysz3oœci zaprzestanie pracy zawodowej. Nadto, uzyskiwane obecnie dochody z wynagrodzenia za pracê pozwalaj1 na pokrycie tylko wydatków zwi1zanych z utrzymaniem, tj. na zap3atê czynszu najmu, op3at za media, zakup biletu miesiêcznego czy te¿ leków. P.¿sze wydatki s1 bowiem równe uzyskiwanemu wynagrodzeniu. Z tego wzglêdu niska emerytura pozwala pozwanej na pokrycie kosztów zakupu ¿ywnoœci, œrodków czystoœci, czy te¿ niezbêdnej odzie¿y czy obuwia. Pozwana nie posiada te¿ ¿adnych nieruchomoœci, wartoœciowych ruchomoœci ani te¿ oszczêdnoœci.