II AKa 8/19
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 - art. 306; art. 306 ust. 1; art. 306 ust. 3)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 18; art. 18 § 3; art. 258; art. 258 § 1; art. 258 § 3)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 105; art. 105 § 1; art. 435)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 195)
- Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - art. 18; art. 18 § 3; art. 2; art. 2 § 2; art. 20; art. 20 § 2; art. 29; art. 29 pkt. 1; art. 29 pkt. 2; art. 30; art. 30 § 1; art. 31; art. 31 § 6; art. 31 § 7; art. 37; art. 37 § 1; art. 37 § 1 pkt. 1; art. 37 § 1 pkt. 2; art. 37 § 1 pkt. 3; art. 37 § 1 pkt. 5; art. 37 § 2; art. 37 § 5; art. 37 § 5 pkt. 10; art. 54; art. 54 § 1; art. 6; art. 6 § 2; art. 65; art. 65 § 3; art. 69; art. 69 § 1; art. 7; art. 7 § 1; § 2)
Treść orzeczenia
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Krzysztof Lewandowski (spr.)
Sędziowie: SSA Henryk Komisarski
SSA Grzegorz Nowak
Protokolant: sekr.sąd. Joanna Walkowiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu J. D.
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r.
sprawy W. W. oskarżonego z art. 258 § 3 kk, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks;
J. M. oskarżony o czyn z art. 258 § 1 kk, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks;
K. K. oskarżonego z art. 258 § 1 kk, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks;
Ł. M. oskarżonego z art. 18 § 3 kk w związku z art. 20 § 2 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 6 § 2 kks;
K. O. oskarżonego z art. 18 § 3 kks w związku z art. 20 § 2 kks w związku z art. 69 § 1 kks
S. P. (P.) oskarżonego z art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks
Z. W. oskarżonego z art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks;
R. G. oskarżonego z art. 258 § 3 kk i inne, art. 69 § 1 kks, art. 54 § 1 kks w związku z art. 69 § 1 kks w związku z art. 37 § 1 pkt 2,3 i 5 kks i z art. 7 § 1 kks
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt II K 53/12
na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w ten sposób, że:
w podstawie prawnej rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 przepis "art. 37 § 1, 2 i 5 k.k.s." zastępuje przepisem właściwym "art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.”;
w podstawie prawnej rozstrzygnięcia zawartego w pkt 10 przepis "art. 37 § 1, 2 i 5 k.k.s." zastępuje przepisem właściwym "art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.”;
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
w stosunku do oskarżonego W. W.:
z pkt 2 wyroku eliminuje zwroty „nie mniej niż”, „nie mniejszej niż” i „co najmniej”;
z podstawy prawnej skazania i wymiaru kary za czyn z pkt 2 wyroku eliminuje przepis art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.;
z punktu 2 eliminuje sformułowanie: „w wyniku wewnętrznego nabycia wewnątrzwspólnotowego”;
w opisie czynu w pkt 3 tiret pierwszy wyroku sformułowanie „o wartości rynkowej 3.200.000 zł, co stanowiło wielką wartość, bez ich zgłoszenia do kontroli i odprawy celnej, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej kwocie 3.522.212 złotych, w tym należność z tytułu cła w kwocie 249.080 złotych, podatku akcyzowego wielkiej wartości w kwocie 2.560.000 złotych i podatku VAT w kwocie 713.132 złotych” zastępuje wyrażeniem „o wartości celnej 432.431,00 zł, bez ich zgłoszenia do kontroli i odprawy celnej, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej kwocie 2.767.569 złotych, w tym należność z tytułu cła w kwocie 249.080 złotych, podatku akcyzowego wielkiej wartości w kwocie 1.941.440 złotych i podatku VAT w kwocie 577.049 złotych”;
w opisie czynu w pkt 3 tiret drugi wyroku sformułowanie „o wartości 2.259.943 zł” zastępuje wyrażeniem „o wartości celnej 271.635,00 zł”;
w stosunku do oskarżonego J. M. na podstawie art.435 kpk:
z pkt 10 wyroku eliminuje zwroty „nie mniej niż”, „nie mniejszej niż” i „co najmniej”;
z podstawy prawnej skazania i wymiaru kary za czyn z pkt 10 wyroku eliminuje przepis art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.;
z punktu 10 eliminuje sformułowanie: „w wyniku wewnętrznego nabycia wewnątrzwspólnotowego”.
w opisie czynu w pkt 11 tiret pierwszy wyroku sformułowanie „o wartości rynkowej 3.200.000 zł, co stanowiło wielką wartość, bez ich zgłoszenia do kontroli i odprawy celnej, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej kwocie 3.522.212 złotych, w tym należność z tytułu cła w kwocie 249.080 złotych, podatku akcyzowego wielkiej wartości w kwocie 2.560.000 złotych i podatku VAT w kwocie 713.132 złotych” zastępuje wyrażeniem „o wartości celnej 432.431,00 zł, bez ich zgłoszenia do kontroli i odprawy celnej, czym uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej kwocie 2.767.569 złotych, w tym należność z tytułu cła w kwocie 249.080 złotych, podatku akcyzowego wielkiej wartości w kwocie 1.941.440 złotych i podatku VAT w kwocie 577.049 złotych”;
w opisie czynu w pkt 11 tiret drugi wyroku sformułowanie „o wartości 2.259.943 zł” zastępuje wyrażeniem „o wartości celnej 271.635,00 zł”;
w stosunku do oskarżonego K. K.:
z pkt 19 wyroku eliminuje zwroty „nie mniej niż”, „nie mniejszej niż” i „co najmniej”;
z podstawy prawnej skazania i wymiaru kary za czyn z pkt 19 wyroku eliminuje przepis art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.;
w stosunku do oskarżonego R. G.:
z pkt 35 wyroku eliminuje zwroty „nie mniej niż”, „nie mniejszej niż” i „co najmniej”;
z podstawy prawnej skazania i wymiaru kary za czyn z pkt 35 wyroku eliminuje przepis art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.;
w stosunku do oskarżonych Z. W. i S. P.:
uniewinnia oskarżonych od popełnienia czynu z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 2 § 2 k.k.s. przypisanego im w pkt 29 wyroku;
uchyla pkt 31 wyroku;
Punktowi 41 sentencji wyroku nadaje treść: „Na podstawie art. 30 § 1 k.k.s. w zw. z art. 29 pkt 1 i 2 k.k.s., art. 31 § 6 i 7 k.k.s. przy zast. 2 § 2 k.k.s. oraz art. 306 ust. 1 i art. 306 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 195 k.k.w. orzeka wobec oskarżonych W. W., J. M., K. K. i R. G. przepadek na rzecz Skarbu Państwa:
dowodów rzeczowych opisanych w postanowieniu z k. 2467 akt pod poz. 1-9 – zarządzając ich jednoczesne zniszczenie;
dowodów rzeczowych opisanych w postanowieniu z k. 2611-2612 akt pod poz. 120-126, poz. 150-157 – zarządzając ich jednoczesne zniszczenie”.
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zasądza od oskarżonych W. W., R. G., K. K., Ł. M., K. O., S. P. i Z. W., J. M. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. kwotę po 600 złotych od każdego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
zwalnia oskarżonych W. W., R. G., K. K., Ł. M., K. O., S. P. i Z. W. od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, w tym od uiszczenia opłaty za II instancję;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M., wyznaczonego obrońcy z urzędu R. G., kwotę 732 zł brutto tytułem kosztów obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
|
G. N. |
K. L. |
H. K. |