II Ka 777/20

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk

Protokolant:

stażysta Beata Wilkowska

1UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 777/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 28 października 2020 r.,

sygn. II K 448/20

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----

---------------------

------------------------------------------------------------

-------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

-------

----------------------

------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

----------------

------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------------

------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

Zarzut

1.

Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony S. K. dopuścił się przestępstwa stypizowanego w przepisie art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, pomimo, że z materiału dowodowego sprawy w szczególności stanowiska samego oskarżonego wynika, iż w dacie wskazanej w zarzucie, nie dokonał on uszkodzenia samochodu stanowiącego własność A. M..

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Dla przyznania racji skardze apelacyjnej nie wystarczy podniesienie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych i ograniczenie się do wyrażenia przekonania, iż prawidłowe byłyby ustalenia, w których wina oskarżonego nie zostałaby stwierdzona. Z istoty zarzutu dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych wynika, że zarzut ten ma służyć skarżącemu do kwestionowania całości lub też poszczególnych elementów strony przedmiotowej lub podmiotowej czynu, składających się na stan faktyczny sprawy. W apelacji obrońcy oskarżonego brak tego rodzaju uwag. Nie zawiera ona argumentów przekonujących dlaczego - w ocenie skarżącego - Sąd I instancji dowolnie ocenił dowody.

W orzecznictwie wskazuje się, iż sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu odmiennego poglądu nie wystarcza do wniosku o popełnieniu przez sąd istotnego błędu ustaleń. Zarzut taki powinien wskazywać nieprawidłowości w rozumowaniu sądu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2019 r., sygn. II AKa 264/18, Legalis Numer 2480134).

Obrońca w uzasadnieniu apelacji wskazał, iż: „mając na uwadze całokształt okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, w szczególności stanowisko prezentowane przez samego oskarżonego, stwierdzić należy, iż materiał dowodowy sprawy nie wskazuje ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony dopuścił się zachowania opisanego w zarzucie aktu oskarżenia” (akapit 4 uzasadnienia apelacji).

Użycie przez skarżącego powyższego podkreślonego sformułowania „w szczególności” sugeruje pominięcie przez Sąd merytoryczny jakiegoś dowodu lub okoliczności, aczkolwiek we wniesionej apelacji nie sprecyzowano jakich. Skarżący nie sprecyzował także z czego dokładnie wywodzi istnienie w tej sprawie jakichkolwiek wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego i na czym one dokładnie miały polegać.

Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę, że zwrot „w szczególności” jest semantycznie pusty. (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. II AKz 80/10, OSA Kat 2010 nr 1, poz. 20, Prok. i Pr. 2010 nr 7-8, poz. 40, str. 17, Legalis Numer 227135).

Abstrakcyjne omawianie tej kategorii niesprecyzowanych uchybień uznano za pozbawione racji bytu. Sąd Odwoławczy nie może się domyślać dlaczego dowód w postaci wyjaśnień oskarżonego oceniono dowolnie.

Pamiętać należało, iż w tej konkretnej sprawie Sąd Rejonowy dysponował zeznaniami świadka D. S., z których wynikało, że wskazanych w a/o uszkodzeń samochodu A. M. dokonał oskarżony S. K., którego świadek ten widział w czasie, kiedy rysował samochód pokrzywdzonej przy użyciu trzymanego ręku przedmiotu przypominającego kamień. Świadek D. S. w sposób pozbawiony wątpliwości rozpoznał osobiście znanego mu oskarżonego na miejscu zdarzenia. Skarżący w żaden sposób nie podważył pierwszoinstnacyjnej oceny tychże depozycji. Dowód ten pozwał na poczynienie przez Sąd stanowczych ustaleń faktycznych. Sąd Rejonowy słusznie wskazał, iż oskarżony nie przedstawił żadnego alibi, a jego stanowisko było sprzeczne z innymi obiektywnymi dowodami, poza zeznaniami D. S., były to także zeznania A. M. wskazujące na motyw działania oskarżonego (konflikt tego świadka z konkubiną oskarżonego).

Reasumując powyższe rozważania, Sąd Okręgowy nie stwierdził wadliwości wyroku w zakresie stwierdzenia winy oskarżonego. Biorąc pod uwagę kategorię zarzutu podniesionego w apelacji, przy braku przesłanek z art. 440 kpk, Sąd Okręgowy nie miał podstaw, by na skutek jej treści odnieść się do rodzaju i wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. II AKa 275/17, Legalis Numer 1728581).

Wniosek

- o zmianę zaskarżonego wyroku przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego od winy popełnienia występku, winnym popełnienia którego uznał go Sąd Rejonowy,

ewentualnie

- o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosków.

1.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości, tj. w zakresie winy i wymierzonej oskarżonemu represji karnej

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

--------------------------------------------------------------------------------

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tj. z dnia 29 lipca 2019 r., Dz. U. z 2019 r., poz. 1513) Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. S. B. w Ł. kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, ustalając wysokość tej kwoty na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. z dnia 30 listopada 2018 r., Dz. U. z 2019 r., poz. 18).

III.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. z 1983 r. z późn. zm.) Sąd Okręgowy zasądził od S. K. na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty za II instancję, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił oskarżonego od wydatków postępowania odwoławczego, stwierdzając, że poniesie je Skarb Państwa.

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

rozstrzygnięcie o winie

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana