III K 32/19

Postanowienie+Uzasadnienie

POSTANOWIENIE

Dnia 13 marca 2019 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący – SSO Tomasz Borowczak

Protokolant – sędzia przewodniczący

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Anny Kałuzińskiej – Bedryj

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 13 marca 2019 r.

sprawy K. Z.

z urzędu w przedmiocie wydania wyroku łącznego

postanawia

1

na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego,

2

na podstawie art. 574 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2019 r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło pismo Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego we W. w przedmiocie rozważenia wydania wobec K. Z. wyroku łącznego. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2019 r. wydanym w sprawie III K 32/19 wszczęto z urzędu postępowanie o wydanie wyroku łącznego. W toku postępowania ustalono, że K. Z. został skazany:

wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2017 r. wydanym w sprawie XVI K 57/17,

wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 września 2017 r. wydanym w sprawie III K 214/16,

wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 12 czerwca 2018 r. wydanym w sprawie II K 1047/17,

wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 9 maja 2018 r. wydanym w sprawie II K 9/14,

wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 27 lipca 2018 r. wydanym w sprawie II K 521/18,

wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu nad Wisłą z dnia 11 czerwca 2012 r. wydanym w sprawie II K 212/12.

W dniu 31 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu wydał wobec K. Z. pod sygnaturą III K 268/18 wyrok łączny, w którym połączył kary pozbawienia wolności wymierzone mu w sprawach XVI K 57/17 i III K 214/16 Sądu Okręgowego w Poznaniu oraz w sprawach II K 1047/17 i II K 9/14 Sądu Rejonowego w Gnieźnie, orzekając wobec niego karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet wymierzonej kary łącznej został zaliczony skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 9/14 od dnia 19 listopada 2018 r. do nadal. Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie orzeczeń Sądu Rejonowego w Gnieźnie o sygnaturze II K 521/18 i Sądu Rejonowego w Świeciu nad Wisłą o sygnaturze II K 212/12. Od przedmiotowego wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r. (sygn. akt: III K 268/18) skazany K. Z. wywiódł apelację do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Aktualnie trwają czynności związane z jej rozpoznaniem.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 572 k.p.k., jeżeli brak warunków do wydania wyroku łącznego, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Z treści przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. jednoznacznie wynika natomiast, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Negatywnymi formalnymi przesłankami procesowymi określonymi w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. są zatem powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) oraz zawisłość prawna sporu (lis pendens). Istotą przesłanki zawisłości sporu jest wyeliminowanie nieprawidłowej sytuacji polegającej na równoległym prowadzeniu dwóch, niezależnych od siebie postępowań o to samo (idem). Nie ma bowiem racji prowadzenie postępowania, które i tak musiałoby być umorzone z powodu zakazu ne bis in idem, bezpośrednio po prawomocnym zakończeniu postępowania wcześniej wszczętego (T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Lex 2014, do art. 17 k.p.k.). Nie budzi wątpliwości, że chociaż art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. zabrania prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się, ta reguła – będąca konkretyzacją zasady ne bis in idem – ma również zastosowanie do orzekania w sprawach o wydanie wyroku łącznego. Przepis art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. zawiera bezwzględny zakaz równoległego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu w stosunku do tej samej osoby. W razie zaistnienia takiej sytuacji obligatoryjne jest umorzenie postępowania wszczętego później.

Mając na uwadze powyższe regulacje wskazać należy, że wobec K. Z. zapadł już w dniu 31 stycznia 2019 r. wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygnaturze III K 268/18, na mocy którego wymierzono mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś przedmiotem rozważań Sądu była możliwość połączenia kar wymierzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2017 r. (sygn. akt: XVI K 57/17), wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 września 2017 r. (sygn. akt: III K 214/16), wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 12 czerwca 2018 r. (sygn. akt: II K 1047/17), wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 9 maja 2018 r. (sygn. akt: II K 9/14), wyrokiem Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 27 lipca 2018 r. (sygn. akt: II K 521/18) i wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu nad Wisłą z dnia 11 czerwca 2012 r. (sygn. akt: II K 212/12), a zatem wszystkimi wyrokami skazującymi wydanymi dotychczas wobec K. Z.. Wyrok łączny Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r. o sygnaturze III K 268/18 nie uprawomocnił się, albowiem skazany wniósł od niego apelację do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Bezspornym jest zatem, że postępowanie w sprawie III K 268/18 zostało wcześniej wszczęte, aniżeli postępowanie w sprawie III K 32/19. Przedmiot obu postępowań jest natomiast tożsamy, jako że wszystkie wyroki, zapadłe wobec K. Z., objęte postępowaniem o wydanie wyroku łącznego w sprawie III K 268/18, stanowią przedmiot sprawy toczącej się pod sygnaturą III K 32/19.

W przedstawionym stanie rzeczy, wobec zaistnienia przesłanki z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. koniecznym okazało się wydanie niniejszego postanowienia i umorzenie postępowania o wydanie wyroku łącznego w sprawie III K 32/19.

O kosztach postępowania orzeczono natomiast na podstawie przepisów powołanych w punkcie 2 sentencji postanowienia, obciążając nimi Skarb Państwa.

SSO Tomasz Borowczak