VI Gz 233/16

POSTANOWIENIE

Dnia 29 grudnia 2016 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący SSO Zbigniew Krepski (spr.)

Sędziowie: SO Jerzy P. Naworski, SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska

po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. w Toruniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego (...) sp. j. w T.

przeciwko (...) sp. z o.o. w K.

o zapłatę

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt V GC 1396/16 upr

postanawia :

uchylić zaskarżone postanowienie

Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak-Sobierajska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w K. Sądowi Gospodarczemu uwzględniając zarzut niewłaściwości sądu podniesiony przez pozwaną spółkę w sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.111).

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie w całości i o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego (k.121-123).

Pozwana nie udzielił odpowiedzi na zażalenie powoda.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie powoda jest uzasadnione i jako takie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem sądu a quo zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia , gdyż podniesiony przez pozwanego zarzut kwestionujący właściwość Sądu Rejonowego w Toruniu jest chybiony.

Stosownie bowiem do przepisu art. 454 k.c., a konkretnie jego § 1 zd.2, świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia (v. postanowienie SN z dnia 8 listopada 1991 r, II CO 16/91, OSNC 1993/3/40, postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2007 r., III CO 17/07, Lex 1110990). Skoro poza sporem jest, iż miejscem siedziby powodowej spółki jest T., która znajduję się w obszarze działania Sądu Rejonowego w Toruniu to Sąd ten jest właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy.

Odnoszą się do podnoszonej przez pozwanego kwestii siedziby banku, w którym powód ma rachunek bankowy należy podkreślić, że siedziba banku jest tylko wtedy odpowiednikiem miejsca zamieszkania lub siedziby wierzyciela, gdy obie strony wyraziły zgodę na zapłatę na określony rachunek bankowy wierzyciela. Jeżeli dłużnik takiej zgody nie wyraził, a powód nawet tego nie twierdzi, to samo wskazanie przez powoda w wystawionej przez siebie fakturze rachunku bankowego, na który ma nastąpić zapłata, nie wiąże dłużnika, a zatem nie ma podstaw do uznania, że miejscem spełnienia świadczenia jest siedziba banku prowadzącego ten rachunek. Za miejsce spełnienia świadczenia należy w takim wypadku uważać - z wszystkimi tego konsekwencjami procesowymi łączącymi się z powiązaniem art. 34 k.p.c. z regulacją art. 454 k.c. - miejsce zamieszkania lub siedzibę (siedzibę przedsiębiorstwa) wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia.

Reasumując, w niniejszej sprawie sądem właściwym miejscowo jest Sąd Rejonowy w Toruniu jako sąd miejsca wykonania zobowiązania pieniężnego, a zatem przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. było wadliwe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. należało zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie.

O kosztach postępowania zażaleniowego postanowi Sąd Rejonowy w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 k.p.c.).

Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak-Sobierajska

Z.- (...)

1) (...)

2) (...)

-

(...)

-

(...)

2) (...)

T. (...)