PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

I CSK 235/07

Sąd Najwyższy

Data27.07.2007
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167 poz. 1398 - art. 42, art. 45 ust. 2)
  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 520 § 3, art. 130(2) § 3)
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 - § 8 ust. 1 pkt 5)

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 235/07
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski
w sprawie z wniosku M. A & D T. Spółki Jawnej w W.
przy uczestnictwie A. P. i C. S.
o wpis,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w T.
z dnia 16 listopada 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną, zasądza od wnioskodawcy na rzecz
uczestniczek postępowania 120 (sto dwadzieścia) zł zwrotu
kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
2
Stosownie do treści art. 42 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 167, poz. 1398
ze zm.) opłatę stałą określoną w art. 42 pobiera się odrębnie od wniosku o wpis
każdego prawa, choćby wpis dwu lub więcej praw miał być dokonany na tej samej
podstawie prawnej. W sprawie chodzi o ujawnienie w księdze wieczystej dwu praw:
prawa wieczystego użytkowania do gruntu oraz prawa prawa własności do
znajdujących się na tym gruncie budynków. Od wpisu tych praw należy więc pobrać
2 x 200 zł. Taka sama opłata obowiązuje w postępowaniu kasacyjnym (art. 18 ust.
2 ustawy o kosztach). Skarga kasacyjna opłacona została tylko jedną opłatą
w wysokości 200 zł, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302
§ 3
k.p.c., jako opłacona nienależycie.
Postanowienie o kosztach uzasadnia art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z § 8 ust. 1
pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz.
1348, ze zm.).