PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

I CSK 565/13

Sąd Najwyższy

Data08.05.2014
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 398(9) § 1)

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 565/13

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa J. P., A. K. i J. B.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie M.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego
‎
z dnia 16 kwietnia 2013 r.

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewody M.
‎
na rzecz powódki J. P. 3600 (trzy tysiące
‎
sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania
‎
kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Problem prawny, ujęty w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadza się do tego, czy należy uwzględniać wydatki na remont budynku przy ocenie jego wartości, czy też nie. Problem ten rzeczywiście istnieje i doprowadził do rozbieżności w orzecznictwie Sądu Apelacyjnego w […] (rozbieżne orzeczenia powołano w skardze kasacyjnej). Sąd Najwyższy w tej kwestii w  zasadzie się nie wypowiedział, jedynie w wyroku z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 414/12 (niepubl.) stwierdzono, że koszty na remont budynku pomniejszają wartość utraconych lokali, ponieważ gdyby wniosek o ustanowienie własności czasowej został uwzględniony, to koszty te musieliby ponieść powodowie lub ich poprzednicy prawni. Koszty te nie pozostają zatem w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, jaką jest utrata lokali i zdarzeniem ją wyrządzającym – wydaniem niezgodnej z prawem decyzji. W tej sprawie natomiast Sąd dostrzegł, że koszty na remont zostały poniesione przed zdarzeniem wyrządzającym szkodę, tj. przed wydaniem decyzji o odmowie ustanowienia prawa własności czasowej. Zatem decyzja ta pozbawiła poprzedników prawnych powoda prawa do odbudowanych lokali. Oznacza to, że szkoda obejmuje koszty wydane na remont – wartości lokali nie można pomniejszyć o te koszty. Jeżeli zatem uwzględniać koszty na remont budynku, co do którego wydano bezprawną decyzję o odmowie ustanowienia prawa własności czasowej, to tylko w przypadkach, gdy koszty te poniesiono już po wydaniu tej decyzji – wówczas bowiem na chwilę jej wydania budynek (lokale) był niewyremontowany, zatem wartość takiego lokalu należy uwzględnić jako źródło szkody.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.