PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

II CZ 89/15

Sąd Najwyższy

Data27.01.2016
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 89 § 1, art. 91, art. 126 § 3, art. 130, art. 130 § 1, art. 394(1) § 3, art. 398(4) § 3, art. 398(6) § 1, art. 398(6) § 2, art. 398(15) § 1)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 89/15

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)
‎
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
‎
SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z wniosku D. Ż.
‎
przy uczestnictwie B. Ż. i Miasta Ł.
‎
o podział majątku wspólnego,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 stycznia 2016 r.,
‎
zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.
‎
z dnia 22 lipca 2015 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 3 listopada 2014 r. na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. wobec stwierdzenia, że została wniesiona przez osobę, która w chwili wniesienia skargi nie miała umocowania do tej czynności. Pełnomocnik wnioskodawczyni wezwany do usunięcia braku wniesionej imieniem wnioskodawczyni skargi kasacyjnej przez dołączenie pełnomocnictwa do jej reprezentowania przed Sądem Najwyższym, przedstawił pełnomocnictwo opatrzone datą 1 lipca 2015 r., zatem wcześniej w dniu wniesienia skargi nie legitymował się pełnomocnictwem do tej czynności.

W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 126 §3, z art. 130 § 1, z art. 89 § 1 i art. 91 k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni została sporządzona z zachowaniem przymusu adwokacko - radcowskiego, jednakże bez dochowania wynikającego z art. 126 § 3 k.p.c. wymagania dołączenia pełnomocnictwa dla wnoszącego ją  adwokata. Stanowi to brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 3986 § 1 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c. Jeżeli jego usunięcie nastąpi w przewidzianym w ustawie terminie, to bez znaczenia jest jaką datą pełnomocnictwo zostało opatrzone.

Przeciwny, błędny pogląd Sądu Okręgowego nie uwzględnia, że dokument pełnomocnictwa służący jego wykazaniu nie ma znaczenia konstytutywnego; znaczenie takie ma natomiast samo udzielenie pełnomocnictwa. Udokumentowane w formie pisemnej pełnomocnictwo, które nie jest pismem procesowym, nie musi zawierać daty jego sporządzenia, a co za tym idzie brak daty na tym dokumencie nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 130 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2003 r., III CZP 54/03 Prok. i Pr. 2004 r., nr 4, poz. 33). W konsekwencji opatrzenie pełnomocnictwa procesowego datą późniejszą niż data wniesienia przez pełnomocnika skargi kasacyjnej nie uzasadnia odrzucenia skargi na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 marca 2006 r., III SZ 1/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 148, z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 74/06, niepubl.).

Z powyższych względów na podstawie art. 3941 § 3, w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

kc