PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

II KK 20/13

Sąd Najwyższy

Data21.02.2013
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88 poz. 553 - art. 13 § 1, art. 18 § 1, art. 286 § 1, art. 294 § 1)
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89 poz. 555 - art. 532 § 1)
  • Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83 poz. 930 - art. 76 § 1)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 20/13

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Grzegorczyk

w sprawie J. L.
‎
skazanego z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk oraz art. 294 § 1 i in.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 21 lutego 2013 r.,
‎
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji

od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 22 maja 2012 r.,
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.
‎
z dnia 8 kwietnia 2011 r.,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymuje wykonanie

zaskarżonego orzeczenia.

UZASADNIENIE

W kasacji, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, złożonej od wyroku Sądu Okręgowego, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego, podniesiono zarzuty obrazy prawa procesowego, w tym m.in. dotyczące nieskorygowania w pkt 1 sentencji wyroku Sądu pierwszej instancji, kwalifikacji prawnej czynu przypisanego skazanemu, w którym to zakwalifikowano z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., m.in. zachowanie polegające na usiłowaniu, poprzez wprowadzenie w błąd pracowników urzędu skarbowego, przez przedłożenie sfałszowanej deklaracji dla podatku VAT, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, który to czyn w ocenie skarżącego jest przestępstwem z art. 76 § 1 k.k.s. Wprawdzie w odpowiedzi na tę kasację, prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, a przy tym nie budzi też wątpliwości, że dla ustalenia zasadności wskazanego zarzutu kasacyjnego niezbędna jest szczegółowa analiza materiałów tej sprawy, której w tej fazie postępowania kasacyjnego nie należy przeprowadzać, to jednak nie można wykluczyć, mając na uwadze sam opis zachowania przypisanego skazanemu w tej części prawomocnego wyroku, iż zarzut ten może okazać się zasadny. Na to właśnie powołano się w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Mając na uwadze, że za czyn ten orzeczono karę 3 lat pozbawienia wolności, natomiast karą łączna jest kara 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd Najwyższy zdecydował o wstrzymaniu wykonania tego orzeczenia.