III CNP 5/14
Sąd Najwyższy
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 117, art. 370, art. 424(1) § 2, art. 424(6) § 1, art. 424(8) § 1)
Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 5/14
POSTANOWIENIE
Dnia 27 sierpnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa K. W.
przeciwko A. Z. i in. , o opróżnienie lokalu mieszkalnego i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 sierpnia 2014 r.,
na skutek skargi pozwanej A. Z.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S.
z dnia 29 czerwca 2010 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek pełnomocnika pozwanej o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanym […] opróżnić lokal mieszkalny i ustalił, że przysługuje im uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.
Od wyroku Sądu Rejonowego pozwana A. Z. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. W niniejszej sprawie wyrok Sądu Rejonowego w S. uprawomocnił się w dniu 14 lipca 2011 r., skarga zaś została wniesiona po upływie dwuletniego terminu, tj. w dniu 22 sierpnia 2013 r., jest zatem niedopuszczalna.
Ponadto zaskarżone zostało orzeczenie Sądu pierwszej instancji, co zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c. jest możliwe tylko w wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, co w niniejszej sprawie nie zostało wykazane.
Nie wskazano także, z którym przepisem zaskarżony wyrok jest niezgodny. Wskazano wprawdzie pośrednio na art. 117 i 370 k.p.c., jednakże – co oczywiste – wyrok nakazujący eksmisję nie może być sprzeczny z tymi przepisami.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).