PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

IV CZ 139/10

Sąd Najwyższy

Data25.03.2011
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90 poz. 594 - art. 112 ust. 2, art. 112 ust. 3)
  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 166)

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 139/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego P. –
R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.
przeciwko Bankowi Spółdzielczemu w R.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 marca 2011 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 września 2010 r.,
oddala zażalenie;
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę
3.600 zł (trzy tysiące sześćset) kosztów postępowania
zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2010 r. Sąd Apelacyjny w G. odrzucił
skargę kasacyjną powoda Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego P.-R. spółki
z o.o. w G.
W zażaleniu powód zażądał stwierdzenia nieważności lub uchylenia
zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu
Najwyższego, błąd profesjonalnego pełnomocnika obciąża stronę, którą
pełnomocnik reprezentuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
24 listopada 2009 r., V CZ 57/09, nie publ., z 7 listopada 2008 r., IV CZ 92/08, nie
publ., z dnia 30 maja 2007 r., II CSK 167/07, nie publ.). Bez znaczenia jest
podnoszona w zażaleniu okoliczność, że pełnomocnik żalącego został mylnie
wezwany do opłacenia skargi kasacyjnej. Początek biegu terminu do uiszczenia tej
opłaty wynika jednoznacznie z treści art. 112 ust. 2 i 3 ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.).
Terminem ten jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być on ani
przedłużony, ani skrócony czy to przez sąd, czy też przez przewodniczącego
(art. 166 k.p.c.).
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
j