PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

IV KK 414/14

Sąd Najwyższy

Data02.04.2015
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaWyrok
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88 poz. 553 - art. 11 § 2, art. 11 § 3, art. 12, art. 33 § 1, art. 33 § 2, art. 33 § 3, art. 72 § 2, art. 270 § 1, art. 278 § 1, art. 294 § 1)
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89 poz. 555 - art. 335 § 1, art. 343 § 7, art. 415 § 5)

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 414/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Michał Laskowski
‎
SSA del. do SN Dariusz Czajkowski

Protokolant Jolanta Grabowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza
‎
w sprawie S. R.
‎
skazanej z art. 270 § 1 k.k. i inne
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 2 kwietnia 2015 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 24 listopada 2010 r.,

1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 3;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., uznał S. R. za winną popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. i art. 33 § 1, 2, 3 k.k. wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił okres 4 lat oraz orzekł grzywnę w wymiarze 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł. Na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżoną do naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonej Spółki z o. o. kwoty 381.100 zł w terminie 3 lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w pierwszej instancji.

Kasację od tego wyroku na korzyść S. R. wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżając go w części dotyczącej nałożenia na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu przez Sąd Okręgowy sprzecznego z wymogami prawa wniosku prokuratora i wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem w zakresie proponowanego obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy o roszczeniu wynikającym z popełnionego przez skazaną przestępstwa prawomocnie orzekł już wcześniej sąd cywilny, w konsekwencji czego doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego - art. 415 § 5 k.p.k. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, w części dotyczącej zobowiązania skazanej do naprawienia szkody (punkt 3 orzeczenia). Ponadto skarżący złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentów z akt sprawy Sądu Okręgowego, sygn. akt …/09, to jest:

-pozwu o zapłatę wniesionego wobec pozwanej S. R. w dniu 17 lipca 2009 r.;

-wyroku zaocznego w sprawie o sygn. …/09.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna. Doszło bowiem do rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów procesowych w sposób opisany w zarzucie kasacji. Istota uchybienia sprowadza się do nieuwzględnienia tzw. reguły antykumulacyjnej unormowanej w art. 415 § 5 k.p.k. Z przepisu tego wynika zakaz orzekania przez sąd m.in. o obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania lub o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że owa klauzula antykumulacyjna dotyczy każdego karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody, więc także orzeczonego na podstawie art. 72 § 2 k.k. (por. m.in. wyrok z dnia 18 stycznia 2013 r., V KK 378/12, Lex nr 1277805).

W rozpoznawanej sprawie o roszczeniu będącym przedmiotem obowiązku nałożonego na podstawie art. 72 § 2 k.k. orzeczono już w postępowaniu cywilnym prawomocnym wyrokiem zaocznym wydanym przez Sąd Okręgowy z dnia 21 września 2009 r., sygn. akt …/09.

Wobec powyższego ponowne orzekanie w tym samym zakresie przedmiotowym i podmiotowym w postępowaniu karnym było niedopuszczalne.

Z tego też względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części zawierającej wadliwe rozstrzygnięcie.