SK 23/07
Trybunał Konstytucyjny
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. z 2001 r. Nr 148 poz. 1655 - § 11 ust. 1 pkt 1, § 11 ust. 1 pkt 2, § 14 ust. 1 pkt 1)
- Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 - art. 2, art. 7, art. 22, art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 3, art. 84, art. 92 ust. 1, art. 217)
- Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102 poz. 643 - art. 24 ust. 2, art. 39 ust. 1 pkt 1)
Treść orzeczenia
114/9/A/2010
POSTANOWIENIE
z dnia 23 listopada 2010 r.
Sygn. akt SK 23/07
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marian Grzybowski – przewodniczący
Mirosław Granat
Teresa Liszcz
Mirosław Wyrzykowski
Bohdan Zdziennicki – sprawozdawca,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2010 r., wniosku pełnomocnika skarżącej spółki Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „ROEL” Szmidt i Miśta spółka jawna z siedzibą w Markach, radcy prawnego Ireneusza Krawczyka, o wydanie orzeczenia w sprawie zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym,
p o s t a n a w i a:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik skarżącej spółki wraz ze złożeniem skargi konstytucyjnej wystąpił z wnioskiem o zasądzenie od Sejmu oraz Ministra Finansów na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem także w przypadku nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej.
W wyroku z 17 listopada 2010 r. Trybunał orzekł o zgodności § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 148, poz. 1655, ze zm.) z art. 22 oraz art. 84 w związku z art. 2, art. 7, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji; § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 z art. 64 ust. 3 Konstytucji oraz § 14 ust. 1 pkt 1 z art. 64 ust. 2 Konstytucji.
W pozostałym zakresie umorzył postępowanie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o TK Trybunał Konstytucyjny orzeka zwrot kosztów postępowania wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W uzasadnionych przypadkach Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania również, gdy nie uwzględnił skargi konstytucyjnej, jednakże takie orzeczenie ma charakter wyjątkowy.
Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącej, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, pozwalający na orzeczenie zwrotu kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie.