SK 4/10
Trybunał Konstytucyjny
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231 poz. 1376 - art. 49 ust. 1, art. 49 ust. 2)
- Ustawa z dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 236 poz. 2356 - art. 1 pkt 19)
- Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 - art. 2, art. 64 ust. 2)
- Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102 poz. 643 - art. 24 ust. 2)
Treść orzeczenia
59/5/A/2012
POSTANOWIENIE
z dnia 16 maja 2012 r.
Sygn. akt SK 4/10
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Wojciech Hermeliński – przewodniczący
Maria Gintowt-Jankowicz – sprawozdawca
Mirosław Granat
Adam Jamróz
Stanisław Rymar,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2012 r., wniosku pełnomocnika skarżącego Witolda Włodarczyka, radcy prawnego Jerzego Siwiaka, o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów sporządzenia skargi konstytucyjnej,
p o s t a n a w i a:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
I
1. Pełnomocnik skarżącego Witolda Włodarczyka wniósł wraz ze skargą konstytucyjną o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sporządzenia skargi konstytucyjnej.
2. Wyrokiem z 30 kwietnia 2012 r., po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Witolda Włodarczyka, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 49 ust. 2 oraz art. 49 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 236, poz. 2356) są zgodne z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej. W pozostałym zakresie Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie.
II
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem orzekany jest wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W wydanym w sprawie o sygn. SK 4/10 wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekając o zgodności art. 49 ust. 2 oraz art. 49 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 24 września 2004 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 236, poz. 2356), z art. 64 ust. 2 Konstytucji w związku z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą sprawiedliwości społecznej, nie uwzględnił skargi konstytucyjnej.
W razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny może orzec zwrot kosztów postępowania tylko „w uzasadnionych przypadkach” (art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK). Zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 zdania drugiego ustawy o TK ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej.
Obowiązek wykazania, że – pomimo nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej – zachodzi „uzasadniony przypadek”, o którym mowa w ustawie o TK, ciąży na zainteresowanym pełnomocniku skarżącego. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie uzasadnił przedstawionego wniosku, a Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się okoliczności, które pozwoliłyby na zasądzenie kosztów sporządzenia skargi konstytucyjnej.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.