SK 42/04
Trybunał Konstytucyjny
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 393(13) § 2)
- Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 - art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1)
- Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102 poz. 643 - art. 24 ust. 1)
Treść orzeczenia
157/10/A/2006
POSTANOWIENIE
z dnia 2 listopada 2006 r.
Sygn. akt SK 42/04
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marian Zdyb – przewodniczący
Adam Jamróz – sprawozdawca
Wiesław Johann
Mirosław Wyrzykowski
Bohdan Zdziennicki,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2006 r., wniosku pełnomocnika skarżącego Jacka Bąbki, adwokata Andrzeja Strumpfa, o orzeczenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 560 zł, obejmującej koszty sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej w kwocie 360 zł oraz koszty przejazdu na rozprawę w kwocie 200 zł,
p o s t a n a w i a:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE:
1. Wyrokiem z 23 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny, po rozpoznaniu połączonych skarg konstytucyjnych Mirosławy Jałoszyńskiej i Jacka Bąbki, orzekł, w zakresie objętym skargą konstytucyjną Jacka Bąbki, że art. 39313 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest zgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
2. Pismem z 23 października 2006 r., pełnomocnik skarżącego Jacka Bąbki, adwokat Andrzej Strumpf, wniósł o orzeczenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 560 zł, obejmującej koszty sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej w kwocie 360 zł oraz koszty przejazdu na rozprawę w kwocie 200 zł.
3. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo prawidłowego powiadomienia, nie stawił się. Skarżący sam popierał swoją skargę konstytucyjną.
4. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK) „koszty postępowania przed Trybunałem, z zastrzeżeniem ust. 2, ponosi Skarb Państwa”. Z ust. 2 zdanie 1 tego przepisu wynika, że Trybunał Konstytucyjny orzeka zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W uzasadnionych przypadkach Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania również wówczas, gdy nie uwzględnił skargi konstytucyjnej (art. 24 ust. 2 zdanie 2).
Zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 zdanie 2 ustawy o TK ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej wyrażonej w art. 24 ust. 2 zdanie 1 ustawy o TK. Oznacza to, że pojęcie „uzasadnionego przypadku” musi być interpretowane ściśle i nie może podlegać wykładni rozszerzającej.
Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając wniosek w niniejszej sprawie, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za przyznaniem kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.