Art. 42ff.
1. Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek domu maklerskiego, może, w drodze decyzji, w ramach postępowania, o którym mowa w art. 42fc ust. 1, zwolnić dom maklerski z wymogu przekształcenia się w bank krajowy.
2. O otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, który wydaje opinię w sprawie tego wniosku w terminie miesiąca od dnia powiadomienia.
3. Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i co najmniej:
1) w przypadku gdy dom maklerski jest częścią grupy – strukturę organizacyjną grupy, praktyki księgowania stosowane w ramach grupy i alokację aktywów między podmiotami należącymi do grupy;
2) charakter, wielkość i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii Europejskiej jako całości;
3) znaczenie działalności prowadzonej przez dom maklerski w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii Europejskiej jako całości oraz ryzyko systemowe wynikające z tej działalności.
4. Komisja Nadzoru Finansowego uzasadnia w decyzji, o której mowa w ust. 3, istotne odstępstwa od opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
5. Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
6. Komisja Nadzoru Finansowego, co 3 lata, dokonuje przeglądu, czy dom maklerski spełnia przesłanki pozwalające na jego zwolnienie z wymogu przekształcenia się w bank krajowy.
7. Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o wyniku przeglądu, o którym mowa w ust. 6, i po uzyskaniu opinii tego organu może uchylić decyzję, o której mowa w ust. 3. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio. Db. Pośrednia unijna jednostka dominująca