PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

I C 341/20

Sąd Rejonowy w Szczytnie

Data27.08.2020
SądSąd Rejonowy w Szczytnie
Typ sąduSąd Powszechny
Typ orzeczeniaWyrok
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 3)
  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6)

Treść orzeczenia

Wyrok+Uzasadnienie

Sygn. akt: I C 341/20 upr.

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 sierpnia 2020 r.

Sąd Rejonowy w Szczytnie, I Wydział Cywilny,

w składzie następującym:

Przewodniczący:

asesor sądowy Marcin Borodziuk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2020 r. w S.

sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.

przeciwko M. K.

o zapłatę

oddala powództwo w całości.

Sygn. akt I C 341/20 upr.

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 27 sierpnia 2020 r.

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew o zasądzenie na swoją rzecz od M. K. kwoty 4.403,45 złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. 24 marca 2020 roku, do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu swego stanowiska powód wskazał, że pozwany w dniu 18 kwietnia 2019 roku zawarł z nim umowę pożyczki na okres 45 dni, pierwotną kwotą kapitału było 3.200 złotych. Zgodnie z umową pożyczkobiorca zobowiązał się do zapłaty prowizji w kwocie 918,00 złotych oraz odsetek maksymalnych w kwocie 39,45 złotych. Pożyczkobiorca nie wywiązał się z umowy i zobowiązany był dodatkowo do zapłaty skapitalizowanych odsetek w kwocie 246,00 zł zgodnie z umową w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 4 czerwca 2019 roku. Umowa pożyczki została zawarta za pomocą środków porozumiewania się na odległość poprzez zarejestrowanie konta pożyczkobiorcy na stronie internetowej pośrednika kredytowego ( (...) Sp. z o.o.) wykonującego na rzecz pożyczkodawcy niektóre czynności faktyczne. W celu złożenia wniosku o pożyczkę pożyczkodawca wymagał od pożyczkobiorcy założenia konta na stronie internetowej pośrednika (...) wypełnienia formularza oraz udostępnienia danych pożyczkodawcy w jego rachunku bakowego na który miała zostać przelana udzielona pożyczka. Na etapie rozpatrywania wniosku rachunek pożyczkobiorcy weryfikowany był za pomocą usługi (...), K. lub przelewu kwoty 0,01 zł. Po utworzeniu konta pożyczkodawca weryfikował prawdziwość danych pożyczkobiorcy. Potwierdzenie danych oraz akceptacja umowy były realizowane poprzez logowanie się pożyczkobiorcy na stronie internetowej pożyczkodawcy oraz wybór odpowiedniej oferty. Pożyczkodawca przesyłał także w e-mailu zbiór dokumentów informacyjnych. Pożyczkodawca wykonał swoje zobowiązanie poprzez przekazanie zawnioskowanej kwoty zgodnie z warunkami mowy pożyczki.

Powód zawarł w dniu w dniu 31 lipca 2019 roku umowę sprzedaży wierzytelności przysługującej spółce (...) Sp. z o.o. będącej pożyczkodawcą względem pozwanego, na rzecz D. W. OU. W dniu 10.10.2019 roku powód zawarł z D. W. OU umowę cesji na mocy której powodowa Spółka stała się następcą prawym uprawnionym do wystąpienia z roszczeniami względem pozwanego. Pozwanego zawiadomiono o zmianie wierzyciela.

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2019 roku, wydanym w sprawie VI Nc-e (...) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko M. K..

Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym zaskarżył go w całości, uznając roszczenie za bezzasadne i wniósł o oddalenie powództwa. Jednocześnie zaznaczył, iż odniesie się do twierdzeń strony powodowej po otrzymaniu dokumentów.

Strona pozwana, choć odpis pisma pełnomocnika powoda z dnia 24 marca 2020 roku z załącznikami i wezwanie do złożenia pisma przygotowawczego stanowiącego uzupełnienie od nakazu zapłaty zostały jej skutecznie doręczone to nie złożyła przedmiotowego pisma, nie zajęła dalszego stanowiska w sprawie.

Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia:

W dniu 10 października 2019 roku (...) sp. z o.o. w W. zawarł z D. W. OU z siedzibą w T. umowę, na mocy której powodowa Spółka nabyła szereg wierzytelności wymienionych w załączniku nr 1 do umowy. W załączniku do tej umowy zawarto dane dotyczące umów pożyczek, bez danych osobowych dłużników.

(dowód: umowy cesji wierzytelności wraz z załącznikami k. 19-28)

(...) sp. z o.o. w W. w dniu 14 października 2019 roku sporządził skierowane do pozwanego zawiadomienie o przelewie wierzytelności.

(dowód: zawiadomienie o przelewie wierzytelności k. 29-30)

Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową. Przytoczone przez powoda okoliczności stanowiące uzasadnienie pozwu budzą – w ocenie Sądu - uzasadnione wątpliwości w świetle przedstawionych przez niego dowodów.

Co prawda pozwany nie ustosunkował się do twierdzeń powoda po odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty, jednakże w niniejszym postępowaniu stanowisko powoda było tak nieokreślone, że pozwany nie musiał się do niego szczegółowo odnosić. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa kwestionując wierzytelność co do zasady, natomiast powód nie wykazał istnienia tej wierzytelności.

Przede wszystkim z przedłożonych przez powoda dowodów w ogóle nie wynika, by pozwany zawarł opisaną w pozwie umowę pożyczki kwoty 3.200 złotych. Brak jest dowodów potwierdzających zrealizowanie przez pozwanego procedury zawierania umowy na odległość w sposób opisany w pozwie. Podkreślenia wymaga, iż brak jest także dowodu przekazania kwoty pożyczki na rzecz pozwanego zgodnie z twierdzeniami pozwu, pomimo iż powód wskazywał w pozwie, iż taki dowód powołuje. Powód przedstawił jedynie umowę cesji wierzytelności z której to nie wynika, aby przelewane wierzytelności dotyczyły pozwanego M. K..

Zgodnie z przepisem art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z art. 3 i 232 k.p.c. strony obowiązane są przedstawić dowody na poparcie swoich twierdzeń. Skoro powód z faktu zawarcia określonej umowy wywodził skutek prawny w postaci obowiązku zapłaty przez pozwanego kwoty dochodzonej pozwem, na nim spoczywał ciężar udowodnienia tej okoliczności.

Sąd nie ma natomiast obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96). Dotyczy to zwłaszcza spraw rozpoznawanych w ramach postępowania uproszonego. W związku z powyższym, skoro materiał dowodowy zgromadzony przez strony nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych, sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z nieudowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów, które ponosi powód. Na nim spoczywał ciężar dowodu istnienia stosunku prawnego, z którego ma wynikać dochodzona przez niego wierzytelność.

Mając na uwadze, że nie przedstawił dowodów jej istnienia, powództwo podlegało oddaleniu w całości.