I C 378/20

Wyrok+Uzasadnienie

Sygn. akt: I C 378/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 lipca 2020 r.

Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 r. w Giżycku na rozprawie

sprawy z powództwa (...) A. Ś., M. Ś. sp. j. z/s w B.

przeciwko (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

1. Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) A. Ś., M. Ś. sp. j. z/s w B. kwotę 1833,26 zł (jeden tysiąc osiemset trzydzieści trzy złote 26/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5.02.2018r. do dnia zapłaty.

2. Nie obciąża pozwanego kosztami postępowania w sprawie.

SSR Anna Kurzynowska – Drzażdżewska

Sygn. akt I C 378/20

UZASADNIENIE

Powódka B. A. Ś., M. (...) spółka jawna w B. wniosła przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. pozew o zapłatę kwoty 11 833,26 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 lutego 2018 r. do dnia zapłaty tytułem częściowego odszkodowania za szkodę majątkową powstałą w wyniku zdarzenia komunikacyjnego w dniu 5 stycznia 2018 r. Nadto domagała się zasądzenia na swoją rzecz kosztów procesu.

Powódka w uzasadnieniu pozwu podała, że w zdarzeniu drogowym w tym dniu uległ uszkodzeniu samochód W. i J. S. zaś sprawcą zdarzenia był kierowca posiadający polisę OC w pozwanym zakładzie. W toku postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel przyznał odszkodowanie w kwocie 1078,70zł zaniżając tym samym koszty naprawy . W wyniku umowy przelewu powodowa spółka nabyła całość praw do odszkodowania w wysokości odpowiadającej kosztom profesjonalnej naprawy bez znaczenia czy naprawa została wykonana i w jaki sposób.

Powódka wskazała także ,że w sprawie tutejszego sądu o sygn.. akt I C 464/19 domagała się zasądzenia częściowego roszczenia z tytułu zaistniałej szkody w wysokości 1 510 zł i żądanie to zostało w całości zasądzone na mocy prawomocnego wyroku SR w. (...) z dnia 21.01.2020 r.

(pozew – k. 3-5, akta I C 464/19 wyrok k.226).

Powołując się na treść opinii biegłego sądowego zalegającej w aktach I C 464/19 , z której wynika , że wysokość szkody poniesionej przez jej poprzednika prawnego W. S. zamknęła się kwotą 4 421,96 zł , a dotychczas wypłacił ubezpieczyciel łącznie 2 288,70 zł, toteż do pełnej rekompensaty brakuj 1 833, 26 zł i takiej kwoty dotyczy niniejsze powództwo.

( zob. opinia biegłego w aktach I C 464/19 k.199 akt).

Pozwany (...) S.A. w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany twierdził, że zapłacona kwota jest w pełni wystarczająca na pokrycie kosztów naprawy uszkodzonego auta . Powołał się w tym zakresie na informacje z przesłuchania świadka W. S. zawarte w aktach I C 1089/18( sygn. akt sprawy po uchyleniu jej przez SO w. (...) – I C 464/19) .

(odpowiedź na pozew – k. 18-19).

Sąd ustalił, co następuje:

W dnu 5 stycznia 2018r. w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ samochód a. o nr rejestracyjnym (...) stanowiący własność W. i J. S.. Sprawca szkody posiadał umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pozwanym (...) SA. Z tytułu odszkodowania, na pokrycie kosztów naprawy, ubezpieczyciel wypłacił poszkodowanym odszkodowanie w kwocie 1078,70zł oraz kwotę 200zł na pokrycie kosztów pojazdu zastępczego.

Po otrzymaniu odszkodowania na podstawie umowy cesji zawartej 15 czerwca 2018r. poszkodowani zawarli umowę cesji z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spółką komandytową –akcyjną w P., na podstawie której scedowali swoje wszystkie obecne i przyszłe roszczenia związane ze szkodą z wyłączeniem kwoty 1078,70zł wypłaconej poszkodowanym, która według ich oświadczenia złożonego w umowie nie pokryła całości roszczeń.

W dniu 20 czerwca 2018r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa –akcyjna w P. scedowała uprawnienia wynikające z umowy zawartej z poszkodowanymi na rzecz powodowej spółki.

(okoliczności niesporne między stronami, umowy cesji k.9 i 10).

W sporządzonym na zlecenie powódki kosztorysie koszty naprawy zostały ustalone na kwotę 3045,70zł brutto

(dowód: kosztorys eurotax k.17-19)

Pokrzywdzeni po zawarciu umowy cesji i otrzymaniu z tego tytułu kwoty 500zł dokonali we własnym zakresie naprawy samochodu. W ramach tej naprawy W. S. zakupił za kwotę 300zł używane drzwi, wyklepał i zaszpachlował błotnik oraz polakierował na co przeznaczył również 300zł. W. S. słuchany w charakterze świadka zeznał także, że wszystkie prace wykonał we własnym zakresie na co przeznaczył około 30 godzin i wskazał, że stawka roboczogodziny za tego rodzaju prace w dużych miastach wynosi około100zł.

(dowód: zeznania świadka W. S. k.54w aktach I C 464/19)

Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy w Giżycku wykonując wskazówki Sądu Okręgowego w. (...)dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej na okoliczność ustalenia wysokości kosztów naprawy pojazdu w oparciu o oryginalne części . Teza dowodowa była odzwierciedleniem wniosku dowodowego strony powodowej zawartej w uzasadnieniu pozwu.

Biegły w sporządzonej opinii ustalił , iż koszt takiej naprawy tj . z użyciem części oryginalnych wyniósłby 10 921, 78 zł i w ten sposób przekroczyłby wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym na dzień szkody tj. 7 000 zł.

W związku z treścią opinii powód zakwestionował stanowisko biegłego ,że nastąpiła szkoda całkowita bowiem pojazd W. S. został naprawiony i nadal jeździ , zaś całkowity koszt naprawy nie przekroczył kwoty 3 500 zł , przy wartości wyjściowej pojazdu oscylującej wokół kwoty 6 500 zł.

( zob. pismo k. 171).

Dodatkowo wniósł o zobowiązanie biegłego do wyliczenia kosztów naprawy pojazdu z pominięciem części oryginalnych.

W sporządzonej opinii biegły wyliczył te koszty na kwotę 4 421,96 zł. , przy czym z uwagi na kalkulację własną powoda zamykającą się kwotą niższą tj. 3 045,96 zł - biegły uznał tę właśnie kwotę za odpowiednią.

( zob. opinia uzupełniająca konkluzja k. 199 akt).

Po doręczeniu odpisu opinii pełnomocnikom stron nie wpłynęły do niej żadne zastrzeżenia.

Wyrokiem z dnia 21.01.2020 r. Sąd Rejonowy w. (...) zasądził na rzecz powoda kwotę 1 510 zł wraz z żądanymi odsetkami oraz kosztami procesu. Wyrok jest prawomocny.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie.

Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd poczynił w przeważającej części na podstawie okoliczności bezspornych pomiędzy stronami. Bezsporne pomiędzy stronami były okoliczności zdarzenia, które spowodowało szkodę, w tym wina za jego spowodowanie, która leżała po stronie osoby ubezpieczonej od odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego w pozwanym (...) S.A. z siedzibą w W.. Pozwany nie kwestionował przy tym istnienia uszczerbku w postaci uszkodzenia pojazdu i zakresu przedmiotowego uszkodzenia. Kwestię sporną stanowiła natomiast wysokość szkody majątkowej, do której naprawienia zobowiązany jest pozwany ubezpieczyciel w oparciu o przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2060) oraz przepisy art. 822 i nast. k.c.

W tym kontekście należy wskazać, iż w przypadku ubezpieczenia majątkowego, jakim jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, świadczenie ubezpieczyciela ogranicza się do wypłaty określonego odszkodowania w pieniądzu (art. 822 § 1 k.c. i art. 805 § 2 pkt 1 k.c.). Art. 361 § 2 k.c. reguluję zasadę pełnej kompensacji szkody, która przemawia za tym, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Szkodę w rozumieniu art. 361 k.c. stanowi bowiem różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by w jego majątku istniał, gdyby zdarzenie nie nastąpiło.

Jak wynika z zeznań świadka W. S., które zostały złożone w sprawie (...) , a ujawnione w niniejszej sprawie i za zgodą pozwanego dopuszczone jako dowód w niniejszej sprawie - koszt naprawy samochodu poprzez zakup części i materiałów do naprawy wyniósł 650zł, w tym koszt zakupu używanych drzwi -300zł i koszt związany z lakierowaniem auta- 350zł. Świadek wykonał naprawę we własnym zakresie i potrzebował na to około 30 godz.

Nie ulega wątpliwości ,że naprawa została faktycznie wykonana a jej koszt został faktycznie poniesiony przez poszkodowanego. Wynika to wprost z powołanych wcześniej zeznań W. S.. Wynika z nich także ,że auto jest w dalszym ciągu wykorzystywane zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Okoliczność ,że poszkodowany sam własnymi środkami dokonał naprawy auta pozostaje jednak bez wpływu na zakres materialnej odpowiedzialności ubezpieczyciela. Szkoda jakiej doznał uprawniony została w sposób nie budzący wątpliwości ustalona przez biegłego w opinii sporządzonej na potrzeby sprawy I C 464/19 , której strony nie kwestionowały i co do której zgodziły się na jej dopuszczenie jako dowodu w przedmiotowej sprawie. Jest to postawa rozsądna z punktu widzenia ekonomii procesowej.

Nie stanowi przedmiotu kontrowersji stanowisko judykatury, że obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego , czy poszkodowany naprawił rzecz i czy w ogóle zamierza ją naprawić. Odszkodowanie bowiem ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę.

Powyższe rozważania doprowadziły tutejszy sąd do konkluzji ,że dotychczas wypłacone odszkodowanie w wysokości 1 078,70 zł oraz kwota 1 510 zł zasądzona prawomocnym wyrokiem w sprawie I C 464/19 nie rekompensuje w pełni zaistniałej szkody w pojeździe z dnia 05.01.2018 r. Uwzględniając zgromadzony w aktach materiał dowodowy , w szczególności wspomnianą opinię biegłego sądowego , Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione w całości i orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O odsetkach orzeczono na podstawie art.481§1 kc., na mocy którego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Powstanie tego prawa wynika z samego faktu opóźnienia, a dłużnik nie może się zwolnić z obowiązku zapłaty odsetek ani przez ekskulpację, ani powołując się na okoliczności egzoneracyjne. Termin spełnienia świadczenia wyznacza przepis art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.), zgodnie z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia zgłoszenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przedmiotowej sprawie myli się pełnomocnik pozwanego twierdząc, że szkodę zgłoszono dopiero w czerwcu 2018 r. Z akt szkody wynika bowiem, że korespondencja w formie elektronicznej między stronami tj. pokrzywdzoną współwłaścicielką pojazdu, a ubezpieczycielem sprawcy toczyła się już w lutym 2018 r.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 kpc . Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sposób skorzystania z tego przepisu jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak, to w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążania kosztami procesu strony przegrywającej spór ( vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2010 roku, sygn. akt I PK 192/09, Lex nr 584735). Do okoliczności branych pod uwagę przez sąd przy ocenie przesłanek zastosowania dyspozycji art. 102 k.p.c. należą zarówno te związane z samym przebiegiem postępowania, jak również leżące poza procesem. Jak słusznie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2012 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt V CZ 2/12 ( Lex nr 1214621) przepis art. 102 k.p.c. powinien być zastosowany wówczas, gdy w okolicznościach danej sprawy obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu przeciwnika byłoby rażąco niezgodne z zasadami współżycia społecznego.

Pomimo tego, że powód ma prawo rozdrabniać swe roszczenie to jednak musi mieć świadomość, że nie wszystkie koszty związane z wytoczeniem powództwa o rozdrobnione roszczenia zostaną uznane za celowe. W niniejszej sprawie nie było żadnych obiektywnych przeszkód, aby roszczenie zgłoszone pozwem w niniejszej sprawie rozszerzyć i doprowadzić do jego pełnej weryfikacji przez Sąd w świetle sporządzonej w sprawie opinii biegłego sądowego. Sąd w konsekwencji uznał rozdrabnianie roszczeń przez powoda za ewidentnie zmierzające do zwiększenia kosztów procesu, a zwłaszcza uzyskanego wynagrodzenia pełnomocnika, co w efekcie traktować należy jako nadużycie prawa, które wyklucza w ocenie Sądu orzeczenie o kosztach w myśl ogólnej reguły z art. 98 k.p.c. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.