I C 79/21
Sąd Rejonowy w Giżycku
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 339; art. 339 § 1; art. 339 § 2)
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6)
Treść orzeczenia
Sygn. akt. I C 79/21
WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2021 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
|
Przewodniczący: |
SSR Alina Kowalewska |
po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2021 r. w Giżycku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa C. 2 N. S. F. I. Z. z siedzibą w B.
przeciwko S. N.
o zapłatę
oddala powództwo.
SSR Alina Kowalewska
Sygn.akt I C 79/21
UZASADNIENIE
Powód C. 2 N. S. F. I. Z. z siedzibą w B. pozwem z dnia 2 grudnia 2020 r. domagał się zasądzenia od pozwanego S. N. kwoty 1.883,12 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podał, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika z umowy pożyczki nr (...) zawartej w dniu 17 listopada 2016 r. pomiędzy pozwanym a (...) Finanse S.A. Pożyczkobiorca nie wywiązał się z umowy, która została wypowiedziana. Pożyczkodawca na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 9 listopada 2017 r. zbył wierzytelność z tytułu powyższej umowy na rzecz U. 3 N. S. F. I. Z. z siedzibą w W., który następnie zbył ją na rzecz powoda na podstawie umowy przelewu z dnia 21 grudnia 2017 r. Na dochodzone roszczenie składają się należność główna 1.465,53 zł oraz odsetki za opóźnienie w kwocie 417,59 zł.
Pozwany S. N. nie zajął stanowiska w sprawie i nie złożył odpowiedzi na pozew.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 21 grudnia 2017 r. powód zawarł z U. 3 N. S. F. I. Z. w W. umowę przelewu wierzytelności. Do umowy dołączono załącznik z danymi osobowymi pozwanego oraz wysokością nabytej przez powoda wierzytelności.
(dowód: umowa przelewu wierzytelność z dnia 21 grudnia 2017 - k. 14-15)
Pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r. powód poinformował pozwanego o cesji wierzytelności oraz wezwał go do zapłaty kwoty 1.662,24 zł
( dowód: zawiadomienie z dnia 23 sierpnia 2018 r. - k. 5-6)
W dniu 2 grudnia 2020 r. wystawiony przez powoda został wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...), w którym widnieje zapis o nabyciu wierzytelności w kwocie 1.833,12 złotych wobec pozwanego, która wynikać miała z nieokreślonej umowy pożyczki gotówkowej.
( dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...) - k .- 4)
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie załączonych do sprawy dokumentów.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu art. 232 k.p.c. wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. W ocenie sądu powód nie podołał temu obowiązkowi.
Zdaniem sądu w niniejszej sprawie powód nie wykazał swojej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowej sprawie. Powód nie udowodnił, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego S. N. wynikająca z rzekomo zawartej przez pozwanego w dniu 17 listopada 2016 r. umowy pożyczki nr (...) w wysokości dochodzonej pozwem. W ocenie sądu powód nie wykazał, że skutecznie nabył wierzytelność względem pozwanego od U. 3 N. S. F. I. Z. z siedzibą w W. wobec braku wykazania, że podmiot ten wcześniej nabył wierzytelność od pożyczkodawcy (...) Finanse S.A. Powód nie przedstawił także żadnego dowodu, że poprzednika prawnego i pozwanego łączyła wskazana w uzasadnieniu pozwu umowa pożyczki z dnia 17 listopada 2016 r. oraz tego, iż została ona skuteczne wypowiedziana - na co powołuje się powód. Zdaniem sądu dowodem istnienia legitymacji czynnej oraz dochodzonej wierzytelności, ani jej wysokości nie może być oświadczenie zawarte w wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego.
Wprawdzie zgodnie z art. 339 § 1 i 2 k.p.c. sąd może wydać wyrok zaoczny na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany w wyznaczonym terminie nie złożył odpowiedzi na pozew. W przypadku wydania wyroku zaocznego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o faktach zawarte w pozwie lub pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed posiedzeniem, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Jednak zdaniem sądu w sprawie niniejszej istnieją uzasadnione wątpliwości, uniemożliwiające przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda odnoszących się do legitymacji czynnej, istnienia, wysokości oraz wymagalności dochodzonego pozwem roszczenia. Podkreślić przy tym należy, że powód reprezentowany jest przez pełnomocnika profesjonalnego, który ma świadomość o obowiązkach dowodowych stron i konsekwencjach braku wykazania okoliczności, na których strona opiera swoje żądanie.
W tej sytuacji, pomimo zaistnienia formalnych przesłanek do wydania w sprawie wyroku zaocznego wskutek braku działania w sprawie pozwanego, sąd oddalił powództwo.
SSR Alina Kowalewska