Powołane przepisy
Pokaż wszystkie (43)
Treść orzeczenia
II AKa 256/19Sygn. akt II AKa 256/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 lipca 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński (spr.)
Sędziowie: SA – Ewa Jethon
SA – Ewa Gregajtys
Protokolant: – sekr. sąd. Aleksandra Duda
przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r.
sprawy
D. R. (1) urodz. (...) w L. s. W. i Z. z d. K.,
oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.
L. K. urodz. (...) w W. s. F. i H. z d. S.,
oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k., art. 270 § 3 k.k.
W. D. urodz. (...) w G. s. K. i H. z d. G.,
oskarżonego z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 91 § 1 k.k., art. 270 § 3 k.k., art. 276 k.k.
J. H. urodz. (...) w W. s. W. i J. z d. S.,
oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k., art. 270 § 3 k.k.
J. W. urodz. (...) w W. s. J. i A. z d. G.,
oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k.
R. Z. (1) urodz. (...) w W. s. J. i H. z d. K.,
oskarżonego z art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (x15), art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 310 § 2 k.k.
L. B. urodz. (...) w R. s. W. i H. z d. S.,
oskarżonego z art. 263 § 2 k.k. i inne k.k.
I. S. c. J. i B. z d. G. urodz. (...) w P. oskarżonej z art. 263 § 2 k.k.
M. Ł. urodz. (...) w A. s. S. i I. z d. P.,
oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesio nych przez obrońców oskarżonych i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 2 czerwca 2017 r. sygn. akt V K 112/08
wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:
uchyla orzeczenie o karze łącznej grzywny zawarte w pkt XXXVI wyroku i dotyczące oskarżonego W. D.,
w odniesieniu do oskarżonego W. D. w zakresie czynu przypisanego w pkt XXXV wyroku w ramach czynu zarzucanego w pkt CXXIII aktu oskarżenia przyjmuje, że zachowanie tego oskarżonego wyczerpało znamiona występku określonego w art. 270 § 1 k.k. i polegało na przerobieniu we wskazanym w zarzucie czasie i miejscu prawa jazdy o numerze (...) na nazwisko Z. A. i za ten czyn na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierza mu karę 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,
na podstawie art. 85 k.k. i 86 § 1 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonego W. D. kary grzywny i wymierza karę łączną 240 (dwieście czterdzieści) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,
w odniesieniu do oskarżonego J. W. w zakresie pkt XLII wyroku (czyn z pkt CXXXIV aktu oskarżenia) poprzez przyjęcie, że liczba przyjętych przez tego oskarżonego od oskarżonego L. B. zleceń na sfałszowanie zaświadczeń o niekaralności wyniosła 7,
w odniesieniu do oskarżonego R. Z. (1) w zakresie pkt XLVII wyroku w ten sposób, że:
uchyla zawarte w tym pkt (XLVII) rozstrzygnięcie i sprawę oskarżonego R. Z. (1) w zakresie czynów zarzucanych mu w pkt od CXXXVIII do CLXXIII aktu oskarżenia przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,
odnośnie czynu z pkt XLIX wyroku w ten sposób, że przyjmuje, iż oskarżony R. Z. (1) w ramach przypisanego mu czynu opisanego w pkt CLXXV aktu oskarżenia posiadał sfałszowane banknoty w dniu 20 listopada 2007 r.,
odnośnie oskarżonego M. Ł. w ten sposób, że w miejsce orzeczonej w pkt XCII wyroku za czyn określony w pkt CCXLIV aktu oskarżenia kary pozbawienia wolności orzeka wobec tego oskarżonego karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych,
odnośnie oskarżonego L. B. w zakresie pkt LXXIV wyroku w ten sposób, że przyjmuje, iż w ramach czynu określonego w pkt CCIII aktu oskarżenia oskarżony ten posiadał 101 sztuk nabojów alarmowych, 130 sztuk nabojów kal. 8 mm i 11 sztuk nabojów kal. 9 mm;
w pozostałej zaskarżonej części wyrok w odniesieniu do oskarżonych D. R. (1), L. K., W. D., J. H., J. W., R. Z. (1), L. B., I. S. i M. Ł. utrzymuje w mocy;
zwalnia wymienionych w pkt II niniejszego wyroku oskarżonych od kosztów postępowania odwoławczego wydatkami obciążając Skarb Państwa;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów: B. Z., W. U., P. Ż., T. N., M. H., K. S., M. K. –Kancelarie Adwokackie w W. po 738 zł w tym 23% VAT za obronę z urzędu oskarżonych: D. R. (1), L. K., W. D., J. H., J. W., I. S. i M. Ł. wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym.
UZASADNIENIE
UZASADNIENIE | ||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
II AKa 256/19 |
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
4 | |
|
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA |
|
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
|
Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 2 czerwca 2017 r. sygn. akt V K 112/08 |
|
1.2. Podmiot wnoszący apelację |
|
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
|
☐ oskarżyciel prywatny |
|
☒ obrońca |
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|
☐ inny |
|
1.3. Granice zaskarżenia |
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | ||
|
☒ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości | |
|
☐ w części |
☐ |
co do winy |
|
☐ |
co do kary | |
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | |
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | ||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | |
|
☒ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | |
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | |
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | |
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | |
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | |
|
☐ |
brak zarzutów |
|
1.4. Wnioski |
|
☒ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
|
2.1. Ustalenie faktów |
|
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione | |||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty | |
|
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione | |||||
|
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty | |
|
2.2. Ocena dowodów |
|
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów | ||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
|
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) | ||
|
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
|
3.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków | ||
|
Apelacja obrońcy oskarżonego D. R. (1) | ||
|
Lp. |
Zarzut | |
|
1)
obrazy przepisów postępowania, 2)
rażącej niesprawiedliwości wyroku, 3)
naruszenia prawa materialnego tj. art. 12 § 1 k.k. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny | ||
|
Podniesione w apelacji zarzuty są całkowicie chybione i bezpodstawne. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy wymienionych w zarzucie z pkt 1 przepisów postępowania karnego oraz pozostałych przepisów. W ocenie Sądu Apelacyjnego uchybienia o jakich pisze autor apelacji w przedmiotowej sprawie w ogóle nie zaistniały gdyż nie doszło do oparcia wydanego w sprawie wyroku na dowodach niedopuszczalnych. Podkreślić zaś należy, że skarżący całkowicie błędnie rozumie i interpretuje pojęcie „dowodów niedopuszczalnych” tj. dowodów powstałych jako bezpośrednia pochodna bezprawnego stosowania względem D. R. w okresie od 25 lipca 2005 r. do 25 lipca 2006 r. kontroli operacyjnej (tzw. „dowody z zatrutego drzewa”). Z akt przedmiotowej sprawy, w tym z uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób jednoznaczny wynika, że Sąd Okręgowy zasadnie zakwestionował dopuszczalność wykorzystywania dowodów z kontroli operacyjnej prowadzonej przez Straż Graniczną w przedmiotowej sprawie, w zakresie dotyczącym działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Rozważania Sądu meriti zawarte na str. 233 – 237 dotyczące omamianego zagadnienia są logiczne, prawidłowe i mają pełne oparcie w przepisach prawa oraz w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego jak również Sądów Apelacyjnych. W kontekście tego nie można jednak zaakceptować wywodów autora omawianej apelacji odnośnie skutków i konsekwencji, jakie niosą ograniczenia w zakresie stosowania i wykorzystania materiałów pochodzących z kontroli operacyjnej, gdyż nie mają one żadnego uzasadnienia zarówno w obowiązujących przepisach prawa jak również w orzecznictwie sądowym. Zaznaczyć także należy, że bezpodstawne jest odwoływanie się przez autora omawianej apelacji do pojęcia „owoców zatrutego drzewa” w takim znaczeniu w jakim zaprezentowano to w przedmiotowym środku zaskarżenia gdyż w polskim prawie tego rodzaju definicja nie funkcjonuje. Przywołane zaś przez obrońcę oskarżonego orzeczenia oraz poglądy doktryny nie maja znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy gdyż odnoszą się one do warunków, w jakich możliwe jest wykorzystanie materiałów pochodzących z kontroli operacyjnej, jako dowodów w postępowaniu karnym. W ocenie Sądu odwoławczego wymienione przez skarżącego na str. 2 apelacji dowody zasadnie zostały uznane przez Sąd Okręgowy za legalne i nie można uznać, że stanowią one w istocie zalegalizowany rezultat niedozwolonych działań operacyjnych. Przedmiotowe dowody nie zostały bowiem uzyskane w wyniku niedozwolonej kontroli operacyjnej tylko na skutek wykonywania dozwolonych prawem czynności procesowych, które z kolei pozwoliły na uzyskanie dowodów o charakterze procesowym, które stanowiły podstawę dokonanych ustaleń faktycznych. Nie można zatem uznać, że całość postępowania karnego dotyczącego D. R. (1) jest całkowicie „bezprawna”, gdyż jakiekolwiek informacyjne uzyskane w wyniku przedmiotowej kontroli operacyjnej rzekomo nie mogły być wykorzystane pod jakakolwiek postacią i w jakimkolwiek celu. Twierdzenia skarżącego w omawianym zakresie uznać należy za bezpodstawne, gdyż nie mają one oparcia w obowiązujących przepisach prawa i orzecznictwie sądowym. W konsekwencji takiego stanowiska za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy również zarzut zawarty w pkt 2 omawianej apelacji, w którym podniesiono rażącą niesprawiedliwość wyroku. Zaznaczyć bowiem należy, że przedmiotowy zarzut ściśle łączy się z tym zawartym w pkt 1 a nadto nie mieści się on w katalogu zarzutów rodzajowo określonych w art. 438 k.p.k. Pojęcie rażącej niesprawiedliwości występie zaś w art. 440 k.p.k., ale przepis ten dotyczy sytuacji gdy Sąd odwoławczy powinien wyjść poza granice zaskarżenia i granic podniesionych zarzutów, gdyby utrzymanie wyroku w mocy było rażąco niesprawiedliwe. Sąd Apelacyjny nie dostrzega jednak w niniejszej sprawie jakichkolwiek podstaw do zastosowania art. 440 k.p.k. W pkt 3 analizowanej apelacji podniesiony został również zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 12 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie. Powyższy zarzut jest również całkowicie chybiony i bezpodstawny i to w stopniu oczywistym. Instytucja czynu ciągłego określona w art. 12 § 1 k.k. powinna być bowiem zastosowana ale w sytuacji gdy spełnione są wszystkie elementy i wymogi określone w tym przepisie. Najistotniejsze z nich to wielość zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. O ile wielość zachowań oskarżonego rzeczywiście w niniejszej sprawie występuje i można uznać, że czyny przypisane zostały popełnione w krótkich odstępach czasu o jednak nie został spełniony podstawowy warunek zastosowania instytucji określonej w art. 12 § 1 k.k. a mianowicie działania oskarżonego w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Podkreślić zatem należy, że kwestia ustalenia zamiaru sprawcy jest elementem ustaleń faktycznych i skoro tego rodzaju ustaleń Sąd meriti nie dokonał to brak było podstaw do zastosowania omawianej instytucji określonej w art. 12 § 1 k.k. Skarżący zaś nie zakwestionował dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych poprzez zarzut określony w art. 438 pkt 3 k.p.k. Postawienie w opisanej sytuacji zarzutu obrazy prawa materialnego tj. art. 12 § 1 k.k., uznane być musi jako całkowicie nieuzasadnione i bezpodstawne. | ||
|
Wniosek | ||
|
- o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie D. R. (1) od zarzucanego mu czynu, - ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. | ||
|
Bezpodstawność postawionych w apelacji zarzutów oraz uznanie, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji odnośnie oskarżonego D. R. (1) skutkowały brakiem podstaw do uwzględnienia złożonych wniosków. | ||
|
Apelacja obrońcy oskarżonego J. H. | ||
|
Zarzut | ||
|
- obrazy przepisów postępowania tj. art. 4 k.p.k., 7 k.p.k., 410 k.p.k. i 424 k.p.k., - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mającej wpływ na jego treść |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny | ||
|
Podniesione w apelacji zarzuty są chybione i bezpodstawne a także w części formalnie wadliwie zredagowane. W pkt 1 petitum apelacji skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania tj. art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. ale w istocie treść zarzutu odnosi się jedynie do zakwestionowania oceny wyjaśnień składanych na poszczególnych etapach postępowania przez oskarżonego J. H. oraz wyjaśnień składanych przez oskarżonych L. B. i B. D.. Nie wskazano natomiast w jaki sposób Sąd meriti dopuścił się obrazy art. 4 k.p.k. oraz 410 k.p.k. Należy zatem stwierdzić w kontekście tak zredagowanego zarzutu oraz jego uzasadnienia, że art. 4 k.p.k. określa ogólną zasadę postępowania karnego, która w niniejszej sprawie w żaden sposób nie została naruszona. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że analizie i oceny zostały poddane wszystkie zgromadzone dowody i okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Jest natomiast oczywiste, że podstawą dokonanych ustaleń faktycznych w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu J. H. stały się tylko te, które zostały przez Sąd meriti uznane za wiarygodne. Pominięcie zaś przy czynieniu ustaleń faktycznych dowodów i okoliczności, którym nie przyznano waloru wiarygodności nie stanowi zaś obrazy zarówno art. 410 k.p.k., jak też art. 4 k.p.k. gdyż jest również oczywiste, że Sąd rozstrzygający daną sprawę ustala stan faktyczny tylko w oparciu o te dowody, które w procesie oceny uznał za wiarygodne. Nie można również zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sąd Okręgowy dokonał dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonych J. H., L. B. i B. D.. Zdaniem Sądu odwoławczego omawiany zarzut ma charakter ogólnikowy i skarżący zarówno w jego treści jak również w uzasadnieniu apelacji nie wskazał merytorycznych i przekonujących argumentów potwierdzających tezę, że ocena wskazanych w zarzucie z pkt 1a dowodów ma charakter dowolny a nie swobodny. Mając na uwadze treści wypowiedzi oskarżonych J. H., L. B. i B. D. oraz sposób oceny tych dowodów przez Sąd meriti w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, uznać należy, że dokonana ocena nie zawiera błędów natury faktycznej, logicznej, respektuje zaś zasady wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego i z tego też względu brak jest podstaw do jej zakwestionowania. Twierdzenie obrońcy oskarżonego, że oskarżeni L. B. i B. D. obciążyli w swoich wyjaśnieniach J. H. tylko dlatego, że chcieli uzyskać dla siebie jak najniższy wyrok jest całkowicie bezpodstawne i nie znajduje żadnego oparcia w realiach dowodowych i faktycznych występujących w niniejszej sprawie. Całkowicie bezpodstawny jest również zarzut obrazy art. 424 k.p.k. gdyż uzasadnienie sporządzone przez Sąd Okręgowy spełnia wszystkie wymogi formalne określone we wskazanym przepisie i pozwala na dokonanie instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku w aspekcie postawionych przez skarżących zarzutów. Sam zaś fakt, że dokonana przez Sąd meriti ocena dowodów nie satysfakcjonuje skarżącego z uwagi na jej wynik nie może oznaczać, że doszło do naruszenia art. 424 k.p.k. Ponadto należy mieć na uwadze art. 455a k.p.k. z którego treści wynika, że nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 424 k.p.k. Prawidłowe są również dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące czynów przypisanych oskarżonemu w pkt XXIX, XXX, XXXI i XXXII zaskarżonego wyroku i uznać należy, że mają one pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Sąd meriti dokonując ustaleń faktycznych w zakresie przedmiotowych czynów wskazał konkretne dowody, które stanowiły podstawę dowodową tych ustaleń. Autor omawianej apelacji zarówno w treści zarzutu jak również w lakonicznym uzasadnieniu swojego pisma w żaden sposób tych ustaleń nie podważył, gdyż nie wskazał merytorycznych i przekonujących argumentów dających podstawę do ich zakwestionowania. | ||
|
Wniosek | ||
|
- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. | ||
|
Bezpodstawność postawionych w apelacji zarzutów oraz trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji odnośnie oskarżonego J. H. skutkowała brakiem podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. | ||
|
Apelacja prokuratora dotycząca oskarżonego R. Z. (1) | ||
|
Zarzut | ||
|
- błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę pkt XLVII wyroku uniewinniającego oskarżonego R. Z. (1) od popełnienia przestępstw z art. 310 § 2 k.k. wymienionych w pkt 4 k.p.k. apelacji prokuratora |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściow o zasadny albo niezasadny | ||
|
Zasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku zawarty w pkt 4 apelacji prokuratora odnośnie uniewinnienia oskarżonego R. Z. (1) od popełnienia czynów wymienionych w pkt XLVII zaskarżonego wyroku. Należy podkreślić, że Sąd Okręgowy na str. 227 pisemnych motywów zaskarżonego wyroku przyznał się w istocie do błędnego rozstrzygnięcia odnośnie czynów określonych w pkt od CXXXIX do CLXXIII dotyczących oskarżonego R. Z. (1). W tej części uzasadnienia znajduje się następujące stwierdzenie Sądu „uznając, że materiały uzyskane w toku kontroli operacyjnej nie mogą w realiach sprawy stanowić dowodu na popełnienie przestępstwa, o których mowa w art. 310 § 2 k.k. Sąd uniewinnił R. Z. (1) od czynów zarzucanych mu w pkt od CXXXIX do CLXXIII komparycji wyroku. Decyzja taka była następstwem błędnego przyjęcia, że zarzuty dotyczą wyłącznie przekazywania podrobionych banknotów L. K., podczas gdy część z nich dotyczy przekazywania podrobionych banknotów B. D.”. Sąd Okręgowy powinien zatem w zakresie przedmiotowych czynów ponownie przeanalizować dostępny i legalnie zgromadzony materiał dowodowy w tym w szczególności depozycje B. D., świadka D. G. oraz pozostałych osób, które twierdziły, że w latach 2004 – 2005 zaopatrywały się w fałszywe banknoty u oskarżonego R. Z. (1). Dokonanie wszechstronnej i wnikliwej analizy oraz swobodnej oceny tej części materiału dowodowego pozwoli Sądowi meriti ponownie rozpoznającemu przedmiotową sprawę we wskazanym zakresie na dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących czynów zarzucanych R. Z. (1) w pkt od CXXXVIII do CLXXIII aktu oskarżenia i tym samym na wydanie rozstrzygnięcia, które będzie miało pełne oparcie w materiale dowodowym niniejszej sprawy. | ||
|
Wniosek | ||
|
- błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę pkt XLVII wyroku uniewinniającego oskarżonego R. Z. (1) od popełnienia przestępstw z art. 310 § 2 k.k. wymienionych w pkt 4 apelacji prokuratora |
☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. | ||
|
Uwzględnienie zawartego w pkt 4 apelacji prokuratora zarzutu oraz przyznanie się do błędu przez Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku skutkowało uznaniem zasadności wniosku prokuratora. | ||
|
Apelacja obrońcy oskarżonej I. S. | ||
|
Zarzut | ||
|
- obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. - błędu w ustaleniach faktycznych - obrazy art. 28 § 1 k.k. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasa d ny albo niezasadny | ||
|
Postawione w przedmiotowej apelacji zarzuty są chybione i bezpodstawne. Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przy ocenie wyjaśnień oskarżonej I. S.. Sąd Okręgowy wskazał logiczne i przekonujące argumenty uzasadniające odmowę przyznania wiarygodności tym twierdzeniom oskarżonej, które odnosiły się do kwestii jej świadomości odnośnie rodzaju broni jaką posiadała. Zdaniem Sądu odwoławczego zarówno w treści omawianego zarzutu jak również w jego uzasadnieniu nie zostało wykazane żeby dokonana przez Sąd meriti ocena tego dowodu zawierała błędy natury faktycznej, logicznej lub też aby nie respektowano zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. W związku z tym ocena wyjaśnień I. S. dokonana przez Sąd I instancji zasługuje na akceptacje ze strony Sądu Apelacyjnego. Trafne są również ustalenia faktyczne dotyczące omawianego czynu i uznać należy, że mają one pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie i wskazanym przez Sąd Okręgowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Brak jest zatem podstaw aby te ustalenia zakwestionować zwłaszcza w sytuacji gdy autorka apelacji nie przedstawiła merytorycznych i przekonujących argumentów podważających te ustalenia. Za chybiony i bezpodstawny uznać również należy zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 28 § 1 k.k. Przedmiotowy zarzut został zredagowany w sposób lakoniczny i zarówno w jego treści jak również w końcowej części uzasadnienia omawianej apelacji nie wykazano żeby oskarżona posiadając przedmiotową broń opisaną w pkt CCXIII (CCXCVII) aktu oskarżenia działa w warunkach usprawiedliwionego błędu określonego w art. 28 § 1 k.k. Wbrew zatem twierdzeniom obrońcy oskarżonej w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zastosowania omawianej instytucji. | ||
|
Wniosek | ||
|
- o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. | ||
|
Bezpodstawność postawionych w apelacji zarzutów i trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji skutkowała brakiem podstaw do uwzględnienia wniosku o uniewinnienie oskarżonej. |
|
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU | |
|
1. | |
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności | |
|
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO | |
|
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji | |
|
1. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|
W zakresie określonym w pkt II wyrok utrzymano w mocy | |
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy | |
|
Bezpodstawność zarzutów podniesionych przez obrońców oskarżonych oraz trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji skutkowały utrzymaniem wyroku we wskazanym zakresie. | |
|
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji | |
|
1. |
Przedmiot i zakres zmiany |
|
Zwięźle o powodach zmiany | |
|
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji | ||
|
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia | ||
|
1.1. |
☐ art. 439 k.p.k. | |
|
Zwięźle o powodach uchylenia | ||
|
Zasadność zarzutu zawartego w pkt 4 apelacji prokuratora i przyznanie się przez Sąd meriti do błędu we wskazanym zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonego R. Z. (1) od czynów wymienionych w pkt XLVII wyroku skutkowała koniecznością uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie. | ||
|
2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
☒ art. 437 § 2 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia | ||
|
3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
☐ art. 437 § 2 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia | ||
|
4.1. |
☒ art. 454 § 1 k.p.k. | |
|
Zwięźle o powodach uchylenia | ||
|
Bez względu na wynik oceny całokształtu materiału dowodowego dotyczącego oskarżonego R. Z. (1) nie ma możliwości z uwagi na treść art. 454 § 1 k.p.k. wydania wyroku reformatoryjnego we wskazanym zakresie. | ||
|
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania | ||
|
Sąd Okręgowy powinien dokonać ponownej wszechstronnej analizy i oceny wszystkich dowodów osobowych dotyczących czynów zarzucanych oskarżonemu R. Z. w pkt od CXXXVIII do CLXXIII aktu oskarżenia i na podstawie wyników tej oceny poczynić prawidłowe ustalenia faktyczne mające pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. | ||
|
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku | ||
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności | |
|
6.
Koszty Procesu |
|
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
|
pkt III |
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonych od kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa z uwagi na sytuację materialną oskarżonych i ich możliwości zarobkowe. |
|
7.
PODPIS |
|
Zbigniew Kapiński Ewa Gregajtys Ewa Jethon |
|
1.3. Granice zaskarżenia | |||
|
Kolejny numer załącznika |
1 | ||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Obrońca oskarżonego R. | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
rozstrzygnięcie w pkt II, III, IV, V, VII, VIII, IX, X, XI, XII i XIII | ||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości | ||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy | |
|
☐ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji | |||
|
☒ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☒ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|
1.3. Granice zaskarżenia | |||
|
Kolejny numer załącznika |
2 | ||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Obrońca oskarżonego J. H. | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
rozstrzygnięcie w pkt XXIX, XXX, XXXI, XXXII, XXXIII, XXXVIII, XXXVIII, XXXIX | ||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości | ||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy | |
|
☐ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji | |||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☐ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|
1.3. Granice zaskarżenia | |||
|
Kolejny numer załącznika |
3 | ||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Prokurator | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
rozstrzygnięcie zawarte w pkt XLVII dotyczące oskarżonego R. Z. (1) | ||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości | ||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy | |
|
☐ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji | |||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☒ |
uchylenie |
☐ |
zmiana |
|
1.3. Granice zaskarżenia | |||
|
Kolejny numer załącznika |
4 | ||
|
Podmiot wnoszący apelację |
Obrońca oskarżonej I. S. | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt LXXIX wyroku | ||
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości | ||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy | |
|
☐ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji | |||
|
☒ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☐ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |