PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

VI U 809/18

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku

Data20.05.2022
SądSąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
Typ sąduSąd Powszechny
Typ orzeczeniaWyrok
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 98; art. 98 § 1)
  • Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 - art. 21; art. 21 ust. 1)

Treść orzeczenia

Wyrok+Uzasadnienie

Sygn. akt VI U – upr 809/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 maja 2022r.

Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Sekcja ds. Ubezpieczeń Społecznych w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Dorota Witkowska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Iwona Piotrowicz

po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2022 r. w Gdańsku

na rozprawie

sprawy D. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G.

o odszkodowanie z tyt. wypadku

z odwołania od decyzji z dnia 14 czerwca 2018 r., znak (...)

I.

oddala odwołanie,

II.

odstępuje od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego.

Na oryginale właściwy podpis

Sygn. akt VI U-upr 809/18

UZASADNIENIE

pkt. II wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk- Południe w Gdańsku z dnia

20 maja 2022 r.

Sprawa toczyła się o prawo D. K. do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, gdzie sporny nie był sam wypadek, ale to czy doszło do niego w okolicznościach opisanych w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. 2017.1773, ze zm. – zwana dalej ustawą wypadkową), tj. w okolicznościach pozbawiających powoda prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego z uwagi na zarzucone mu przez organ rentowy naruszenie przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia spowodowane umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, co polegać miało na użyciu niewłaściwego narzędzia i zignorowaniu informacji o zaprzestaniu wykonywania czynności.

Ponieważ prawo do jednorazowego odszkodowania uzależnione jest m.in. od powstania urazu, który spowodowałby uszczerbek na zdrowiu, Sąd rozpoczął postępowanie dowodowe nie od zweryfikowania, czy do wypadku doszło w warunkach art. 21 ust. 1 ustawy wypadkowej, ale od ustalenia ewentualnego uszczerbku na zdrowiu powoda.

Mając powyższe na uwadze Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe oparte na opinii biegłych sądowych ortopedy oraz neurologa i wyrokiem z dnia 20 maja 2022 r. oddalił odwołanie (pkt I) i odstąpił od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego (pkt II).

Mimo formalnego przegrania sprawy przez powoda i żądania pozwanego przyznania kosztów zastępstwa procesowego, Sąd uznał za zasadne na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpić od obciążania powoda tymi kosztami. Sąd miał w tym względzie na uwadze, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych m.in. z zakresu medycyny, aby ocenić skutki urazuw kontekście powstania ewentualnego uszczerbku, co byłoby warunkiem koniecznym do dalszego ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania. Takich wiadomości dostarczyli Sądowi biegli sądowi. Natomiast powód sam takich wiadomości nie posiadał, a mając na uwadze odczuwane dolegliwości po wypadku, mógł być subiektywnie przekonany, że doznał urazu dającego uszczerbek na zdrowiu za co mógłby ubiegać się o jednorazowe odszkodowanie.

Przepis art. 102 k.p.c. stanowi wyjątek od ogólnej reguły obciążania stron kosztami procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę jest zobowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie wszystkie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) - tzw. zasada odpowiedzialności za wynik procesu. Hipoteza przepisu art. 102 k.p.c., odwołująca się do występowania "przypadków szczególnie uzasadnionych" pozostawia sądowi orzekającemu swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak i dotyczące sytuacji życiowej strony stanowią podstawę do nie obciążania jej kosztami procesu (por. postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I Cz 110/07, niepubl.). Do pierwszych zaliczane są sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenia dla strony, subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczeń. Drugie natomiast wyznacza sytuacja majątkowa i życiowa strony, z tym zastrzeżeniem, że niewystarczające jest powoływanie się jedynie na trudną sytuację majątkową. Całokształt okoliczności, które mogłyby uzasadniać zastosowanie tego przepisu powinny być ocenione z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 2013 r., V Cz 107/12, LEX nr 1341715; z dnia 24 października 2012 r., IV Cz 61/13 LEX nr 1389013). Nadto w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2014 r. (V Cz 103/12, LEX nr 1341712) Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 102 k.p.c. przyznaje sądowi uprawnienia o charakterze dyskrecjonalnym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w sprawie zaszły wyjątkowe okoliczności uzasadniające odstąpienie od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego, który nadto korzystał w postępowaniu sądowym ze stałej obsługi prawnej i nie poniósł dodatkowych nakładów na prowadzenie procesu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 stycznia 2018r, III AUa 461/17, LEX nr 2445201).

W takiej sytuacji obciążanie powoda kosztami postępowania nie byłoby słuszne.

Na oryginale właściwy podpis