PRAWOAIZaloguj się
Orzeczenie

I CZ 142/10

Sąd Najwyższy

Data01.12.2010
SądSąd Najwyższy
Typ sąduSąd Najwyższy
Typ orzeczeniaPostanowienie
Pracuj z orzeczeniem

Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.

Zapytaj PrawoAI o to orzeczenie →

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 - art. 102, art. 385, art. 391 § 1, art. 397 § 2, art. 394(1) § 3, art. 398(21))

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 142/10
POSTANOWIENIE
Dnia 1 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSA Jan Kremer
w sprawie z powództwa J. P.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi miasta W. i J. S. i A. S.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyroku z dnia 9 marca 2010 r., I ACa (…), w
punkcie 2
oddala zażalenie; nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 9 marca 2010 r.
Sąd Apelacyjny obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz
pozwanych jedynie w połowie ich wysokości, aczkolwiek apelację jego oddalił w całości.
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację
materialną powoda.
W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o zmianę tego rozstrzygnięcia
przez nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego w jakimkolwiek zakresie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
2
Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 §
1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym. Wprawdzie kwestia
trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta
kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego
orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy
nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego
ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941
§ 3, art.
39821
i art. 397 § 2 k.p.c.).
Sąd Najwyższy uznał natomiast za zasługujący na uwzględnienie wniosek
powoda o odpowiednie zastosowane art. 102 k.p.c. w odniesieniu do niniejszego
postępowania zażaleniowego, dlatego też nie obciążył go kosztami tego postępowania.