I CZ 24/14

Sygn. akt I CZ 24/14

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)
‎SSN Józef Frąckowiak
‎SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi J. B.
‎o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego

w W. z dnia 22 września 2009 r.,
‎w sprawie z wniosku J. B.
‎przy uczestnictwie M. M. i in.,
‎o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
‎w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,
‎zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 5 sierpnia 2013 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

W sprawie z wniosku J. B. z udziałem […] o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po S. M., Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 22  kwietnia 2008 r. oddalił wniosek, a postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawczyni od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 września 2011 r. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego.

W dniu 7 września 2012 r. wnioskodawczyni złożyła we wskazanej sprawie skargę o wznowienie postępowania powołując się na brak należytej reprezentacji i  pozbawienie możności działania.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako wniesioną po upływie przewidzianego przepisami k.p.c. terminu. Sąd Okręgowy wskazał również, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia zważywszy, że wszystkie zawarte w skardze zarzuty dotyczyły postępowania o stwierdzenie nabycia spadku zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 26  września 2000 r.

W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o błędne ustalenia faktyczne. Sąd Okręgowy przyjął bowiem, że zarzuty dotyczą jedynie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, w sytuacji, gdy celem skarżącej było wskazanie, że zarzuty dotyczące tamtego postępowania nie zostały rzetelnie zbadane w sprawie o zmianę postanowienia o  stwierdzenia nabycia spadku. Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie art. 410 § 2 oraz art. 130 §1 w związku z art. 406 i art. 409 k.p.c. przez zaniechania wezwania jej do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. Podniosła również, że wezwanie do usunięcia braków formalnych powinno zawierać pouczenie o możliwości przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c. (w związku z art. 13 § 2 k.p.c.) skargę o  wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w  którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Ponieważ, zdaniem skarżącej, była ona nienależycie reprezentowana oraz została pozbawiona możności działania w sprawie o zmianę postanowienia
‎o stwierdzenia nabycia spadku, a skargą o wznowienie zaskarżone zostało postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 września 2009 r., przy tych podstawach wznowienia termin trzech miesięcy liczyć należało od dnia,
‎w którym skarżąca dowiedziała się o postanowieniu z dnia 22 września 2009 r. Zważywszy, że  skarżąca była obecna na rozprawie apelacyjnej oraz podczas ogłaszania zaskarżonego postanowienia (k. 373), należało przyjąć,
‎że trzymiesięczny termin z  art. 407 § 1 k.p.c. upłynął 22 grudnia 2009 r. Biorąc pod uwagę, że skarga o  wznowienie postępowania została złożona w dniu 7 września 2012 r., jest jasne, że była spóźniona. Stąd też, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., prawidłowo została odrzucona. Podkreślić należy, że wniesienie skargi kasacyjnej nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 r. V CZ 24/09, OSNC - ZD 2010, nr 2, poz. 46 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2012 r., IV CZ 115/12, nie publ.).

Na marginesie można zauważyć, że nie było podstawy do wnioskowania, iż  skarga o wznowienie postępowania zawierała wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Jasne brzmienie skargi i nie budzący wątpliwości cel, dla którego skarga została złożona, wyklucza przypisanie jej innej treści niż wprost w niej wyrażona. Sąd nie miał też obowiązku informowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania.

Ponieważ z okoliczności sprawy wynikało niezbicie, że skarga została wniesiona z naruszeniem przepisanego terminu, jej odrzucenie a limine nie mogło być poczytane za nieprawidłowe.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić.