V KK 36/14

Sygn. akt V KK 36/14

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)
‎SSN Dorota Rysińska
‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 maja 2014 r.,

w sprawie K. H. skazanej z art. 190 § 1 k.k., art. 191 § 1 k.k. i innych, wniosku skazanej o wyłączenie sędziego X.Y. od udziału w sprawie, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanej K. H. wniósł na jej korzyść kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 sierpnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 8 lutego 2013 r., w sprawie II K …/08. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego, wyznaczył w tej sprawie na sędziego sprawozdawcę sędziego Sądu Najwyższego X.Y. W dniu 17 kwietnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek K. H. o wyłączenie w/w sędziego od rozpoznania tej sprawy. Na uzasadnienie podniosła, że w jej przekonaniu sędzia X.Y. nie rozpozna kasacji w sposób bezstronny, skoro sprawa została skierowana na posiedzenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

   Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wyłączenie sędziego X.Y. od rozpoznania wniesionej w przedmiotowej sprawie kasacji jest całkowicie bezpodstawny. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że nie można bezkrytycznie przyjmować, iż sam fakt orzekania przez sędziego w trybie obowiązujących przepisów kodeksu postępowania karnego w jakikolwiek sposób może wpływać automatycznie na jego stronniczość i potrzebę wyłączenia od prowadzenia sprawy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Jest rzeczą oczywistą, że przepis ten jest regulacją wyjątkową i jego zastosowanie nie może zależeć od subiektywnego przeświadczenia wnioskodawcy o uprzedzeniu do sędziego i braku bezstronności. Wątpliwości w tym zakresie muszą być obiektywnie uzasadnione, co najmniej uprawdopodobnione i poddawać się weryfikacji.

Tryb i sposób procedowania w zakresie nadzwyczajnego środka zaskarżenia jakim jest kasacja, reguluje rozdział 55 Działu XI Kodeksu postępowania karnego. Wskazać trzeba, że art. 535 § 1 k.p.k. stanowi, iż Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie, a w wypadkach przewidzianych przez ustawę - na posiedzeniu bez udziału stron. Z kolei paragraf 3 tego przepisu uprawnia Sąd Najwyższy do skierowania wniesionej kasacji na posiedzenie, celem poddania ocenie, czy jest ona oczywiście bezzasadna i z tego powodu winna być oddalona, czy też charakteru takiego nie ma i podlega skierowaniu do rozpoznania na rozprawie. Trzeba zdecydowanie stwierdzić, że fakt skierowania kasacji na posiedzenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. i wyrażenie przez sąd poglądu co do jej oczywistej bezzasadności, bądź braku takiego charakteru, nie może prowadzić automatycznie do wyłączenia sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k.

Z powodów wskazanych powyżej, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.