II AKa 528/22
Sąd Apelacyjny w Warszawie
Zadaj pytanie o treść tego orzeczenia w PrawoAI.
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 - art. 62; art. 62 ust. 1)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 13; art. 13 § 1; art. 148; art. 148 § 2; art. 148 § 2 pkt. 3; art. 148 § 3; art. 178 a; art. 178 a § 1; art. 53; art. 63; art. 63 § 1; art. 85 a; § 2; § 2 pkt. 3)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 193; art. 437; art. 437 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 1 a; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 440; art. 454; art. 454 § 1; art. 7)
Treść orzeczenia
Sygn. akt II AKa 528/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 marca 2023 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA Izabela Szumniak (sprawozdawca)
Sędziowie: SA Przemysław Radzik
SO (del.) Piotr Bojarczuk
Protokolant: Katarzyna Wójcik
przy udziale prokuratora Ryszarda Rafalskiego
po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2023 roku sprawy:
P. M., syna Z. i K., urodzonego (...) w W., oskarżonego o czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 3 k.k. i z art. 178a § 1 k.k. i z art. 62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 19 września 2022 r. sygn. akt VIII K 102/22
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że
uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej z punktu IV wyroku;
uchyla rozstrzygnięcie o przepadku dowodu rzeczowego z punktu X wyroku;
uchyla zaskarżony wyrok w jego punkcie III i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
łączy kary pozbawienia wolności orzeczone w punkcie I i II zaskarżonego wyroku i orzeka wobec oskarżonego P. M. karę 12 (dwanaście) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie IV wyroku Sądu Apelacyjnego kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6.12.2020 r. godzina 01:10 do dnia 25.01.2022 r. godzina 01:10 oraz od dnia 25.04.2022 r. godzina 01:10 do dnia 29.03.2023 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
UZASADNIENIE | ||
|
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
II AKa 528/22 |
|
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: |
2 | |
|
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA |
|
Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
|
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 września 2022 r., sygnatura akt VIII K 102/22 |
|
Podmiot wnoszący apelację |
|
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|
☐ oskarżyciel posiłkowy |
|
☐ oskarżyciel prywatny |
|
☒ obrońca |
|
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
|
☐ inny |
|
1.3. Granice zaskarżenia |
|
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia | ||
|
☒ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości | |
|
☐ w części |
☐ |
co do winy |
|
☐ |
co do kary | |
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | |
|
1.3.2. Podniesione zarzuty | ||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | |
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | |
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | |
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | |
|
☒ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | |
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | |
|
☐ |
brak zarzutów |
|
1.4. Wnioski |
|
☒ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy |
|
Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego |
|
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione | ||||
|
Lp. |
Wskazać oskarżonego. |
Wskazać fakt. |
Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. | |
|
------------------------------------------------------------- |
------------------------------- | |||
|
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione | ||||
|
Lp. |
Wskazać oskarżonego. |
Wskazać fakt. |
Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. | |
|
-------------------------------------------------------------- |
--------------------------------- |
|
2.2. Ocena dowodów |
|
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów | ||
|
Wskazać fakt |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu. |
|
------------------------------------ |
-------------------------------------------------------------------------- |
|
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) | ||
|
Wskazać fakt |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. |
|
------------------------------------ |
-------------------------------------------------------------------------- |
|
3.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków | ||
|
Lp. |
Zarzuty apelacji obrońcy | |
|
1.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na uznaniu, pomimo braku dowodów potwierdzających tę okoliczność, że oskarżony usiłował włączyć zapalniczkę i doprowadzić do eksplozji, a celu tego nie osiągnął z uwagi na zbyt duże stężenie mieszaniny gazów, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do tego ustalenia; błąd ten miał wpływ na treść orzeczenia, ponieważ ustalenie przeciwne i zgodne z treścią dowodów, że oskarżony jedynie demonstrował gotowość zaprószenia ognia i spowodowania eksplozji, prowadzić musi do umorzenia postępowania wobec dobrowolności odstąpienia przez oskarżonego od dokonania; 2.
mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k., polegającą na dowolnej i błędnej ocenie opinii biegłego w zakresie stężenia marihuany w organizmie oskarżonego, jako wystarczającej do ustalenia w jakim stanie znajdował się oskarżony, pomimo braku innych dowodów pozwalających zrekonstruować tę okoliczność; błąd miał wpływ na treść orzeczenia ponieważ skutkował niezasadnym przypisaniem oskarżonemu realizacji znamion występku z art. 178 a§ 1 k.k. 3.
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej za czyn III, podczas gdy ilość, rodzaj oraz przeznaczenie posiadanego narkotyku uzasadnia umorzenie postępowania na zasadzie art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ oba zarzuty niezasadne | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. | ||
|
Apelacja obrońcy oskarżonego w części czynów przypisanych oskarżonemu w punktach I i II wyroku jest bezzasadna, a zarzuty w niej zawarte nie mogły podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Apelacja w zakresie czynu z punktu III wyroku okazała się zasadna, choć nie z przyczyn wskazanych w tym środku odwoławczym i finalnie doprowadziła do uchylenia wyroku w tej części. Co do czynów przypisanych w punktach I i II wyroku, wbrew zarzutom apelacji obrońcy Sąd meriti nie naruszył wskazanych przepisów postępowania karnego i ustalił prawidłowy stan faktyczny. Odnośnie prowadzenia przez oskarżonego samochodu pod wpływem środka odurzającego, a więc przypisania czynu z art. 178a § 1 k.k. fakt ten został ustalony bezspornie, a apelacja ma charakter wyłącznie polemiczny. Sąd oparł się i prawidłowo w świetle zasad wyrażonych artykułem 7 k.p.k. ocenił opinię sporządzoną przez biegłego toksykologa, z której bezsprzecznie wynika, że w chwili zdarzenia, a zatem również w momencie poruszania się samochodem oskarżony znajdował się pod silnym wpływem marihuany. Opinia biegłego jest jasna, pełna i nie zawiera sprzeczności. Sąd Okręgowy dostrzegł przy tym, że również oskarżony przyznał, że przed zdarzeniem wypalił jedną fifkę marihuany, co w pełni koresponduje z wnioskami opinii toksykologicznej oraz znajduje potwierdzenie w sposobie zachowania i reakcji oskarżonego utrwalonych na zabezpieczonych nagraniach. Bez znaczenia dla ustalenia czy oskarżony wypełnił znamiona czynu z art. 178 a § 1 k.k. pozostaje postulowana przez obronę konieczność dodatkowych badań i testów na które wskazuje w swojej apelacji. Oczywistym jest, że zarówno środki odurzające jak i alkohol wpływają na ludzi w bardzo zindywidualizowany sposób, natomiast ustawa wymaga wyłącznie ustalenia, że osoba prowadząc pojazd znajdowała się pod wpływem środka odurzającego, co dowodowo potwierdzone zostało szczegółową i kategoryczną opinią, posiadającego wiadomości specjalne biegłego toksykologa. W zakresie czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przypisanego oskarżonemu w punkcie III wyroku, Sąd apelacyjny zdecydował o uchyleniu wyroku w tej części i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Konieczne jest bowiem przeprowadzenie na nowo, w całości przewodu sądowego. Wobec zmiany pkt 37 art. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, która weszła w życie w dniu 7 maja 2022 r., a więc obowiązywała w dniu wydania wyroku przez Sąd I instancji, aby uznać, że zabezpieczony susz roślinny stanowi ziele konopii innych niż włókniste musi zawierać powyżej 0,3 procent, a nie jak wcześniej 0.2 procent sumy delta 9 tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego. Konieczne jest zatem uzyskanie w tym zakresie nowej opinii biegłego z zakresu badań chemicznych, celem ustalenia czy zabezpieczony susz spełnia tak zmienione kryteria ustawowe. W zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie usiłowania zabójstwa funkcjonariuszy policji, tj. czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 3 k.k. Sąd Apelacyjny nie podziela zarzutu sformułowanego w apelacji obrońcy jakoby doszło do dobrowolnego odstąpienia przez oskarżonego od dokonania zabójstwa funkcjonariuszy policji. Konsekwentna realizacja wcześniej ustalonego planu, obejmująca pozyskanie butli z gazem, zaparkowanie pod komisariatem, zwabienie potencjalnych ofiar poprzez użycie klaksonu samochodowego, odkręcenie kurka powodujące ulatnianie się gazu i pocieranie zapalniczki na oczach funkcjonariuszki miała na celu doprowadzenie do wybuchu ze skutkiem rozszerzonego samobójstwa. Wybuch nie nastąpił gdyż przekroczona została granica wybuchowości, co wprost wynika z opinii biegłego do spraw pożarnictwa. Takie wnioski korespondują również z zeznaniami świadków czy wyjaśnieniami samego oskarżonego, który przyznał, że opuścił samochód gdyż stężenie gazu, który wciąż się ulatniał było już tak duże, że był prawie nieprzytomny i robiło mu się słabo. Nie zakręcił nawet kurka od butli z gazem, który ulatniał się aż do momentu zakręcenia go przez świadka A. G. już po obezwładnieniu oskarżonego. Słusznie zatem ocenił Sąd Okręgowy, czemu dał wyraz w pisemnym uzasadnieniu, że w niniejszej sprawie nie sposób mówić o dobrowolności odstąpienia skoro doszło do niego na skutek przyczyn zewnętrznych, niezależnych od osoby oskarżonego. Sąd Apelacyjny tę argumentację podziela i akceptuje. Wbrew stanowisku obrońcy wyrażonym w uzasadnieniu apelacji, oceny zeznań świadka Ł.- M. nie sposób jest dokonać w oderwaniu od pozostałych zabezpieczonych dowodów, w tym w szczególności zabezpieczonego nagrania i wiadomości głosowych. Te dowody ocenione we wzajemnym powiązaniu bez wątpienia wskazują, ze oskarżony użył, a nie wyłącznie zademonstrował użycie zapalniczki na oczach świadka M.. Oczywistym jest przy tym, że znajdująca się w warunkach nocnych, na zewnątrz pojazdu funkcjonariuszka nie miała możliwości opisać ruchu palca oskarżonego, pocierającego zapalniczkę w charakterystyczny sposób inaczej niż zrobiła to w swoich zeznaniach. Te warunki, w tym również krótki czas obserwacji, powodowany szybką ewakuacją wobec groźby wybuchu, uniemożliwiały dokładniejsze postrzeżenia wzrokowe czy słuchowe związane z próbą zainicjowania eksplozji. | ||
|
Wniosek | ||
|
1.
o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w zakresie czynu I i III. 2.
o uniewinnienie od zarzutu popełnienia czynu z pkt II. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ oba zarzuty niezasadne | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. | ||
|
Wobec braku potwierdzenia zarzutów apelacji wnioski co do czynów z punktu I i II wyroku są niezasadne. W zakresie czynu z punktu III wyroku Sąd Apelacyjny zdecydował o uchyleniu wyroku w tej części i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. |
|
Lp. |
Zarzut prokuratora | |
|
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść i rzutujący w konsekwencji na błędnie przyjętą kwalifikację prawną czynu, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony P. M. nie działał w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie (148 § 2 pkt 3 kk), co w konsekwencji doprowadziło do błędnej kwalifikacji prawnej czynu I z aktu oskarżenia, poprzez wyeliminowanie w treści wyroku kwalifikacji prawnej w postaci art. 148 § 2 pkt 3 kk, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności, podczas gdy z zebranych w sprawie dowodów i ujawnionych okoliczności, a w szczególności z oględzin płyty CD z zawartością telefonu oskarżonego wynika, iż oskarżony działał w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny | |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. | ||
|
Nie zasługuje na uwzględnienie apelacja prokuratora kwestionująca przyjętą przez sąd kwalifikację prawną czynu i zmierzająca do zmiany wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 25 lat pozbawienia wolności. Argumentację Sądu Okręgowego negującą istnienie u oskarżonego motywacji zasługującej na szczególne potępienie Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własną. W niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy, w tym zabezpieczone nagrania, nie wskazuje, wbrew twierdzeniom prokuratora, że oskarżony P. M. dla żartu czy popisu zdecydował się popełnić rozszerzone samobójstwo. Co więcej, prokurator w swojej argumentacji skrzętnie pomija, skupiając się na ewentualnych skutkach dla osób trzecich, że gdyby działanie oskarżonego powiodło się, najpewniej już by nie żył. Popełnienie samobójstwa samo w sobie jako sytuacja krańcowa jest absolutnym przeciwieństwem działania dla żartu czy poklasku. Dla osoby postronnej, niezorientowanej w sytuacji życiowej i emocjonalnej oskarżonego jego zachowanie mogło wyglądać na lekkie, powierzchowne i mające cechy swoistego popisywania się. Gdy jednak wczytać się w opinie sądowo – psychiatryczne, wywiady i informacje członków rodziny czy znajomych nie sposób nie zauważyć, że oskarżony w tamtym okresie borykał się z trudną dla siebie sytuacją osobistą, majątkową i prawną. Dodatkowo, w trakcie zdarzenia znajdował się pod wpływem środków odurzających od których był uzależniony, a które znacząco wpływały na sposób jego działania i przyjmowaną postawę. Płytkie, śmieszkowate zachowanie w trakcie zdarzenia to nie skutek, jakby chciał to widzieć prokurator działania dla żartu, lecz takiego a nie innego wpływu marihuany na oskarżonego, który w taki niedoskonały sposób usiłował radzić sobie z narastającymi problemami. Sąd Apelacyjny nie kwestionuje przy tym, że takie a nie inne zachowanie oskarżonego, nagrywanie zdarzenia, wysyłanie wiadomości głosowych do przyjaciela J. M. miało na celu zwrócenie na siebie uwagi i zasygnalizowanie wagi stanu w jakim oskarżony się znajdował. Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutu prokuratora kwestionującego wymiar orzeczonej za ten czyn kary pozbawienia wolności jako rażąco, niewspółmiernie łagodnej i nie znalazł podstaw do jej korekty i wymierzenia w wysokości 25 lat pozbawienia wolności. Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia dyrektywy z art. 53 k.k. w tym fakt, że czyn zakończył się na etapie usiłowania, a co za tym idzie skutek nie obejmował śmierci czy uszkodzenia ciała osób będących, oprócz samego oskarżonego przedmiotami zamachu. | ||
|
Wniosek | ||
|
O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1.
orzeczenie w pkt. I, że oskarżony w zakresie czynu I wyroku działał w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie i wymierzenie P. M. za ten czyn kary 25 lat pozbawienia wolności; 2.
orzeczenie w pkt. IV wyroku kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ oba wnioski niezasadne | |
|
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. | ||
|
Wobec nieuwzględnienia zarzutu apelacji prokuratora wniosek o zmianę nie zasługiwał na uwzględnienie. |
|
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU | |
|
Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). | |
|
1.
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
|
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. | |
|
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | |
|
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO | |
|
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji | |
|
1 |
Przedmiot utrzymania w mocy |
|
W zakresie rozstrzygnięć z pkt. I, II, VI, VII, VIII, IX, XI, XII, XIII | |
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. | |
|
W tej części podniesione w apelacji obrońcy i prokuratora zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia poza granicami środków odwoławczych. | |
|
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji | |
|
Przedmiot i zakres zmiany | |
|
Uchylono rozstrzygnięcie o karze łącznej z punktu IV wyroku oraz rozstrzygnięcie o przepadku dowodu rzeczowego z punktu X wyroku. Połączono kary pozbawienia wolności orzeczone w punkcie I i II zaskarżonego wyroku (I – kara 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, II – kara 6 miesięcy pozbawienia wolności) i wymierzono na zasadzie absorpcji karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. | |
|
Zwięźle o powodach zmiany. | |
|
Wskazane zmiany związane są z uchyleniem przez Sąd Apelacyjny zaskarżonego wyroku w jego punkcie III i przekazaniem sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Uchylenie rozstrzygnięcia o przepadku dowodu rzeczowego z punktu X wyroku podyktowane jest koniecznością przeprowadzenia dodatkowych badań przez biegłego. Biorąc pod uwagę, że przypisane przestępstwa z pkt I i II wyroku były konsekwencją jednego zdarzenia i pozostawały w ścisłej korelacji czasowej wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji jest w ocenie Sądu Apelacyjnego prawidłowe i spełnia cele wynikające z art. 85a k.k. |
|
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji | ||
|
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia | ||
|
1.
|
---------------------------------------------------------------------------------- |
☐ art. 439 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia. | ||
|
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ||
|
2.
|
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
☒ art. 437 § 2 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia. | ||
|
W części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie III wyroku konieczne jest przeprowadzenie na nowo, w całości przewodu sądowego. Wobec zmiany pkt 37 art. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, która weszła w życie w dniu 7 maja 2022 r., a więc obowiązywała w dniu wydania wyroku przez sąd I instancji aby uznać, że zabezpieczony susz roślinny stanowi ziele konopii innych niż włókniste musi zawierać powyżej 0,3 procent, a nie jak wcześniej 0.2 procent sumy delta 9 tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego. Konieczne jest zatem uzyskanie w tym zakresie nowej opinii biegłego z zakresu badań chemicznych, celem ustalenia czy zabezpieczony susz spełnia tak zmienione kryteria ustawowe. | ||
|
3.
|
Konieczność umorzenia postępowania |
☐ art. 437 § 2 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. | ||
|
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ||
|
4. |
Konieczność warunkowego umorzenia postępowania |
☐ art. 437 § 2 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. | ||
|
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ||
|
5. |
------------------------------------------------------------------------------------- |
☐ art. 454 § 1 k.p.k. |
|
Zwięźle o powodach uchylenia. | ||
|
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ||
|
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania | ||
|
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji winien uzyskać nową opinię biegłego z zakresu badań chemicznych, celem ustalenia czy zabezpieczony susz spełnia zmienione kryteria ustawowe. | ||
|
5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku | ||
|
Lp. |
Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. |
Przytoczyć okoliczności. |
|
V |
Na poczet orzeczonej w punkcie IV wyroku Sądu Apelacyjnego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, stosownie do treści art. 63 § 1 k.k. | |
|
6.
Koszty Procesu |
|
Wskazać oskarżonego. |
Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. |
Przytoczyć okoliczności. |
|
VI |
zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na sytuację materialną i konieczność odbycia kary izolacyjnej. |
|
7.
PODPIS | |||
|
Izabela Szumniak Przemysław Radzik Piotr Bojarczuk | |||
|
1.3 Granice zaskarżenia | |||
|
Wpisać kolejny numer załącznika 1 | |||
|
Podmiot wnoszący apelację |
obrońca | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
Całość rozstrzygnięcia Sądu I instancji | ||
|
1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości | ||
|
☐ w części |
☐ |
co do winy | |
|
☐ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2 Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. | |||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☐ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |
|
1.3 Granice zaskarżenia | |||
|
Wpisać kolejny numer załącznika 2 | |||
|
Podmiot wnoszący apelację |
prokurator | ||
|
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
W zakresie punktu I i IV zaskarżonego wyroku | ||
|
1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia | |||
|
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☐ w całości | ||
|
☒ w części |
☒ |
co do winy | |
|
☒ |
co do kary | ||
|
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia | ||
|
1.3.2 Podniesione zarzuty | |||
|
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. | |||
|
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia | ||
|
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia | ||
|
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka | ||
|
☐ |
art. 439 k.p.k. | ||
|
☐ |
brak zarzutów | ||
|
1.4. Wnioski | |||
|
☐ |
uchylenie |
☒ |
zmiana |