Kodeks cywilny · Księga trzecia. Zobowiązania › Tytuł VII. Wykonanie zobowiązań i skutki ich niewykonania › Dział I. Wykonanie zobowiązań
Art. 469.
§ 1. Dopóki wierzyciel nie zażądał wydania przedmiotu świadczenia z depozytu sądowego, dłużnik może przedmiot złożony odebrać.
§ 2. Jeżeli dłużnik odbierze przedmiot świadczenia z depozytu sądowego, złożenie do depozytu uważa się za niebyłe.
Sądy powołały ten przepis w 85 orzeczeniach. Poniżej 13 z nich z dosłownym fragmentem uzasadnienia, który powołuje przepis.
Zgodnie z art. 469 § 1 k.c. dopóki wierzyciel nie zażądał wydania przedmiotu świadczenia z depozytu sądowego, dłużnik może przedmiot złożony odebrać.
Zgodnie z art. 469 § 2 k.c. jeżeli dłużnik odbierze przedmiot świadczenia z depozytu sądowego, złożenie do depozytu uważa się za niebyłe, a w konsekwencji wszystkie skutki prawne złożenia zostają uchylone z mocą wsteczną, w tym także skutek w postaci spełnienia świadczenia z tytułu czynszu w wymaganym terminie.
określenia dnia naprawienia miarodajne są przepisy art. 469 i 470 k.c., a w drugim –
V CSK 499/06), jednak zgodnie z treścią art. 469 § 1 k.c. dopóki wierzyciel nie zażądał wydania przedmiotu świadczenia z depozytu sądowego, dłużnik może przedmiot złożony odebrać.
że zgodnie z art. 469 k.c. dopóki wierzyciel nie zażądał wydania przedmiotu
treścią art. 469 k.c. dopóki wierzyciel nie zażądał wydania przedmiotu świadczenia z
„sądowy” (por. np. art. 469 k.c. lub art. 42 i 98 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. –
7 dni za darmo, bez karty. Biblioteka przepisów, wyszukiwarka 2,8 mln orzeczeń i asystent prawny AI.