Kodeks postępowania cywilnego · Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze › Księga pierwsza. Proces › Tytuł VI. Postępowanie › Dział V. Środki odwoławcze › Rozdział 1. Apelacja
Art. 390.
§ 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy. Sąd Najwyższy władny jest przejąć sprawę do rozpoznania albo przekazać zagadnienie do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi tego Sądu.
§ 2. Uchwała Sądu Najwyższego rozstrzygająca zagadnienie prawne wiąże w danej sprawie.
Sądy powołały ten przepis w 2467 orzeczeniach. Poniżej 30 z nich z dosłownym fragmentem uzasadnienia, który powołuje przepis.
art. 390 § 1 k.p.c. powinna być wykładana ściśle.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 390 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
Przepis art. 390 § 1 k.p.c. przyznaje sądowi rozpoznającemu sprawę w drugiej instancji, w wypadku powstania zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, możliwość przedstawienia tego zagadnienia do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.
Ze względu na tę wyjątkowość, przesłanka stosowania art. 390 § 1 k.p.c. powinna być wykładana ściśle.
Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z 21 marca 2014 r., przedstawił Sądowi Najwyższemu – na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. – do rozstrzygnięcia przytoczone na wstępie zagadnienie prawne.
prawne jak w uchwale (art. 390 § 1 k.p.c.).
które na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. przedstawił Sądowi Najwyższemu do
Stanowisko Marszałka Sejmu nie uwzględnia charakteru prawnego uchwały Sądu Najwyższego podjętej w trybie art. 390 § 1 k.p.c.
Rozpoznając apelację organu rentowego Sąd Okręgowy w Ł. uznał, że w sprawie wyłoniło się opisane na wstępie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości i w trybie art. 390 k.p.c. przedstawił je do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.
Należy bowiem zwrócić uwagę, że zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c., nie może sprowadzać się do postawienia pytania, które wymagałoby dokonania przez Sąd Najwyższy subsumcji, a tym samym prowadziłoby do rozstrzygnięcia sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 …
Postanowieniem z 23 czerwca 2015 r., Sąd Apelacyjny zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego „czy art. 209 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (jednolity tekst:
Z podanych przyczyn na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. orzeczono jak w uchwale.
Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2015 r., postanowieniem z dnia 27 października 2015 r., wydanym na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:
Ze wskazanych przyczyn Sąd Najwyższy rozstrzygnął przedstawione zagadnienie prawne, jak w uchwale (art. 390 k.p.c.).
… w apelacji, będąc ewentualnie związany oceną prawną lub uchwałą Sądu Najwyższego (art. 386 § 6, art. 398 20 i art. 390 § 2 k.p.c.), stosuje przepisy regulujące postępowanie apelacyjne oraz, gdy brak takich przepisów, przepisy dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji (art. 367 i nast. oraz art. …
art. 390 § 1 k.p.c. – przytoczone na wstępnie zagadnienie prawne.
Z tych względów na podstawie art. 390 k.p.c. podjęto uchwałę, jak na
Z tych względów na podstawie art. 390 k.p.c. podjęto uchwałę, jak na wstępie.
Sąd Najwyższy, któremu Sąd Okręgowy w W. na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. przedstawił zagadnienie prawne dotyczące możliwości przeprowadzenia sprawie z urzędu dowodu z opinii biegłego, przejął sprawę do rozpoznania (art. 390 § 1 zdanie drugie k.p.c.).
Z tych względów, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., należało podjąć uchwałę,
Jakkolwiek argumenty te przynajmniej w części nie są pozbawione podstaw, to jednak trzeba mieć na względzie fakt, iż krytyczna ocena obowiązujących regulacji prawnych sama przez się nie uzasadnia występowania do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 390 § 1 k.p.c., jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.
w trybie art. 390 k.p.c. przedstawił je do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu.
L. przeciwko Izbie Skarbowej Sąd Apelacyjny Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przedstawił, na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne o następującej treści:
Przy rozpoznaniu apelacji pozwanych powstało zagadnienie prawne dotyczące charakteru zobowiązania z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego sformułowane w postanowieniu wydanym przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
Ponadto należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa oraz doktryny, przypadkiem, w którym Sąd Najwyższy orzeka w postępowaniu cywilnym jako sąd drugiej instancji może być sytuacja wynikająca z art. 390 k.p.c. (przejęcie sprawy do rozpoznania).
Z omówionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 390 k.p.c. orzekł,
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., Sąd Apelacyjny w Poznaniu przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości o następującej treści: „czy pojęcie przychodu określone w przepisie art. 4 ust. 9 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń …
Sąd Okręgowy w W., przy rozpoznawaniu skargi powziął wątpliwości, którym dał wyraz w zagadnieniu prawnym przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
grudnia 2011 r. powziął istotne wątpliwości i na podstawie art. 390 § 1 k.p.c.
7 dni za darmo, bez karty. Biblioteka przepisów, wyszukiwarka 2,8 mln orzeczeń i asystent prawny AI.